باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

کاملیا با نام علمی  Camellia L  به خانواده Theaceae و راسته Ericales تعلق دارد و بومی قاره آسیا بخصوص نوحی جنوبی و شرقی این قاره و کشورهایی همانند ژاپن و اندونزی است. تا کنون 250-100 گونه از کاملیا شناسایی شده اند. معروفترین گونه کاملیا با نام علمی camellia sinensis اغلب با نام درخت چای شناخته می‌شود تا نام کاملیا. زیرا به صورت تجاری از برگهای آن  نوعی نوشیدنی همانند چای تهیه می‌شود. البته بجز این گونه گونه های دیگری نیز از این گیاه وجود دارند (همانند C.sasanqua) که از برگهای آن در ژاپن نوعی نوشیدنی تهیه می‌شود. گونه هایی که امروزه از آنان و یا دو رگه های حاصل از آنان به عنوان گیاهان زینتی استفاده می‌شوند و با نام کاملیا از آنان یاد می‌شود عبارتند از Camellia japonica و Camellia sasanqua .


دوستان عزیز.  خواهشمندم مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی‌برداری و انتشار  نفرمایید.سپاسگزارم.

کاملیا در اصل درختچه‌ای همیشه سبز است که در محیط بومی و فضای آزاد می‌تواند تا حدود 20 متر نیز رشد کند. اگرچه سرعت رشد در گونه های مختلف کاملیا متفاوت است اما اصولا این گیاه رشد سریعی  دارد و گونه های پر رشد در هر سال می تواند در حدود 30 سانتمتر رشد کند تا به گیاهی بالغ تبدیل شود.این گیاه به خاکی اسیدی برای رشد ونمو نیاز دارد و در مناطقی که خاک باغ و باغچه اسیدی نیستند آنان را در گلدانهایی نسبتا بزرگ با مخلوط خاکی مناسب و اسیدی پرورش می‌دهند. برگهای آن سبز رنگ ضخیم و براق است. گلهای آنان اغلب بزرگ است و تا حدود 12 سانتیمتر قطر و 5 الی 9 عدد گلبرگ دارد. رنگ گلها متنوع و به رنگهای سفید صورتی قرمز است و رنگ زرد نیز در گونه‌های بومی چین و ویتنام نیز وجود دارد. پرچمها در تمامی گونه ها زرد رنگ است.  میوه این گیاه نوعی کپسول است و در داخل آن تعدادی بذر وجود دارد . از بذر برخی از گونه های کاملیا هامنند C.oleiferaو C.japonica نوعی روغن به نام روغن چای تهیه می‌شود که طعمی شیرین دارد و در آسیای جنوب شرقی میلیونها نفر در آشپزی به عنوان روغن از آن استفاده می‌کنند. از نامهای دیگر این گیاه می‌توان به رز ژاپنی Japan Rose اشاره کرد.

آبیاری: به آب کافی نیاز دارد و خشکی را تحمل نمی‌کند بخصوص اگر در برخی مواقع روز نور مستقیم آفتاب به آن بتابد باید آبیاری آن را با دقت بیشتری انجام داد. تا جایی که امکان دارد از آب بدون املاح بخصوص بدون کلسیم برای این گیاه استفاده کنید. آب شهری معمولی را می‌توان برای یک یا دو ماه  استفاده کرد و ادامه مصرف آن به دلیل گچی کردن بستر کاشت می‌تواند مشکلاتی را برای این گیاه ایجاد کند همانند زرد شدن برگها، باز نشدن گلها و همچنین ریزش غنچه های گل. خشکی کشیدن این گیاه بخصوص در اواخر تابستان یعنی زمانی که غنچه های گل در حال شکل گیری هستند می‌تواند منجر به کاهش شدید گلدهی این گیاه در سال آینده شود. همچنین اگر بستر کاشت خیس و غرقابی شود به ریشه ها آسیب خواهد رسید و منجر به زرد شدن و ریزش برگها و در نهایت از بین رفتن گیاه خواهد شد. برای آنکه بدانید زمان آبیاری گلدان فرا رسیده است یا خیر وضعیت سطح بستر گدان را بررسی کنید. سطح بستر را با دست کنار بزنید اگر زیر آن تا حدودی خشک شده است گلدان را آب دهید اما اگر هنوز رطوبت را دارد آبیاری را به تعویق بیاندازید. توجه داشته باشید که آبیاری نامناسب این گیاه یکی از دلایل ریزش گلها است.

نور: کاملیا به محیطی روشن نیاز دارد اما اینکه به چه میزان از نور مستقیم آفتاب بهره‌مند شود بستگی به میزان رطوبت هوا و بستر کاشت دارد.همچنین ارقام باگلهای قرمز نور آفتاب را بیش از ارقام با گلهای صوتری و سفید تحمل می‌کنند. کاملیا در مکانی که هوا از میزان رطوبت مناسب برخوردار باشد در مقایسه با مکانی که هوا خشک و گرم است نور مستقیم آفتاب را بهتر تحمل می‌کند. اما تابش نور مستقیم به همراه خشکی هوا منجر به بروز لکه های قهوه‌ای و سوخته بر روی برگسار و گلها خواهد شد. بنابراین هر مقدار که هوا گرمتر و خشک تر باشد باید این گیاه را از تابش مستقیم نور آفتاب محافظت کرد و همچینن در آبیاری آن دقت بیشتری به خرج داد. همچنین مکان کم نور موجب افزایش فاصله بین برگها و گلدهی ضعیف و یا عدم گلدهی می‌شود.

دما: دمای مورد نیاز کاملیا بسته به نوع رقم این گیاه متفاوت است. کاملیا دما را از نزدیکی صفر تا حدود 30 درجه سانتیگراد تحمل می‌کند اما دمایی که در آن می‌تواند به رشد خود ادامه دهد حداکثر 21 و حداقل  13 درجه سانتیگراد است.گرمای نامناسب محیط در زمان غنچه دهی این گیاه از دلایل ریزش غنچه های گل است.اگرچه دمای 18-15 درجه برای شکل گیری غنچه های این گیاه مناسب است اما بعد از شکل گیری غنچه ها اگر دما را اندکی پایین تر بیاوریم به افزایش عمر گلها کمک خواهد شد.

خاک: کاملیا بستر کاشتی با بافتی نسبتا سبک (عدم وجود رس در بستر کاشت) ، زهکش خوب و غنی از هوموس با اسیدیته زیر 7 و به شکل ایده‌آل در حدود 6.5-5.5 را ترجیح می‌دهد و اغلب گونه ها در خاکهای گچی و یا خاکهایی که محتویات کلسیم آنان زیاد است رشد خوبی ندارند و دچار زردی برگسار ناشی از عدم توانایی جذب برخی از عناصرهمانند آهن منگنز و روی می‌شوند. همچنین به تدریج در چنین خاکهایی ریزش برگها و غنچه های گل نیز ممکن است روی دهد. به همین دلیل کاربرد موادی همانند پیت موس و یا خاک برگ تهیه شده از برگهای درخت بلوط به ایجاد میحطی با اسیدیته مطلوب این گیاه کمک می‌کند البته در مصرف این مواد نباید زیاده روی کرد. وجود پیت موس در خاکهای شنی کمک می‌کند تا ظرفیت نگهداری رطوبت در این خاکها افزایش یابد. از دیگر موادی که در تهیه بستر کاشت کاملیا استفاده می شود می‌توان به پوسته پوسیده درختان کاج اشاره کرد که به اسیدی کردن بستر کاشت نیز کمک می کنند(اندازه قطعات حدود 0.5 سانتیمتر) . شن مورد دیگری است که وجود آن باعث زهکش بهتر بستر کاشت می‌شود. پرلایت نیز به زهکش مناسب بستر کاشت کمک می‌کند. برخی از پرورش دهندگان بکار گیری خاک برگ به دلیل احتمال نگهداری رطوبت بیش از اندازه در اطراف ریشه های کاملیا و ایجاد مشکل پوسیدگی ریشه در این گیاه به طور کل توصیه نمیکنند مگر آنکه  برنامه‌های آبیاری این گیاه با دقت بسیار انجام شود. مواد فوق را با درصدهای مختلف می‌توان با هم ترکیب کرد به عنوان مثال یکی از بسترهای کاشت کاملیا در گلدان که در کشورهای غربی مورد استفاده قرار می‌گیرد عبارت است از 80٪ پوسته کاج که به خوبی پوسیده است(اندازه قطعات 0.5 سانتیمتر ) + 20٪ پرلایت و یا 50٪ خاک لوم شنی +50٪ پیت موس

در مورد کوددهی این گیاهان فرمولهای مختلف کودی پیشنهاد شده است . برخی از پرورش دهندگان کاربرد کودهایی با میزان مساوی نیتروژن و پتاسیم اما فسفر کمتر از نیتروژن و پتاسیم (همانند فرمول 15-5-15 و یا 12-4-12)  توصیه می‌کنند.همچنین گروه دیگری از پرورش دهندگان به کارگیری فرمولی همانند 8-8-4 (فسفر و پتاسیم برابر و بیشتر از نیتروژن) را برای درختان بالغ (به منظور تحریک گلدهی این گیاه) و فرمولهای 8-4-12 و 10-10-10 را برای گیاهان جوانتر(به منظور کمک به رشد رویشی و توسعه مناسب ساقه ها و ریشه ها) توصیه کرده اند. اگرچه عده‌ای از پرورش دهندگان معتقدند در زمان استراحت گیاه نباید به آن کود داد اما گروهی دیگر نیز در زمان شکل گیری غنچه های گل در دوران استراحت گیاه و هر 45 روز یکبار فرمول 10-10-2 را بکار می‌برند و بیان می‌کنند که این کود نیتروژن بسیار اندک دارد و رشد رویشی را تحریک نمی کند و فسفر و پتاسیم مناسب برای شکل گیری غنچه های گل دارند. توجه داشته باشید که اگر کاملیا را در اواخر تابستان کود دهیم ممکن است این عمل منجر به ریزش عنچه های گل شود همچنین کوددهی در این زمان از سال و یا در طی پاییز رشد را تحریک کرده که ممکن است این نواحی جوان در طی زمستان آسیب ببینند.  خاک گلدان کاملیا اگر هر ساله عوض نشود آنرا باید حداکثر هر سه سال یکبار عوض کرد. زمانی که به دلیل بزرگ شدن گلدان تعویض آن سخت است می‌توان هر ساله حدود 5 سانتیمتر از خاک سطحی گلدان را با خاک تازه عوض کرد.

تکثیر: با استفاده از قلمه این گیاه میتوان آنرا تکثیر کرد اما باید بدانیم که گاهی این کار با موفقیت انجام نمی شود. برای افزایش شانس ریشه زایی قلمه ها وجود رطوبت مناسب در هوا و همچنین مصرف هورمونهای ریشه زایی و پاگرما توصیه شده است . بهتر است که از ساقه های جوان و حاصل از رشد سال جاری که تا حدودی بافتی محکم پیدا کرده اند(در اوایل تابستان) قلمه تهیه شود. برش را از زیر پنجمین گره بر روی ساقه بزنید (ناحیه اتصال برگ به ساقه گره نامیده می شود). برگهای پایینی را حذف کنید و جدا کردن پوست 1.5 سانتیمتر از قسمت پایین قلمه به ریشه زایی آن کمک کرد. کوچک کردن اندازه پهنک برگهای باقیمانده به یک دوم نیز می تواند به کاهش تبخیر آب از قلمه ها و ماندگاری بیشتر آنان کمک کند. قلمه ها را در بستری که حداقل 15-10 سانتیمتر عمق دارد بکارید و برای مخلوط کاشت می توان از مخلوط یک قسمت شن + یک قسمت پیت موس استفاده کرد. قلمه را حدود 7 سانتیمتر در بستر کاشت فرو کنید. بستر کاشت را مرطوب نگه دارید همچنین کشیدن پلاستیک شفاف بر روی قلمه ها به حفظ رطوبت هوای اطراف قلمه ها کمک کند. ریشه زایی تا حدود اواسط الی اواخر زمستان طول می کشد. گیاه حاصل از قلمه 6-3 سال طول میکشد تا به گلدهی برسد. از بذر نیز می‌توان استفاده کرد ولی امکان دارد گیاهان بدست آمده شبیه گیاه مادری نباشند. برای تهیه بذر باید صبر کنید تا میوه کپسول مانند آن برسد و پوشش آن شکاف بخورد(معمولا در اواسط پاییز). بذرهای تازه باید سریعات در بستر کاشتی سبک همانند مخلوط پیت + سنگریزه کاشته شوند و 4-2 ماه طول می‌کشد تا جوانه بزنند. خوابانیدن هوایی راه دیگر تکثیر این گیاه است. ساقه های مختلف گیاه را برای این روش می توان استفاده کرد اما آنهایی که حدود 2-1 سانتیمتر قطر دارند بهتر هستند. از نوک ساقه حدود 60-30 سانتیمتر پایین تر بیاید و نواری از پوست ساقه را از دور آن بردارید. طول این نوار که برداشته می شود 2-1.5 برابر قطر ساقه است. یعنی فرض کنید که ساقه مورد نظر شما مثلا یک سانتیمتر قطر دارد. بنابراین طول حلقه ای که پوست آن برداشته می شود حدود 2 سانتیمتر است.  خزه اسفاگنوم مرطوب در اطراف  آن گذاشته و ابتدا لایه ای از کاغذهای آلومینیومی نازک به دور آنها بکشید و بعد با پلاستیک آنرا بپوشانید . خزه موجود در این ناحیه باید مرتبا مرطوب نگهداشته شود. هرگز سعی نکنید با جابجا کردن خزه ها ریشه زایی ساقه را بررسی کنید این کار به ریشه های تشکیل شده آسیب جدی وادر می کند.  بعد از مدتی ریشه ها در این قسمت تشکیل می‌شوند و می‌توان این قسمت از ساقه را از گیاه مادری جدا کرد و به عنوان گیاهی مستقل کاشت. اگر این عمل را در اواخر فروردین انجام دهیم ساقه های ریشه دار در شهریور ماه آماده می‌شوند.عمل پیوند راه دیگر تکثیر این گیاه است که ابتدا با کاشت بذر پایه ها را تهیه کرده و سپس پیوندک را از رقم مورد نظر تهیه کرده و بر روی پایه بذر پیوند می زننند. گیاه حاصل از پیوند حدود 2-1 سال طول میکشد تا به گلدهی برسد. برای عمل پیوند باید از پایه هایی به قطر حداکثر 2.5 سانتیمتر استفاده کرد و پایه هایی با قطر بزرگتر مناسب این کار نیست.در مورد کاملیا معمولا از گونه C. sasanqua به دلیل مقاومتی که در برابر بیماری پوسیدگی ریشه دارد به عنوان پایه استفاده می شود.  پیوندک ساقه ای  است که از شاخه حاصل از رشد سال جاری گیاه مورد نظر تهیه می شود و معمولا حاوی سه عدد برگ است.  بهترین فصل پیوند زنی اواخر زمستان و یا اوایل بهار است البته قبل از اینکه رشد فعال گیاه آغاز شود. مکان پیوند زنی بر روی ساقه گیاه پایه، معمولا در اتفاع حدود 12 سانتیمتری بالای سطح خاک است. یعنی ساقه گیاه پایه از این ارتفاع قطع می شود و پیوندک بر روی پایه قرار میگیرد. از روش پیوند مختلفی برای قرار دادن پیوندک بر روی پایه می توان استفاده کرد که اسکنه یکی از آنان است. در طی اولین سال بعد از عمل پیوند معمولا پیوندک می تواند 30-15 سانتیمتر رشد کند.

تصویر فوق: بذر کاملیا که در ابتدا پوشش بذرها برداشته می‌شود و سپس در بستر کاشت قرار می‌گیرد.

آفات و بیماری: شته، شپشک و کنه تارعنکبوتی از جمله آفات این گیاه محسوب می‌شوند. این آفات شیره گیاهی را مصرف می‌کنند و رشد برگسار و گلدهی آن را تحت تاثیر قرار می‌دهند. بلایت گلبرگ کاملیا از بیماریهای این گیاه است که منجر به قهوه ای شدن گلها می‌شود. نواحی آلوده را از گیاه جدا کنید و مانع از خیس شدن برگسار و گلها در طی آبیاری شوید. بکارگیری بستر کاشت ضدعفونی شده در زمان تعویض و کاشت گیاه از جمله راه های مناسب برای جلوگیری از این بیماری است. بیماری دیگر گال برگی است که منجر به ضخیم شدن بیش از اندازه برگ می‌شود که مشکل مهمی نیست و در مکانهایی با هوای بهاره مرطوب بروز می‌کند. بیماری ویروسی موزاییکی شدن برگ مشکل دیگر این گیاه است که منجر به زرد و سفید شدن برگها می‌شود و اصولا به گیاه آسیب خاصی وارد نمی‌آورد اما ظاهر آن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. بیمار ادم Oedemaزمانی پیش می آید که ریشه ها آب بیشتری از آنچه ساقه و برگ تبخیر می کند جذب می شکند. برگها حالتی چوب پنبه ای پیدا می کنند و به چنین گیاهی باید آب کمتری داد تا مشکل پیشرفت نکند. بیماری بلایت برگ مشکل قارچی است که موجب قهوه ای شدن و چروکیده شدن برگها بخصوص برگهای جوان می شود. بیماری قارچی کپک سیاه نیز می تواند موجب ایجاد لکه های سیاه رنگ بر روی برگ می شود این بیماری معمولا به دلیل وجود ترشحات چسبناک برخی از آفات همانند شته ها و تجمع کپک بر روی این ترشحات ایجاد می شود. بیماری قانقاریا از دیگر بیماری های قارچی این گیاه است که برگهای موجود بر روی ساقه های آلوده به ناگاه زرد شده و پژمرده می شوند و قسمتهای موجود در بالای گیاه از بین خواهد رفت.

هرس:گلهای کاملیا در اوایل سال شکوفا می‌شود و جوانه های گل برای سال بعد در اواخر تابستان و در طی پاییز بر روی شاخسار یک ساله شکل می‌گیرد. هرس در این زمان منجر به حذف تعداد بیشماری از گلها خواهد شد. بنابراین بهترین زمان هرس در فصل بهار و بعد از اتمام گلدهی گیاه و قبل از شروع رشد رویشی جدید است. برخی از پرورش دهندگان اضهار کرده اند که کاملیا هرس سخت را می‌تواند به خوبی تحمل کند بنابراین گیاهان مسن را برای جوان سازی و تحریک رشد شاخسار جید به سختی هرس می‌کنند. برای گیاهانی که هنوز به این مرحله نرسیده اند هرس محدود می‌شود به حذف شاخسار شکسته و آسیب دیده و یا شاخساری که خارج شکل مورد نظر شما در حال رشد هستند.

تصاویر زیر مربوط به بونسای کاملیا است.

منابع:

en.wikipedia.org/wiki/Camellia

http://apps.rhs.org.uk/advicesearch/profile.aspx?pid=327

http://www.socalcamellias.org/subpage11.html

http://www.camelliashop.com/pages/Camellia-Potting-Soils.html

http://www.maplescamelliaswisterias.com.au/Tips-for-Camellia-Care.html

http://www.burncoose.co.uk/site/page.cfm?page_ref=camellia_care_article

http://easttexasgardening.tamu.edu/homegardens/camellias.html

http://camellia-ics.org/_ics/descript/celsius.htm

http://www.ces.ncsu.edu/depts/hort/consumer/quickref/shrubs/camellia_culture.html

http://www.camellias-acs.com/display.aspx?catid=3,9,112&pageid=69

http://www.camellias-acs.com/display.aspx?catid=3,9,112&pageid=75

http://www.camellias-acs.com/display.aspx?catid=3,9,112&pageid=74

http://www.camellias-acs.com/display.aspx?catid=3,9,109&pageid=3

http://www.clemson.edu/extension/hgic/pests/plant_pests/shrubs/hgic2053.html

http://camelliasaustralia.com.au/cultivation/ongoing-care/pests-and-diseases/

[ ۱۳٩۱/٩/٦ ] [ ۱٢:٢٩ ‎ب.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ