باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

نخل ماداگاسکار با نام علمی Pachypodium lamerei به خانواده Apocynaceae و راسته Gentianales تعلق دارد  و بومی ماداگاسکار می‌باشدو اگرچه که یک نخل نیست اما به به دلیل شباهت ظاهری با برخی از نخلها با نام نخل ماداگاسکار شناخته می‌شود. این گیاه نوعی گیاه گوشتی است که خارهای بزرگی در طول ساقه خود دارد و برگهای آن اکثرا در قسمت بالای ساقه متمرکز شده اند. نخل ماداگاسکار به دلیل شکل منحصر به فرد آن و همچنین آسانی نگهداری ، به گیاهی محبوب برای پرورش در گلدان و نگهداری در خانه  و آپارتمان تبدیل شده است.


دوستان عزیز.  خواهشمندم مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی‌برداری و انتشار  نفرمایید.سپاسگزارم.

نخل ماداگاسکار انواع مختلفی دارد که نوع 'Ramosum' متداولترین آن در دنیای علاقمندان به گلها و گیاهان می‌باشد. این نمونه ساقه ای سبز-خاکستری دارد  و اندازه تیغها در گیاهان بالغ به حدود 6 سانتیمتر نیز می‌رسد. برگهای باریک و بلند آن در انتهای ساقه ها قرار گرفتند اند. گیاه معمولا یک ساقه مستقیم دارد و به ندرت چند ساقه خواهد داشت.اما گاهی به دلیل شرایط رشد و یا مسن بودن ساقه اشکال جالبی از ساقه بوجود می‌آید. ارتفاع ساقه این گیاه  در شرایط طبیعی رشد و در موطن این گیاه به حدود 6 متر نیز می‌تواند برسد اما ارتفاع آن به عنوان گیاهی گلدانی و تحت شرایط محیطی مناسب حداکثر به 1.8 متر خواهد رسید  و به دلیل پراکنده شدن برگها در قسمت بالا حداکثر به 120-90 سانتیمتر فضا  را اشغال خواهد کرد. این گیاه می‌تواند در اواخر زمستان و یا اوایل بهار گل دهد و  رنگ گلهای آن سفید و یا تقریبا سفید رنگ است.

تصویر فوق: گاهی به دلایل شرایط رشد ساقه نخل ماداگاسکار به شکلهای جالبی در میآید.

تصویر فوق: گلهای نخل ماداگاسکار

تصویر فوق: تیغ های موجود بر سطح ساقه نخل ماداگاسکار

توجه داشته باشید که گاهی مواقع در طی فصل رکود (اواخر پاییز و در طی زمستان)، گیاه تعدادی از برگهای خود را از دست خواهد داد. البته برخی از شرایط نامساعد محیطی (همانند سرد بودن هوا و یا پوسیدن ریشه) نیز موجب ریزش برگها آن خواهند شد بنابراین با نزدیک شدن به فصل رکود و استراحت این گیاه اگر سایر شرایط محیطی مناسب است، از دست دادن تعدادی از برگها امری عادی می‌باشد. اگر تمامی شرایط محیطی برای رشد این گیاه مناسب باشد در طی سال در حدود 30 سانتیمتر به طول آن افزوده می‌شود. از جمله نشانه های شرایط مناسب ایده آل این گیاه شکل‌گیری جوانه های گل است.

توجه: تمامی قسمتهای این گیاه در صورت خورده شدن سمی است و مشکلاتی را ایجاد خواهد کرد.همچنین در زمان حمل و نقل و بخصوص تعویض گلدان، مراقب تیغهای گیاه باشید و با پوشیدن دستکش کلفت، دستان خود را محافظت کنید. همچنین می‌توانید با پیچاندن ساقه خاردار آن در یک روزنامه یا یک حوله  میزان حفاظت از دستان خود را افزایش دهید.

آبیاری: نخل مادگاسکار به خشکی مقاومت خوبی دارد و اگر زیاد آبیاری شود احتمال شیوع بیماری پوسیدگی ریشه بسیار افزایش می‌یابد. البته خشکی کشیدن بیش از اندازه گیاه نیز موجب کم حجم شدن ساقه گیاه ، چروکیده شدن برگها و ریزش آنان خواهد شد. بهترین زمان  آبیاری هنگامی است که سطح خاک گلدان خشک شده باشد. با توجه به این نکات می توان گفت که تقریبا هر 10-7 روز این گیاه به آبیاری نیاز دارد. در طی زمستان نیز می‌توان از فواصل آبیاری را بیشتر کرد و تنها در حدی خاک را آبیاری کرد که از خشکی کامل آن جلوگیری شود. برخی پرورش دهندگان اعتقاد دارند که استفاده از آب مقطر یا آب تصفیه شده به رشد و کیفیت بهتر این گیاه کمک می‌کند. در طی فصل رشد می‌توان روزانه 4-3 بار از غبارپاشی برگسار برای افزایش میزان رطوبت آنان استفاده کرد.

نور: اگر به نیازهای نوری این گیاه توجه شود ، رشد آن از سرعت خوبی برخوردار خواهد بود. نخل مادگاسکار به نور فراوانی نیاز دارد و نور مستقیم آفتاب را حداقل به مدت 6 ساعت دوست دارد. اگر امکان تابش نور مستقیم آفتاب بر روی آن وجود ندارد در مکانی همانند نزدیکی یک پنجره که کاملا روشن و پر نور است آنرا قرار دهید.

دما: اگرچه به گفته برخی از پرورش دهندگان برخی از نمونه های این گیاه تا حدودی دمای زیر صفر را نیز تحمل می‌کند اما بهتر است به طور کل از چنین شرایطی دور نگهداشته شود و دمای محیط نگهداری به زیر 10 درجه سانتیگراد نیاید. زیرا سرمای هوا منجر به پژمردگی ، سیاه شدن و ریزش برگهای این گیاه و پوسیدگی نرم انتهای ساقه‌ها خواهد شد.اگر قصد انتقال این گیاه به بیرون از محیط خانه را دارید تا زمانی که دمای هوای بیرون به حدود21 درجه برسد صبر کنید و سپس گیاه را به بیرون منتقل کنید تا از سرمازدگی شبانه در امان بماند اما به طور کل دمای 15 الی 29 درجه قابل قبول و 23-20 درجه برای آن بهترین است.گرمای هوا نیز بخصوص اگر به همراه تابش شدید نور مستقیم آفتاب و خشکی کشیدن گیاه باشد، منجر به سوختن نوک و حاشیه برگها شود.

خاک: بستر کاشت باید از زهکشی بسیار خوب برخوردار باشد و اب اضافی ناشی از آبیاری به سرعت از بستر باید خارج شود. در غیر اینصورت احتمال شیوع بیماری پوسیدگی ریشه وجود دارد. بهتر است که در قسمت کف گلدان ابتدا به ضخامت 5-3 سانیتمتر از سنگریزه درشت استفاده کرد تا به زهکش کمک شود . از جمله مخلوطهای مناسب کاشت می‌توان به یک قسمت پیت موس+ یک قسمت خاک لوم(یا خاک باکیفیت باغچه ) + دو قسمت شن اشاره کرد. در طی سال دو مرتبه یکی در اوایل بهار و دیگری در اوایل تابستان می توان از کودهای مخصوص گیاهان آپارتمانی البته با نصف غلظت استفاده کرد. کوددهی بیش از این مقدار می‌تواند موجب افزایش عناصر بستر کاشت و در نتیجه سوختگی نوک و حاشیه برگها و در نهایت از بین روفتن آنان شود که این عارضه ابتدا در برگهای مسن اتفاق می‌افتد. تعویض گلدان این گیاه تقریبا هر دو یا سه سال یکبار انجام می‌شود. حتی اگر در طی این مدت، گیاه رشد چندانی نداشته باشد بعد از گذشت سه سال نیز شاید لازم به تعویض گلدان نباشد و یا همچنین اگر گیاه شما بسیار سریع رشد میکند می توان به شکل سالانه و  در اواخر زمستان و اوایل بهار گلدان آنان را عوض کرد.

آفات و بیماری: آفت خاصی این گیاه را تهدید نمی کند اما به طور کل آفاتی همانند شته (برای مشاهده اطلاعات بیشتر با شته اینجا را کلیک کنید) ، کنه تارعنکبوتی(برای مشاهده اطلاعات بیشتر در رابطه با کنه تار عنکبوتی اینجا را کلیک کنیدشپشک آرد آلودرای مشاهده اطلاعات بیشتر در رابطه با شپشک آردآلود اینجا را کلیک کنید) می‌توانند این گیاه را مورد حمله قرار دهند. تمامی این آفات به دلیل مصرف شیره گیاهی منجر به ضعف رشد گیاه و بدشکل شدن برگها بخصوص برگهای جوان و تغییر رنگ آنان و همچنین ریزش برگها می شود. همچنین گاهی به دلیل ترشحات این آفات سطوح برگها حالتی چسبناک می یابد که ممکن است به دلیل جمع شدن کپک سیاه رنگی که کپک دوده ای نام دارد، ابتدا سطح برگها سیاه شود و سپس بریزند. برای مبارزه با آفات می توان از سموم سیستماتیک استفاه کرد. از جمله مهمترین عواملی که  موجب پوسیدگی قسمتهای مختلف این گیاه می‌شوند پژمردگی فوزاریومی Fusarium oxysporumاز جمله بیماریهای قارچی این گیاه است که ابتدا برگهای مسن تر و سپس همه برگهای گیاه را درگیر می‌کند. برگها زرد و سپس قهوه ای می‌شوند اما بر روی گیاه باقی می‌مانند. گاهی یک قسمت از برگ تغییر رنگ می‌دهد و قسمت دیگر سبز رنگ باقی می ماند. با پیشرفت بیماری برگها و سپس تمامی گیاه می‌میرد و از بین میرود. با مشاهده هر قسمت پوسیده، باید آن قسمت را از گیاه جدا کرد. متاسفانه زمانی که نواحی نزدیک به سطح خاک می پوسند نمی توان گیاه را نجات داد و  چاره ای جز صرف نظر کردن از این گیاه نیست. اما اگر نواحی بالاتر پوسیده هستند  می‌توان قسمتهای  آلوده را جدا کرد و از بین برد تا پیشرفت بیماری به تعویق بیافتد اما پیشگیری راه حل بهتری است. خرید گیاه سالم استفاده از بستر کاشت ضدعفونی شده و خشک بودن هوا و تهویه مناسب از جمله راهکارهای جلوگیری از شیوع این بیماری است. بیماری قارچی لکه برگی نیز منجر به بروز لکه هایی بر روی برگهای این گیاه می شود . این لکه ها می توانند با توجه به عامل قارچی یا باکتریایی که ایجاد کننده این بیماری است رنگ متفاوتی از زرد تا سیاه داشته باشند. بهترین راه حل چنین بیماری‘ جمع آوری برگهای آلوده و جلوگیری از خیس و مرطوب شدن برگسار گیاه و استفاده از خاکهای استریل و ضدعفونی شده در زمان تعویض خاک این گیاه است. همچنین در مواردی که بیماری شدید می شود می توان از قارچکش برای جلوگیری از پیشرفت این بیماری استفاده کرد. 

تکثیر: از طریق بذر می‌توان این گیاه را تکثیر کرد. اما باید گذاشت تا میوه ها بر روی گیاه برسند و خشک شوند و ترک بردارند که در حدود اواخر تابستان تا اواخر پاییز است. سپس می‌توان آنان را شکافت و از بذرها استفاده کرد. بذرها را نمی توان انبار کرد زیرا از قدرت جوانه زنی آنان بسیار کاسته می‌شود بنابراین بلافاصله بعد از جمع آوری باید آنان را کاشت. مرطوب نگهداشتن بذرها به مدت 24 ساعت به جوانه زنی آنان کمک می‌کند. بستر کاشت بذرها را می‌توان تنها از شن در نظر گرفت  و عمق کاشت در حدود 0.5 سانتیمتر مناسب است. دمای محیط 26 – 21 درجه مناسب است و نور آفتاب نیز به دلیل گرم کردن بستر کاشت به جوانه زنی کمک می‌کند. البته اگر مشاهده کردید که بستر کاشت بسیار سریع رطوبت خود را از دست می‌دهد می‌توانید ظرف محتوی بذرها را به مکانی روشن اما به دور از نور مستقیم آفتاب منتقل کنید.  مدت زمان بین کاشت بذر تا جوانه زنی با توجه به تازه و یا کهنه بودن بذر و همچنین شرایط مناسب محیطی از 3 هفته تا 6 ماه طول می‌کشد.

تصویر فوق: میوه و بذر نخل ماداگاسکار

همچنین در قسمت پایین گیاه نیز جوانه های کوچکی شروع به رشد و شکل دهی گیاهی جدید می کنند که می‌توان آنان را از گیاه مادری جدا کرد. جدا کردن این جوانه ها در ماه های تابستان با نتایج بهتری در ریشه زایی آنان همراه خواهد بود. گیاهان جوان از خود شیره ترشح می‌کنند که مانع از ریشه زایی آنان در بستر کاشت می‌شود بنابراین بهتر است که برای 8-4 روز آنان را در لابه لای روزنامه پیچید و در مکانی خشک و با دمای حدود 18-16 درجه گذاشت تا ترشح شیره تمام شود . سپس می توان اقدام به کاشت گیاهچه های جوان کرد و بعد از کاشت خاک گلدان را کمی آب داد تا مرطوب شود . دمای محیط نگهداری همانند گیاهان بالغ و در حدود 20 درجه مناسب است.

تصویر فوق: جوانه هایی در قسمت پایین گیاه شروع به رشد می‌کنند که می‌توان در تکثیر از آنان استفاده کرد.

رکود گیاه: اگثر نخلهای ماداگاسکار با فرارسیدن زمستان به دوره رکود یا استراحت فرو می‌روند و رشد آنان متوقف می‌شود. برخی از برگها بخصوص برگهای مسن که در قسمت پایین توده برگها قرار گرفته اند ممکن است بریزد. در این زمان باید آبیاری را کاهش داد.

 

تصویر فوق: شکلهای متداول نخل ماداگاسکار که در گلفروشی ها عرضه می‌شوند.

تصویر فوق: بونسای نخل ماداگاسکار

منابع:

http://en.wikipedia.org/wiki/Pachypodium_lamerei

http://davesgarden.com/guides/pf/go/509/

http://www.ehow.com/way_5659432_care-madagascar-palm.html

http://www.south-florida-plant-guide.com/madagascar-palm.html

http://www.gardenguides.com/95743-care-madagascar-palm.html

http://www.ehow.com/facts_7771687_yellow-leaves-madagascar-palm.html

http://www.gardenguides.com/96527-care-madagascar-palm.html

http://www.ehow.co.uk/about_5423004_madagascar-palm-information.html

http://www.ehow.com/how_7479547_propagate-madagascar-palm.html

http://toptropicals.com/cgi-bin/garden_catalog/cat.cgi?uid=Pachypodium_lamerei

[ ۱۳٩۱/۱۱/۳ ] [ ٦:٢٦ ‎ب.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ