باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

علف موندو با نام علمی Ophiopogon japonicus به خانواده   Asparagaceae  و راسته  Asparagales   تعلق دارد و بومی کشور ژاپن است. علف موندو گیاهی همیشه سبز است که طول برگهای باریک آن در موطن این گیاه به 40-20 سانتیمتر و در دیگر مکانها به 15-10 سانتیمتر میرسد. البته این گیاه ارقام کوتاه قامت نیز دارد که حداکثر طول برگها 5-7 سانتیمتر است. گلها سفید مایل به صورتی کم رنگ هستند که در اواخر بهار یا اوایل تابستان شکوفا می‌شوند و دمگلها 10-5 سانتیمتر طول دارند.


دوستان عزیز.  خواهشمندم مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی‌برداری و انتشار  نفرمایید.سپاسگزارم.

میوه های آبی رنگ آن 5 میلیمتر قطر دارند و اواخر تابستان و یا در طی زمستان زینت بخش برگسار این گیاه می‌شوند. علف موندو رشد آهسته و کند دارد و در حدود 3 سال طول می‌کشد تا به حداکثر طول خود دست یابد. این گیاه اکثرا در فضای باز و به عنوان گیاه پوششی بخصوص در مکانهای سایه که سایر چمنها به خوبی رشد نمی کنند مورد استفاده قرار می‌گیرد اما می‌توان آن را با توجه به رشد کند و آهسته و همچنین تولید میوه های آبی رنگ زیبا در گلدان نیز پرورش داد.این گیاه با نامهای دیگری همانند Monkey grass و Fountain plant نیز شناخته می شود. بر آورده کردن نیازهای محیطی این گیاه موجب افزایش کیفیت رشد و ظاهر آن خواهد شد.


تصویر فوق: برگسار و میوه های علف موندو

آبیاری: اگرچه این گیاه تا حدودی به خشکی محیط مقاوم است اما آبیاری به موقع و مناسب گیاه به رشد بهتر آن کمک می‌کند بنابراین و برای جلوگیری از خیس و غرقابی شدن بستر کاشت هر زمانی که سطح بستر کاشت رطوبت خود را از دست داد، نسبت به آبیاری گیاه اقدام کنید. آبیاری بیش از اندازه علاوه بر شیوع برخی از بیماریهای قارچی موجب زرد شدن برگسار نیز می‌شود. البته زردی برگسار به دلیل آبیاری اندک و خشکی کشیدن گیاه نیز می‌تواند روی دهد.

دما: در طی فصل سرد این گیاه به رکود نسبی فرو میرود و در چنین شرایطی قسمتهای زیرزمینی تا دمای 17- درجه سانتیگراد را نیز می‌تواند تحمل کند اما برای از بین نرفتن قسمتهای هوایی بهتر است که دما به زیر 2 درجه سانتیگراد نزول نکند. اما در طی فصل رشد دمای 25-18 درجه سانتیگراد برای آن مناسب است. اگردر طی زمستان گیاه را خارج از محیط خانه نگه می‌دارید می‌توانید به ضخامت حدود 10 سانتیمتر بر روی آن خاک برگ بریزید تا از سرما و یخزدگی محافظت شود.

نور: این گیاه در مکانهای سایه و نیمه سایه به خوبی رشد می‌کند و حتی در مکانهایی که سایه مانع از رشد چمنها می‌شوند از علف موندو به عنوان جانشین چمن نیز می‌توان استفاده کرد. اگر به آبیاری گیاه توجه شود مکانهایی با تابش نور مستقیم آفتاب و با حدود 6 ساعت تابش نور را نیز می‌تواند تحمل کند. اما محیط خشک به همراه نور شدید آفتاب موجب سوختن برگها و توقف رشد گیاه خواهد شد.

خاک: خاک زهکش خوبی باید داشته باشد و آب را در خود نگه ندارد همچنین خاکی که کمی اسیدی است به رشد این گیاه کمک می‌کند بنابراین بکارگیری کمی پیت موس در مخلوط بستر کاشت توصیه می شود. احتیاج چندانی به کوددهی ندارد اما می‌توان ماهی یک مرتبه از کودهای مخصوص گیاهان زینتی البته با نصف غلظت استفاده کرد. غلظت زیاد کودهای شیمیایی می‌تواند منجر به سوختن برگها و ساقه های زیرزمینی گیاه و افزایش حساسیت آن در برابر شیوع بیماری پوسیدگی ریشه شود.

تکثیر: از آنجایی که این گیاه ساقه زیرزمین دارد که به تدریج در زیر خاک رشد کرده و گسترده می‌شود. بنابراین بعد از متراکم شدن گیاه که  معمولا هر 3 سال اتفاق می‌افتد می‌توان با کمک عمل تقسیم بوته ، گیاه مادری را به دو یا سه قسمت تقسیم کرد و هر یک را جدا گانه و در گلدانی مستقل کشت کرد.عمل تقسیم را بهتر است که اوایل فصل رشد یعنی اوایل  بهار انجام داد.از بذر این گیاه نیز می‌توان برای تکثیر آن استفاده کرد اما روش معمول همان تقسیم بوته است. میوه های رسیده کاملا آبی رنگ هستند و نباید میوه هایی را که هنوز قسمتی از آنان رنگ نگرفته است جدا نمود. معمولا میوه ها در اواسط پاییز الی اواخر آن می‌رسند. درصد جوانه زنی بذرهای تازه بیشتر است بنابراین بذرها را نگه ندارید و بعد از شکافتن میوه ها ابتدا به مدت یک الی دو روز بذرها را در میان دستمالی مرطوب نگهدارید و سپس آنان را بکارید. برای محیط کاشت نیز میتوان از خاک برگ بسیار پوسیده استفاده کرد. فقط کافی است لایه نازکی از خاک برگ بر روی بذرها قرار گیرد و ظرف محتوی بذرها را در مکانی نیمه روشن با دمای حدود 20 درجه سانتیگراد  قرار دهید و در طی 2هفته تا 6 ماه جوانه زنی بذرها به طول می‌کشد. به بیان دیگر همه بذرها در یک زمان جوانه نمی زنند و ممکن است جوانه زنی بسیار نامنظم و پراکنده ای داشته باشند. برخی از پرورش دهندگان نیز اعتقاد دارند که با قرار دادن بستر کاشت بذرها در مکانی همانند یخچال به مدت 4-3 هفته در دمای 4.5 درجه سانتیگراد به جوانه زنی بذرها کمک خواهد شد و در مدت زمان کوتاه تری جوانه خواهند زد.

تصویر فوق: ازدیاد علف موندو با کمک رشد و توسعه ساقه های زیرزمینی گیاه

آفات و بیماری: این گیاه معمولا دچار آفت یا بیماری نمی شود اما گاهی مشکلاتی گریبانگیر آن می‌شود که فعالیت حشرات سپردار از جمله آنان است. وجود این حشرات منجر به مصرف شیره گیاه ودر نتیجه زرد و ضعیف شدن برگسار خواهد شد. پوسیدگی ریشه توسط قارچ پیتیوم Pythium splendens بیماری دیگری است که ازدحام بیش از اندازه علف، آبیاری بیش  از اندازه و عدم تهویه مناسب گیاه شیوع یابد و منجر به زرد شدن و سپس قهوه ای شدن برگها می‌شود که این مشکل از قسمت نوک برگها شروع و سپس تمامی برگ را می‌تواند در بر گیرد باید برگهای آلوده را از گیاه سریعا جدا کرد و در صورت شیوع مجدد بیماری از قارچشکهای مناسب استفاده کرد. بیماری لکه برگی در اثر قارچ یا باکتری بوجود می‌آید. زهکش سنگین خاک و یا آبیاری بیش از اندازه و خیس شدن برگسار بخصوص در طی ماه های سرد سال از جمله عوامل شیوع این نوع بیماری است. پوسیدگی ساقه یکی از بیماریهای باکتریایی است که با نام بلایت باکتریایی نیز شناخته می شود که منجر به پژمردگی گیاه ، سیاه شدن ساقه و در نهایت از بین رفتن گیاه می شود. علائم بلایت باکتریایی تا حدودی شبیه بیماری پوسیدگی ریشه است اما مدت زمان بیشتری طول می‌کشد تا گیاه را از بین ببرد اما بیماری پوسیدگی ریشه حتی در طی یک هفته می‌تواند گیاه را از پای دربیاورد.

هرس: به طور کل به هرس منظم نیاز ندارد اما گاهی این عمل به منظور کاهش تراکم برگسار و بهبود تهویه گیاه و همچنین جداسازی برگهای آسیب دیده و یا بیمار صورت می‌گیرد. زمان هرس در فصل بهار و بعد از فعال شدن مجدد گیاه است. در زمان هرس کافی است که برگهای ناسالم و زرد گیاه از نزدیک به محل بستر کاشت جدا شوند.

توضیح در رابطه با زرد شدن برگسار : اگرچه برخی از شرایط نامساعد محیطی همانند آبیاری کم یا زیاد و یا برخی از بیماریهای قارچی می‌توانند موجب زرد شدن برگسار این گیاه شوند اما زرد شدن طبیعی برگها نیز می‌تواند اتفاق بیفتد . این گیاه چند ساله و همیشه سبز است اما به هر حال هر برگ بعد از چند سال از بین می‌رود یعنی ابتدا زرد و بعد خشکیده می‌شود که امری طبیعی است. زرد شدن برگسار زمانی غیر طبیعی است که در مدت زمان کوتاهی شاهد زرد شدن و از بین رفتن تعداد زیادی از برگهای گیاه باشیم.

 

تصویر فوق: علف موندو در طراحی فضای سبز به عنوان گیاهی کف پوش و یا در میان سنگچین ها و یا برای شکل دهی اطراف آبنماها بسیار مناسب است.

تصویر فوق: اندازه برگسار علف موندو در انواع مختلف این گیاه با هم متفاوت است تصویر سمت راست نوع معمولی این گیاه و تصویر سمت چپ نوع پاکوتاه این گیاه را نشان می‌دهد.

منبع:

http://davesgarden.com/guides/pf/go/57616/

http://www.greenpatio.com/plantdatabase/mondo-grass.shtml

http://www.nurseriesonline.com.au/Articles/MondoGrass.html

http://www.ehow.com/facts_7909592_liriope-vs-mondo-grass.html

http://www.ehow.com/way_5757164_prune-mondo-grass_.html

http://daviswiki.org/Dwarf_Mondo_Grass

http://www.outsidepride.com/seed/ornamental-grass/mondo-grass-black.html

[ ۱۳٩۱/۱۱/٧ ] [ ٢:۳٧ ‎ب.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ