باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

نخل کنتیا با نام علمی Howea forsteriana به خانوادهArecaceae و راستهArecalesتعلق دارد و بومی جزایر لرد هاوه Lord Howe Island در استرالیا است. نخل کنتیا گیاهی با رشدی آهسته است که در موطن خود در نهایت و معمولا به ارتفاع 10 متر و حداکثر 18 متر  دست می یابد اما در سایر مناطق کوتاه تر از این باقی می ماند و می‌توان به عنوان گیاهی گلدانی از آن نگهداری کرد بخصوص اینکه اصولا نگهداری از آن کار نسبتا آسانی است. دلیل اصلی نگهداری از گیاه کنتیا به عنوان گیاه خانگی زیبایی برگسار آن است.


دوستان عزیز. لطفا مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی برداری و انتشار نفرمایید. سپاسگزارم.

 در محیط منازل این گیاه معمولا بین 1.5 متر الی 3.5 متر ارتفاع می یابد.ساقه این گیاه باریک و بلند است و میزان رشد سالانه با ایجاد یک حلقه بر روی تنه مشخص می شود. هر گیاه یک ساقه دارد و برای پر پشت شدن گیاه در گلدان معمولا چند گیاه را در کنار هم می کارند. برگها نیز سبز تیره هستند و با دمبرگی بلند به ساقه متصل هستند و حالتی آویخته و زیبا دارند. دمبرگ می تواند تا سه متر ارتفاع داشته باشد . گل آذین (مجموعه گلهای ) این گیاه شامل گلهای سفید رنگی است که میوه هایی قرمز رنگ و تخم مرغی شکل بوجود می آورد. این گیاه در زبان انگلیسی Kentia palm و Thatch palm و Sentry palm نامیده شده است.

تصویر فوق: برگ نخل کنتیا

تصویر فوق: نواحی که بین هر دو خط کرم رنگ قرار دارند معرف میزان رشد سالانه ساقه این گیاه است.

تصویر فوق: این گیاه یک تنه اصلی دارد اما برای پرپشت به نظر رسیدن گیاهان جوان می توان چند عدد از آنها را داخل یک گلدان کاشت.  در سمت راست گلدانی با چند عدد نخل کنیا و در سمت راست گیاهی بالغ و تک را در گلدان مشاهده می کنید.

توجه : در جنس گیاهی که نخل کنتیا به آن تعلق دارد دو گونه وجود دارد یکی Howea forsteriana است که نخل کنتیا نامیده می شود و دیگری Howea belmoreana است که Curly palm نامیده می شود که از نظر ظاهری بسیار شبیه کنتیا است اما اصولا از آن کوچکتر است و در موطن خود و بهترین شرایط رشد و نمو، حداکثر 7.5 متر ارتفاع می یابد.

آبیاری: زمانی که گیاه را آب می دهید توجه کنید که آب از منافذ زیر گلدان به بیرون راه یابد در این صورت است که می توانید مطمئن شوید تمامی توده ریشه از آب برخوردار شده است. همچنین در بین هر دو نوبت آبیاری صبر کنید تا سطح خاک گلدان تا عمق 5-2.5 سانتیمتری خاک خشک شود و سپس گیاه را مجددا آبیاری کنید. آبدهی بیش از اندازه و خیس ماندن خاک منجر به زرد و سپس قهوه ای شدن نوک برگ می شود در نهایت ریشه ها و ساقه گیاه می پوسد و گیاه از بین می رود. در زمستان به دلیل کاهش نیاز گیاه به آب ، شما نیز باید میزان آبیاری را کاهش دهید. خشکی کشیدن گیاه منجر به لوله شدن برگها و افتادگی آنان و خشکیدن نوک و حاشیه برگها خواهد شد. همچنین گیاهانی که خشکی می کشدند در برابر کوددهی عکس العمل منفی همانند سوختن نوک و حاشیه برگها و همچنین سوختن و از بین رفتن ریشه ها را نشان می دهند.همچنین خشکی هوا نیز میتواند گاهی برای ظاهر گیاه مشکلاتی را ایجاد کند غبارپاشی با آبهای بدون املاح و همچنین استفاده از روش زیر گلدانی حاوی سنگریزه و آب روشهای مناسبی برای افزایش رطوبت هوا در اطراف برگسار این گیاه است. در روش زیر گلدانی ، یک عدد زیر لدانی را از سنگریزه پر می کنیم و سپس تا نیمه دیواره درون آن آب می ریزیم. گلدان گیاه را بر روی سنگریزه ها می گذاریم اما مراقب باشید که کف گلدان با آب در تماس نباشد. آب موجود در زیرگلدانی به تدریج تبخیر شده و رطوبت مورد نیاز برگسار را تامین می کند.

نور: اگرچه محیط کم نور را می تواند تحمل کند اما در مکانی که نور کافی بخصوص در صبحدم داشته باشد بهترین رشد را خواهد داشت و اتاقهای تاریک برای رشد آن مناسب نیست. البته همواره سعی کنید که نورآفتاب به شکل مستقیم بر روی این گیاه نتابد زیرا ممکن است منجر به بروز لکه های خشک بر روی پهنک برگ و یا نوک و حاشیه برگها شود. این مسئله بخصوص برای گیاهان جوان مهم است و تنها گیاهان بالغ که بیش از 5 سال سن دارند تا حدودی می توانند نور مستقیم آفتاب را تحمل کنند. نور فیلتر شده (یعنی نوری که از پشت وسایلی همانند پرده به گیاه بتابد) نیز برای این گیاه مناسب است. در محیط سایه برگهای این گیاه سبز زیتونی است اما هر مقدار که میزان نور بیشتر شود رنگ برگها نیز روشن تر خواهد شد. کمبود نور منجر به بلند شدن بیش از اندازه و عدم استحکام برگسار خواهد شد. بهتر است به شکل ماهانه گلدان را در همان مکانی که قرار دارد 90 درجه بچرخانید این مسئله کمک می کند که تمامی قسمتهای گیاه به شکل یکنواخت از نور برخوردار شوند و تاج گیاه به طرف نور خم نشود.

دما: اگرچه به مناطق گرمسیری تعلق دارد اما می تواند در مناطق معتدله نیز به خوبی رشد کند. این گیاه دمای 5- درجه سانیتگراد را برای چند ساعت می تواند تحمل کند اما اصولا دمای زیر 10 درجه سانتیگراد برای رشد این گیاه مناسب نیست. هوای سرد موجب سیاه شدن و همچنین ریزش برگهای این گیاه می شود. پس بنابراین بهتر است که دما به زیر 15 درجه سانتیگراد نزول نکند تا هیچگاه از این نظر مشکلی برای این گیاه ایجاد نشود.  طی فصول سرد دمای 20-17 درجه سانتیگراد و در طی فصول گرم دمای 27-24 درجه سانتیگراد برای این گیاه مناسب است. کنتیا می تواند دما را تا 37 درجه نیز تحمل کند البته به شرطی که کاملا در مکانی بدور از تابش نور مستقیم آفتاب باشد.

خاک: خاک مناسب خاکهایی غنی با زهکش بسیار خوب است که اضافه آب حاصل از آبیاری را به راحتی از خود عبور دهد. البته بکارگیری پرلایت و ورمی کولایت برای این گیاه توصیه نشده است (این مواد بافت خاک را سبک و زهکش آن را مناسب می کنند) برای نخل کنتیا می توان از شن و یا پیت موس به همراه خاک برگ و خاک معمولی استفاده کرد. وجود شن و خاک برگ می توانند به زهکش و سبکی خاک کمک کنند. این گیاهان حتی در گلدانهایی که برای قامت آنان کوچک به نظر می رسد می توانند به خوبی به زندگی خود ادامه دهند. اما در صورتی که فضای کافی در اختیار داشته باشند ، سریعتر از گیاهی که با کمبود جا مواجه است رشد کرده و برگسار پر پشتی را تولید م کند. برای کوددهی این گیاه می توان از کواهایی استفاده کرد که در فرمول آنان میزان نیتروژن و پتاسیم بیش از فسفر باشد به عنوان مثال نسبت 3-1-3 و 2-1-3 برای این گیاه مناسب است بنابراین می توان از کودهایی با فرمول 12-4-12 و یا 10-5-15 استفاده کرد. اگر تهیه چنین فرمولهایی برای شما سخت ایست می توانید از کودی با فرمول 18-18-18 نیز که خصوصیت آهسته رهش بودن را دارد نیز استفاده کنید . بر روی بسته این کودها عبارت Slow-release درج شده است. نباید به گیاهی که خاک نسبتا خشک دارد و از خشکی در رنج است کود داد بلکه ابتدا بهتر است خاک را به خوبی مرطوب کنید و دفعه بعد که می خواهید گیاه را آب دهید از کود استفاده کرد. بکارگیری کود برای گیاهی که مدتی خشکی کشیده است و خاک خشکی دارد می تواند منجر به سوختن ریشه های گیاه شود. همچنین در کوددهی این گیاه زیاده روی نکنید . باقی ماندن املاح و عناصر موجود در کودها منجر به شور شدن خاک شود. شوری خاک از جمله مواردی است که ابتدا باعث سوختگی نوک برگها و سپس تمامی برگ و حتی از بین رفتن تمامی گیاه می شود. برای چنین گیاهی می توان مدتی از آب بدون املاح(همانند آب مقطر) استفاده کرد.اگر هم امکان استفاده از آب بدون املاح را ندارید می توانید گلدان را به حیاط یا حمام خانه ببرید و به مدت 15-10 دقیقه به شکل مداوم به خاک آب دهید تا با خروج مداوم آب از منافذ انتهای گلدان ، عناصر و املاح اضافی شسته شوند و بیرون بیایند البته در چنین شرایطی هر مقدار که بافت خاک از زهکش بهتری برخوردار باشد و آب را راحت تر عبور دهد، نتیجه بهتری نیز بدست می آید. همانطور که قبلا نیز اشاره شد این گیاه رشدی کند و آهسته دارد به همین دلیل تعویض گلدان آن هر 3 الی 5 سال امکان پذیر است.

تکثیر: کاشت بذر یکی از راه های اصلی تکثیر این گیاه است. در واقع هنوز هم امروزه بذرهای آن از موطن اصلی آن یعنی جزیره لرد هاوه در استرالیا به سایر نقاط صادر می شود. از کاشت بذر تا ارائه آن به بازار 7-4 سال طول می کشد و معمولا در هر گلدان 5-2 گیاه با هم کاشته می شوند تا گلدان ظاهری پر پشت و زیبا پیدا کند. بذرهایی که به رنگ نارنجی و یا قرمز هستند و گاهی نواحی قهوه ای یا سیاه رنگ بر روی آنان مشاهده می شود مناسب هستند. بذرها را می توان در مخلوطی از خاک+خاک برگ که همواره از رطوبت میانه ای برخوردار هستند کاشت کرد. بذرهای سبز رنگ به هیچ عنوان مناسب نیستند.جوانه زنی بذرهای این گیاه بسیار آهسته است و ممکن است 6 ماه یابیشتر طول بکشد.

تصویر فوق: بذرهای رسیده نخل کنتیا. بذرهای سبز رنگ نارس بوده و مناسب کاشت نیستند.

تصویر فوق: جوانه زنی بذر نخل کنتیا

هرس: برگهای قسمت پایین گیاه به تدریج حالتی افقی پیدا می کنند که ممکن است از زیبایی گیاه کم کنند بنابراین می توان آنان را از گیاه قطع کرد. ناحیه برش را تا جایی که امکان دارد نزدیک تنه اصلی بگیرید تا از دمبرگ مقدار کمتری بر روی تنه باقی بماند.

آفات و بیماری: یکی از مشکلات این گیاه بیماری خمیدگی کنتیا Howea Leaning Disease است که دلیل مشخصی برای آن یافت نشده است در این بیماری تاج گیاه به یک سمت خم می شود و حتی ممکن است درجه خم شدن آنان به 90 درجه هم برسد و در نهایت این درخت از بین خواهد رفت. کپک سیاه نیز از قارچهایی است که در شرایط مرطوب و عدم تهویه مناسب محیط نگهداری این گیاه می تواند مشکلاتی را ایجاد کند. عدم خیس شدن برگسار در طی آبیاری و همچنین هرس مناسب گیاه از جلمه روشهای جلوگیری از شیوع چنین بیماری است. کنه تارعنکبوتی شپشکهای آرد آلود و حشرات سپردار از جمله آفات این گیاه محسوب می شوند. برای تمامی حشرات می توان از سموم حشره کش سیستمیک استفاده کرد.

تصویر فوق: این گیاه در موطن خود که به شکل گیاهی منفرد با تنه ای کاملا مشخص رشد کرده است.

تصویر فوق: پرورش کنتیا در گلدان

منابع:

http://en.wikipedia.org/wiki/Howea_forsteriana

http://www.plant-care.com/kentia-palm.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Kentia_palm

http://www.junglemusic.net/palmadvice/howea_forsteriana.html

http://www.ehow.com/how_5070014_care-kentia-palm.html

http://www.ehow.com/list_7629990_tips-kentia-palm-care.html

http://www.ehow.com/how_6975881_care-kentia-palm-trees.html

http://www.burkesbackyard.com.au/print.php?id=2125

http://www.gardenguides.com/68456-care-kentia-palm.html

http://www.guide-to-houseplants.com/kentia-palm.html

[ ۱۳٩٢/۳/٢٠ ] [ ٦:۳۱ ‎ب.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ