باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

درخت صنوبر Populus به خانواده Salicaceae تعلق دارد و بومی نواحی مختلفی در نیمکره شمالی است. در خانواده این گیاه 35-25 گونه گیاهی شناخته شده اند که درختانی خزانپذیر  با ارتفاعی متنوع بین 15 متر الی 50 متر هستند که قطر تنه برخی از آنان می تواند تا حدود 2.5 متر رشد کند. پوسته تنه درختان جوان صاف ، سفید رنگ ، با ته مایه ای از رنگ خاکستری و یا خاکستری تیره است . پوسته درختان بالغ در برخی انواع باز هم صاف باقی می ماند اما در برخی از گونه نواحی برجسته ای با رنگی متفاوت و تیره شکل می گیرد که موجب زیباتر شدن تنه این درختان می شود.


دوستان عزیز. لطفا مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی برداری و انتشار نفرمایید. سپاسگزارم.

شکل و اندازه برگ درختان صنوبر در گونه های مختلف تا حدودی با یکدیگر متفاوت است و در برخی از گونه ها، پشت برگها رنگی متفاوت با سطح رویین برگها دارند. برگهای درختان صنوبر سبک هستند و به آسانی با وزش باد تکان می خورند . معمولا برگهای کوچکتر بر روی ساقه های جانبی گیاه و برگهای بزرگتر بر روی تنه اصلی و ساقه های قوی تر گیاه مشاهده می شوند. با رسیدن پاییز رنگ برگهای درختان صنوبر زرد- طلایی می شود و یکی از زیباترین مناظر طبیعت را بوجود می آورد. گلهای نر و ماده این درختان معمولا (و نه همیشه) از هم جدا و بر روی دو پایه مختلف هستند هستند و به بیان دیگر معمولا گلهای این درختان تک جنس هستند. گلها در اوایل بهار و قبل از رویش برگها و بر روی گل آزین بلند و آویخته ای (catkin) و بر روی ساقه های حاصل از رشد سال قبل شکل میگیرند. بذرهای این درختان کوچک هستند اما کرک های سفید رنگ و بسیار نرمی آنها را در بر گرفته است. بسیاری از گونه های صنوبر و همچنین دو رگه های بدست آمده از آنان به عنوان درختانی زینتی در فضای سبز مورد استفاده قرار میگیرند که در بین انواع درختان صنوبر نمونه هایی که تاجی ستونی شکل دارند بیش از سایرین محبوب هستند. درختان صنوبر دورگه نسبت به نمونه های معمول این درختان از رشدی سریعتر برخوردار هستند به نحوی که سرعت رشد آنها 10-6 برابر بیشتر از انواع معمولی است و می توانند درطی یک سال حدود 240-180 سانتیمتر رشد کنند. محبوب ترین نمونه های دو رگه این درختان حاصل دو رگه گیری بین نمونه های موجود در آمریکای شمالی و اروپایی بدست آمدند و به دلیل رشد سریع در دنیای کاشت و تولید چوب و الوار بسیار مورد استفاده قرار میگیرند. به طور کل ریشه های درختان صنوبر اعم از معمولی یا دورگه قوی هستند و در درون زمین بسیار گسترده می شوند به نحوی که تا فاصله 40 متری از درخت می توانند رشد کنند بنابراین کاشت این درختان در نزدیکی ساختمانها، دیوارها و یا سیستمهای لوله های درون زمین که مربوط به تاسیسات شهری است توصیه نمی شود زیرا امکان آسیب وارد شدن به چنین ساختارهایی به دلیل رشد و توسعه ریشه این گیاهان وجود دارد. البته قابل ذکر است که ریشه های این گیاهان نسبتا سطحی هستند و چندان در عمق زمین فرو نمی روند. سرعت رشد این درختان نسبتا زیاد است و در طی یک فصل رشد می توانند 180-90 سانتیمتر بلندتر شوند. این درختان به دلیل عدم استحکام مناسب چوب تنه و ساقه ها برای داخل شهر پیشنهاد نمی شود و اکثرا برای مناطق خارج شهر و مناظر طبیعی کاربرد دارد. البته چوب این گیاه مصارف صنعتی فراوانی نیز دارد و به همین دلیل نیز در برخی نواحی مورد کشت و کار قرار می‌گیرد.

توضیحاتی در رابطه با نام صنوبر

صنوبرها  گاهی با نام سپیدار، تبریزی ، کبوده ، پده و شالک نیز معرفی می شوند. در واقع لغت انگلیسی poplar ، اشاره به صنوبر، تبریزی و شالک دارد اما برخی از گونه های این گیاه با نامی اختصاصی تر معرفی می شوند . مثلا گونه P. Alba که درختی با پوستی نسبتا سفید است با نام سپیدار و یا کبوده شناخته می شود.سایر نمونه ها را در زیر مشاهده می‌کنید.

P.canadensis صنوبر کانادایی- P.casoica سفید پلت  –P.deltoides صنوبر شرقی –P.euphratica پده – P.euramericanaصنوبر آمریکایی – P.maximowizii صنوبر ژاپنی- P.nigra تبریزی، شالک، لومباردی- P.tremula صنوبر لرزان، اشنگ – P. Trichocarpa صنوبر کالیفرنیایی- P.yunnanensis صنوبر یونانی

تقسیم بندی درختان صنوبر

گونه های درختان صنوبر به دلیل تنوعی که در برگها و گلهای خود دارند در شش بخش section قرار میگیرند. در اینجا این شش بخش را مشاهده می کنید و برای آشنایی بیشتر باگونه هایی که در هر یک از بخشهای ذکر شده قرار میگیرند لطفا به این ادرس مراجعه کنید.همچنین تصاویر برخی از گونه های این گیاهان را در انتهای مطالب قرار داده ام.

http://en.wikipedia.org/wiki/Populus

 

  1. Populus section Populus که با نام عمومی  aspen و صنوبرهای سفید white poplar شناخته می شوند.
  2. Populus section Aigeiros  که با نام عمومی صنوبرهای سیاه Black poplar و cottonwood شناخته می شوند.
  3. Populus section Tacamahaca که با نام عمومی baslam poplar شناخته می شوند.
  4. Populus section Leucoides که با نام عمومی necklace poplace و یا bigleaf poplar شناخته می شوند.
  5. Populus section Turanga که با نام عمومی subtropical poplar شناخته می شوند.
  6. Populus section Abaso که با نام عمومی Mexican poplar شناخته می شوند.

شرایط محیطی

آبیاری: در شرایط آب و هوایی خشک می توان این درختان را هفته ای یک مرتبه آبیاری کرد. درختان صنوبر خشکی را تحمل می کنند اما اگر آبیاری شوند از سلامتی بیشتری برخودار خواهند بود. اگر این درختان در چمن زار کاشته شوند نیازی به آبیاری جداگانه ندارند.آبیاری بیش از اندازه و گل آلود بودن خاک یکی از دلایل عدم رشد گیاه ، کوتاهی قامت آن و ریزش زودهنگام برگها در اواخر فصل تابستان است.

نور: درختان صنوبر مکانهایی با آفتاب کامل تا نیمه آفتاب را دوست دارند و در این مکانها رشد می کنند. نور کم محیط یکی از دلایل عدم رشد مناسب این گیاهان و افزایش شیوع بیماری های قارچی در این درختان است.

دما: درختان صنوبر به طور کل مناطقی با تابستانهای نسبتا خنک را دوست دارند و بهترین رشد را نیز در چنین مناطقی دارند. در طی زمستان نیز مقاومت نمونه های مختلف در برابر سرمای زمستانه تا حدودی با هم متفاوت است و حساسترین این درختان دما را تا حدود 1- درجه سانتگیراد و مقاومترین آنان دما را تا 30- درجه سانتیگراد تحمل کرده و از بین نمی روند.

خاک: در مورد خاک سختگیر نیست اما وجود مواد ارگانیک همانند خاک برگ یا کود پوسیده دامی یا سایر مواد از این قبیل به رشد و سلامتی گیاه کمک می کند. همچنین در مناطقی که خاک قلیایی دارد این درختان رشد خوبی ندارند و وجود خاکهای آهکی موجب از بین رفتن این گیاهان می شود. برای کوددهی درختان جوان صنوبر و تا زمان استقرار آنها می توان در طی فصل رشد از کود 10-10-10 هر ماه یک مرتبه استفاده کرد. البته برخی پرورش دهندگان تریجیح می دهند که از این کود هر دو هفته یکبار استفاده کنند و دلیل آنرا رشد سریع این درختان ذکر می کنند. به دلیل گسترش سریع ریشه ها در خاک پیشنهاد شده است که محلول کود را در محوطه ای به وسعت 3 متر در 3 متر در اطراف تنه گیاه استفاده شود.

تکثیر : از قلمه چوب سخت (ساقه های چوبی و بالغ گیاه)و چوب نرم(قلمه های حاصل از رشد سالانه ساقه ها که هنوز نرم و انعطاف پذیر هستند) می توان برای تکثیر این گیاه استفاده کرد. بنابراین تقریبا در هر زمانی از سال می توان نسبت به قلمه گیری از گیاه مادری و تکثیر اقدام کرد که البته در فضای باز دمای هوا مانع این مسئله می شود و معمولا در بهار و یا پاییز که دما برای ریشه زایی قلمه ها مناسب است ، این گیاه تکثیر می شود اما در محیط محافظت شده که دما قابل تنظیم است در هر زمانی می توان این گیاه را تکثیر کرد. قلمه چوب نرم را می توان در طی ماه های تابستان و از ساقه های حاصل از رشد سال جاری تهیه کرد. قلمه های چوب سخت را می توان درزمانی که گیاه در حال ورود به دوران رکود است یعنی در فصل پاییز و بعد از برگریزان و از ساقه هایی که یک سال عمر دارند  تهیه کرد. ساقه هایی که فاصله جوانه ها روی آنها در حدود 5-3.7 سانتیمتر است مناسب تهیه قلمه هستند و ساقه هایی که اصلا جوانه ای ندارند مناسب قلمه گیری نیستند. همچنین قلمه هایی که حاوی جوانه انتهایی هستند و به بیان دیگر از نوک ساقه ها تهیه می شوند ریشه زایی چندان خوبی ندارند. بهترین زمان تهیه قلمه ها در طی صبح است. قطر قلمه ها نیز بهتر است که در حد قط یک مداد یعنی حداقل در حدود 0.5 سانتیمتر باشد. طول قلمه ها  را  می توان در حدود 45-30 سانتیمتر و یا حتی بلندتر در نظر گرفت و بهتر است که حداقل 4 جوانه یا گره( گره ناحیه اتصال برگ به ساقه است) بر روی آن وجود داشته باشد . و برش را در بالای ناحیه گره بزنید و قلمه را از گیاه مادری جدا کنید. قلمه هایی را که حاوی برگ هستند (بخصوص قلمه های چوب نرم) را باید در قسمت پایین که در خاک کاشته می شوند عاری از برگ کرد تا به آسانی بتوان آنها را در بستر کاشت قرار داد. در مورد عمق کاشت نیز باید گفت طول نسبتا قابل توجهی  این قلمه ها در خاک قرار میگرند . مثلا اگر قلمه 30 سانتیتر باشد 25 سانتیمتر از آن، اگر 60 سانتیمتر باشد 30 سانتیمتر از آن، اگر 90 سانتمیتر باشد 38 سانتیمتر ، اگر 120 سانتیمتر باشد 45 سانتیمتر و اگر 180 سانتمیتر باشد حدود 60 سانتیمتر از آن در داخل خاک کاشته می شود. البته به گفته برخی از پرورش دهندگان هر مقدار که طول قلمه بیشتر باشد باید خاک از زهکش بهتر و عدم ماندگاری آب نیز برخوردار باشد و در آبیاری قلمه ها زیاده روی نکرد زیرا احتمال پوسیدن قلمه های بلند که قسمت قابل توجهی از آنان داخل خاک است وجود دارد. قلمه های چوب نرم می توان آنها را در میان خزه مرطوب و یا حتی در آب به مدت 3-2 روز قرار داد. سپس آنها را در مخلوطی شامل خاک برگ+شن و یا کوکوپیت +پرلایت و یا هر مخلوط دیگری که علاوه بر زهکش توانایی نگهداری رطوبت را نیز دارد کاشت و در مکانی روشن که حدود 6 ساعت از نور آفتاب بهره مند است کاشت کرد. دمای مورد نیاز نیز بالای 15 درجه و به شکل بهینه حدود 18 درجه سانتیگراد است.

تصویر فوق: قلمه چوب نرم- سمت چپ قلمه تازه را نشان می دهد. سمت راست همان قلمه را بعد از 20 روز نشان می دهد که ریشه زایی داشته و برگهای جدید نیز رشد کرده اند.

در تصاویر زیر شما مراحل آماده کردن قلمه چوب سخت را مشاهده می کنید.

تصویر فوق: برش پایینی قلمه از زیر یک جوانه زده می شود.

 

تصویر فوق: برش در بالای قلمه که یک جوانه در زیر آن وجود دارد

مرحله جدا کردن برگها (در صورت وجود)

تصویر فوق: قلمه های آماده به کاشت

تصویر فوق: کاشت قلمه ها

تصویر فوق: نمایی از قلمه ها در خاک

به نظر برخی از پروش دهندگان قلمه های چوب سخت این گیاه نیاز به یک دوره استراحت دارند و این قلمه ها را در مکانی با دمای 0 الی 4- به مدت 4-2 هفته نگه می‌دارند و سپس نسبت به کاشت آنان اقدام می‌کنند و هنگام کاشت نیز دما را برای چند روز در حد 4-5 درجه برای چنین قلمه هایی مهیا کرده و سپس دما را به حدود 18 درجه می‌رسانند. برخی از پرورش دهندگان به چنین روشی اعتقاد ندارند اما بیان می‌کنند که اگر قصد انبار کردن و نگهداری قلمه های صنوبر را داریم بهترین قلمه همان قلمه های چوب سخت است که می توان آنها را در انباری با دمای 0 تا 4- درجه در میان خزه یا خاک اره و در درون کیسه پلاستیکی قرار داد و بعد از مناسب شدن شرایط آب و هوایی نسبت به کاشت آنان اقدام کرد .اما به یاد داشته باشید که اگر از چنین روشی برای انبار کردن و ذخیره سازی قلمه های چوب سخت درختان صنوبر استفاده می کنید، حداکثر تا 6 ماه می توان از این روش استفاده کرد.پس از این مدت قلمه ها از جوانه زنی و ریشه زایی خوبی برخودار نخواهند بود. بستر کاشت و شرایط محیطی برای قلمه های چوب سخت تقریبا همانند آن چیزی است که در مورد قلمه های چوب نرم در بالا توضیح داده ام.  توجه کنید که اگر بر روی زمین قصد کاشتن قلمه های صنوبر را دارید بین قلمه ها را رعایت کنید که این فاصله بستگی به طول قلمه ها دارد اما معمولا  فاصله 90سانتیمتری در نظر گرفته میشود.

آفات و بیماری: قانقاریا Canker یکی از بیماری های قارچی است که گاهی درختان صنوبر را گرفتار می کند. مراقب نواحی برامده و سیاه رنگ بر روی ساقه های گیاه باشید. اگر این بیماری ساقه های اصلی گیاه را گرفتار کند، متاسفانه کار زیادی برای گیاه نمی توان انجام داد و معمولا به تدریج گیاه را از بین می برد. لکه برگی بیماری دیگری است که در اثر عوامل قارچی و یا باکتریایی مختلفی به وجود می آید و موجب بروز لکه های قهوه ای و یا زرد رنگ بر روی برگها می شود . گاهی به دلیل این بیماری برگها به شکل جوان و نابالغ و در مراحل اولیه رشدشان ریزش می کنند. بهترین راه مبارزه جمع کردن برگهای خزان کرده پای درخت است. از بین آفات نیز می توان به کرمهای نوعی شب پره اشاره کرد که مشکلاتی را برای درختان صنوبر ایجاد می کند اما اغلب موارد درخت زنده می ماند و به رشد خود ادامه می دهد.

تصویر فوق: بیماری قانقاریا

هرس: به طور کل درختان صنوبر نیازی به هرس ندارند اما اگر به هر دلیل به هرس نیاز است می توان این عمل را در بهار یا پاییز انجام داد. گفته می شود که اگر عمل هرس این درختان در اواخر زمستان و یا اوایل بهار انجام شود به دلیل تراوش شیره گیاه امکان ضعیف شدن گیاه وجود دارد.  در طی هرس شاخسار شکسته ، آسیب دیده و یا شاخساری که خارج از فرم و شکل اصلی تاج رشد کرده است را می توان کوتاه کرد.

 

 

تصویر فوق: یکی از نمونه های دورگه درختان صنوبر که با نام chapple شناخته می شوند و حاصل دو رگه گیری از P.deltoides و P.Nigra است.

منابع:

http://en.wikipedia.org/wiki/Populus

http://homeguides.sfgate.com/poplar-tree-care-63019.html

http://www.ehow.com/about_6468617_poplar-tree-care.html

http://www.ehow.co.uk/info_8171413_can-poplar-trees-pruned.html

http://www.ehow.co.uk/facts_7192636_fast-do-poplar-trees-grow_.html

http://homeguides.sfgate.com/grow-poplar-rooted-cuttings-20998.html

http://www.hybridpoplars.com/take.htm

http://www.ndsu.edu/pubweb/chiwonlee/plsc368/student/papers01/khovet/index.htm

http://urbanext.illinois.edu/treeselector/detail_plant.cfm?PlantID=249

http://www.bowhayestrees.co.uk/cuttings.html

http://www.hybridpoplars.com/freeopcuttings.htm

http://woodlandstewardship.org/?page_id=1139

 

[ ۱۳٩٢/۱۱/٢۱ ] [ ٦:۱٩ ‎ب.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ