باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

روسلیا Equisetiformis Russelia  به خانواده Plantaginaceae تعلق دارد و بومی نواحی در آمریکای جنوبی همانند مکزیک تا کشور گواتمالا است . در جنس این گیاه ، گونه‌های نسبتا متنوعی شناسایی شده‌اند اما تعداد محدودی از آنان همانند گونه‌ای که در ابتدا از آن نام برده شد به دلیل رشد سریع ، شاخسار انبوه و کمانی شکل و گلهای قرمز-نارنجی و یا سفید رنگی که دارند در دنیای گلها و گیاهان مورد کاشت و پرورش قرار گرفته اند.

 


 دوستان عزیز. لطفا مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی‌برداری و انتشار نفرمایید. سپاسگزارم.

شاخه های این گیاهان معمولا 150-120 سانتیمتر طول دارند و گلهای زیبای این گیاه نیز به دلیل رنگ و شهد فراوانی که دارد موجب جذب پرندگان و همچنین حشراتی همانند زنبورهای عسل می‌شود. گلدهی این گیاه اکثرا در فصل های بهار و تابستان روی می‌دهد اما تا هر زمان که  نور و دما مناسب باشد گلدهی آن ادامه خواهد یافت.برگهای گیاه روسلیا از نظر اندازه تحلیل رفته‌اند و کوچک هستد و همین موجب زیبایی بیشتر این گیاه می شود زیرا گلهای آن بر روی ساقه هایی که عاری از برگ به نظر می‌رسند خودنمایی می کنند.  بجز گونه ای که در ابتدا از آنان یاد کردیم ، گونه دیگری با نام علمی Russelia sarmentosa  نیز از جمله نمونه‌های این گیاه است که مورد توجه پرورش دهندگان قرار گرفته است که به طور کل گیاهی با ساقه هایی بلندتر در حد 180 سانتیمتر و برگهایی مشخص تر از گونه قبلی است و فقط گلهایی به رنگ قرمز دارد(گونه قبلی نمونه هایی با گلهای سفید رنگ نیز دارد). شرایط نگهداری این گیاه نیز همانند گونه قبل است در ادامه با این شرایط آشنا خواهیم شد. گیاه روسلیا در زبان انگلیسی با نامهایی همچون Firecracker plant, Coral plant, Coral fountain, Coral blow و Fountain plantشناخته می شود. گونه Russelia sarmentosa   نیز به دلیل برگهایی بزرگتر با نام Leafy coral blow شناخته می شود.

توجه: اگرچه این گیاه در زبان فارسی گاهی گل مرجانی خوانده می شود اما آنرا نباید با  گیاه مرجان با نام علمی Euphorbia milii اشتباه گرفت. به همین دلیل بهتر است که این  گیاه را برای جلوگیری از اشتباهات احتمالی همان روسلیا بنامیم .

توجه : در برخی از منابع این گیاه از نظر گیاهشناسی در خانوده Scrophulariaceae و یا Veronicaceae قرار داده شده است.

توجه: نام انگلیسی Coral plant که یکی از نامهای این گیاه است به دو گیاه دیگر با نامهای علمی Berberidopsis corallina و مچنین Jatropha multifida نیز اطلاق می شود.

توجه: گیاهی دیگر با نام علمی Hamelia patens و جود دارد که آن نیز گلهایی قرمز رنگ دارد یکی از نامهای آن در در زبان انگلیسی با نام Firecracker shrub (تقریبا مشابه یکی از نامهای انگلیسی گیاه روسلیا) خوانده می شود که نباید آنرا با گیاه روسلیا اشتباه گرفت. به طور کل این گیاه از نظر ظاهری با گیاه روسلیا نیز بخصوص از نظر شکل و اندازه برگها متفاوت است.

شرایط محیطی

آبیاری: روسلیا به آبیاری متوسط نیاز دارد. یعنی زمانی که سطح خاک نسبتا خشک شد گیاه را باید آبیاری کرد. آبیاری در طی صبح بهتر است زیرا تا فرارسیدن شب آب اضافی تبخیر می‌شود و از بین می رود و این مسئله در پیشگیری از شیوع برخی از بیماری های قارچی اثر مثبتی دارد. همچنین گیاهان بالغ و چند ساله در برابر خشکی تا حدودی (البته نه زیاد) مقاومت نشان می دهند. اما به هر حال اگر خواهان گلدهی منظم این گیاهان هستید می بایست برنامه آبیاری را به گونه ای تنظیم کنید که گیاه خشکی نکشد.

نور : گیاه روسلیا را در مکانهایی سایه تا مکانهایی که از نور مستقیم آفتاب برخوردار هستند می توان کاشت. البته وجود نور مستقیم موجب گلدهی بهتر این گیاهان می‌شود بنابراین سعی کنید که مکان کاشت حداقل حدود 6-4 ساعت از نور مستقیم آفتاب برخوردار باشد.  همچنین هر مقدار که نور مستقیم آفتاب بیشتر باشد، ته مایه‌ای از رنگ قرمز نیز در برگها و ساقه‌ها شکل میگیرد. البته توجه کنید که این مسئله نباید موجب زیاده روی در وجود نور مستقیم آفتاب در محیط پرورش این گیاه شود. چون هر مقدار نور بیشتر شود معمولا دما نیز افزایش می یابد. از طرفی حداکثر دمای بهینه برای گلدهی این گیاه حدود 30 درجه است. هر مقدار نور و دما بیشتر شود احتمال کاهش گلدهی گیاه و ریزش غنچه ها نیز وجود دارد. بنابراین اگر در منطقه های گرم زندگی می‌کنید گیاه را در مکانی قرار دهید که نور مستقیم را در طی صبح دریافت کند و در بعد از ظهر از سایه برخوردار باشد.

دما: دمای مناسب برای رشد و گلدهی این گیاه در طی روز 30-21 درجه و در طی شب 21-15.5 درجه سانتیگراد است. با فرا رسیدن پاییز و سرد شدن هوا و زمانی که دمای شبانه به زیر 13 درجه نزول کرد ابتدا غنچه های گل شروع به ریزش می کنند و با سردتر شدن هوا گل تولید نمی شود. اگرچه این گیاه همیشه سبز است اما زمانی که دمای هوا به 3- برسد ساقه ها حالت سرسبزی خود را از دست می دهند و همچنین گیاه ساقه های خود را در مناطقی که حداکثر دمای سرد در طی زمستان حدود 6- درجه است نگه می دارد اما در هوای سردتر ساقه ها از سطح زمین خواهند خشکید. اما اگر ریشه ها و طوقه گیاه زنده بماند ، با فرارسیدن بهار و گرم شدن هوا شاهد رشد ساقه‌های جدید از سطح خاک خواهیم بود. البته توجه کنید که در چنین شرایطی یعنی زمستانهای سردتر از 6- درجه به طور کل بهتر است که گیاه را به شکل گلدانی پرورش داد و با فرارسیدن فصل سرما  زمانی که دمای هوا به حدود 10 درجه رسید گیاه را به مکانی محافظت شده منتقل کرد که اگر در مکانی با دما و همچنین نور خوب قرار بگیرد در طی زمستان نیز گلدهی خواهد داشت. اما اگردر طی فصل سرد، فضای کافی برای نگهداری این گیاه در داخل منزل ندارید میتوانید کاری کنید که به شکل مصنوعی به دوران رکود فرو رود یعنی ساقه های گیاه را در حدی کوتاه کرد که فقط 5 سانتیمتر از آنان باقی بماند سپس گیاه را در مکانی سرد و خشک و نسبتا تاریک همانند گاراژ یا زیرزمین قرار داد و خاک را در حدی آبیاری کرد که فقط از خشک شدن کامل آن جلوگیری کنیم. با فرارسیدن فصل بهار و زمانی که دمای شبانه بیش از 10 درجه بود می توان گیاه را به فضای باز منتقل کرد و آبیاری آن را از سرد گرفت تا رشد گیاه آغاز شود.

خاک: از نظر خاک چندان سختگیر نیست و خاکی با بافت متوسط که زهکش نسبتا خوبی داشته باشد برای این گیاه مناسب است. مثلا می توان از خاک باغچه به همراه خاک برگ برای این گیاه استفاده کرد. میزان خاک برگ را می توان هم اندازه خاک باغچه و یا کمتر از آن نیز در نظر گرفت. همچنین اضافه کردن حدود 10٪ کود بسیار پوسیده گاوی در زمان تهیه مخلوط خاک نیز به رشد بهتر این گیاه کمک می کند.(یعنی حجم کل مخلوط خاک را در نظر بگیرید و بعد به اندازه 10٪ از حجم کل ، از کود دامی استفاده کنید) . اگر گیاه را در گلدان نگهداری می کنید می توان هر دو یاسه سال یکبار و در اوایل بهار نسبت به تعویض گلدان اقدام کرد . البته سعی کنید قطر دهانه گلدان جدید حدود 12-10 سانتیمتر از گلدان قبلی بزرگتر باشد تا فضای کافی برای گیاه فراهم شود. همچنین اگر قصد کاشت این گیاه را در فضای باز دارید بهتر است بین هر دو گیاه حدود 120-90 سانتیمتر فاصله در نظر گرفت. برای کوددهی این گیاه می توان یا در فصل بهار از کودهایی که با نام کند رها شونده هستند یک مرتبه استفاده کرد و کافی است. یا می توان از کودهای کامل اما با فرمول ملایم همانند 10-10-10 هر 6-4 هفته یکبار استفاده کرد. اگر هم به شکل اختصاصی می خواهید کود مصرف کنید و گلدهی گیاه را افزایش دهید می توان از کودهایی که فسفر بیشتری دارند از اوایل فصل بهار هر 6-4 هفته یکبار استفاده کرد. دستورالعمل مصرف کودها بر اساس کارخانه سازنده کودها است.

تکثیر: یکی از راه های متداول تکثیر این گیاه استفاده از قلمه ساقه است و فصل بهار نیز زمان مناسبی برای قلمه گیری از این گیاه است. از مخلوط شن +پرلایت+پیت موس به نسبت مساوی می توان برای کاشت قلمه ها استفاده کرد. قلمه‌ها را از نوک ساقه هایی که در قسمت جانبی گیاه قرار گرفته است تهیه کنید و طول  قلمه ها را در حدود 15-12 سانتیمتر در نظر بگیرید. اگرچه برگهای این گیاه بسیار کوچک است اما سعی کنید که برگهای موجود در قسمت پایین قلمه ها را جدا کنید و حدود دو برگ در قسمت بالای قلمه باقی بگدارید. استفاده از پودرهای ریشه زایی به تولید ریشه این گیاه کمک می کند. هنگام کاشت در حدود 4 سانتیمتر از قلمه را در بستر کاشت فرو کنید. گلدان حاوی قلمه ها را می توان در مکانی روشن اما به دور از نور مستقیم آفتاب و با دمای 23-21 درجه قرار داد. کشیدن پلاستیک شفاف بر روی قلمه ها موجب افزایش رطوبت در هوای اطراف قلمه ها و کمک به ریشه زایی می شود. البته سعی کنید که پلاستیک را روزانه نیم الی یک ساعت از روی قلمه ها بردارید تا جمع شدن رطوبت بیش از اندازه موجب شیوع بیماری های قارچی نشود. این ساقه ها ریشه زایی بهتری دارند. طول قلمه ها را نیز می توان . از انجایی که این گیاه ساقه هایی بلند و انعطاف پذیر دارد ، می‌توان از روش خوابانیدن برای تکثیر این گیاه استفاده کرد. ساقه ای را گیاه مادر انتخاب کنید و در خاک نزدیک گیاه مادری بخوبانید به طوری که قسمتی از طول ساقه آن حدود 7-5 سانتیمتر در عمق خاک قرار گیرد . بهتر است قسمتی که در زیر خاک قرار میگیرد را ابتدا بدون برگ کرده و سپس مدفون کنیم. کندن برگها زخمهایی کوچک بر روی سطح ساقه ایجاد می کند و وجود این زخمها ، به ریشه زایی کمک می کند. برای اینکه ساقه ها از زیر خاک بیرون نیایند می توان جسمی سنگین همانند چند قطعه سنگ بر روی محل خوابانیدن ساقه قرار داد. اگر اوایل/اواسط فصل بهار عمل خوابانیدن انجام شود تا اواسط پاییز این ساقه ریشه کافی تولید کرده و می توان آن را از گیاه مادری جدا کرد. تقسیم بوته مادری  نیز در اواخر زمستان/ اوایل بهار روش دیگر تکثیر این گیاه است. البته برای انجام این روش معمولا ساقه های گیاه کوتاه می شوند تا انجام عملیات بیرون آوردن گیاه مادری از خاک آسانتر انجام شود. بعد از بیرون آوردن گیاه مادری ، توده ریشه را با کمک وسیله ای تیز به دو یا چند قسمت تقسیم می کنند و هر قسمت را به عنوان گیاهی مستقل در مکانی جداگانه می کارند.کاشت بذر روش دیگر تکثیر این گیاه است. برای بذرگیری از گیاه مادری باید به این صورت عمل کرد که ساقه حاوی محفظه های بذر از گیاه جدا می شوند. یعنی قسمتی از ساقه که دارای محفظه های باز نشده بذر است را با استفاده از قیچی یا چاقو از گیاه مادری قطع می کنیم. زمان قطع چنین ساقه هایی دقت کنید که محفظه های بذر از سبز به کرم- قهوه ای تغییر رنگ داده باشند اما هنوز شکاف نخورده باشند. سپس این ساقه ها را به شکل وارونه در کیسه ای کاغذی قرار میدهیم تا زمانی که محفظه های بذر ها باز شدند، بذرها به درون کیسه بیفتند . کیسه های پلاستیکی به دلیل امکان تجمع رطوبت و افزایش خطر شیوع برخی از بیماری های قارچی بخصوص کپک خاکستری توصیه نمی شود. کیسه کاغذی محتوی بذرها را می توان در مکانی با دمای 24-21 درجه نگهداری کرد. نگهداری در این دما موجب می شود که محفظه های بذر بعد از 14-7 روز باز شوند و شکاف بخورند و بذرها را آزاد کنند. ساقه ها را همانطور که در کیسه های کاغذی هستند تکان دهید تا به خوبی بذرهای ریز این گیاه از درون محفظه ها خارج شوند. برای کاشت بذرها می توان از خاک برگ به تنهایی (البته خاک برگ باید بافتی یکنواخت داشته باشد) و یا کوکوپیت+پرلایت استفاده کرد. بذرها را روی سطح خاک برگ مرطوب پخش کنید و عمق مناسب کاشت بذرها نیز حداکثر 5 میلیمتر است. در روزهای اول تا جوانه زدن بذرها می توان از اسپری آب برای آبیاری بذرها استفاده کرد. گلدان محتوی بذرها را می توان در مکانی روشن اما به دور از نور مستقیم آفتاب قرار داد و دمای مناسب نیز برای جوانه زنی بذرها حدود 20 درجه است.

هرس: در طی سال می توان با کمک هرس ارتفاع ساقه ها را کنترل کرد. در هر دفعه هرس در طی فصل رشد نباید بیش از 30 ٪از حجم کل ساقه ها را کوتاه کرد.اما با فرارسیدن زمستان و در صورت نیاز به دوران استراحت و یا آسیب دیدن ساقه ها در اثر سرمای زمستانه می توان تمامی ساقه ها را از نزدیکی سطح زمین قطع کرد و فقط حدود 5 سانیتمتر از آنان را برجای گذاشت.

آفات و بیماری: بیماری و یا حشره خاصی این گیاه را تهدید جدی نمی کند. شرایط نامناسب محیطی می تواند موجب فعایت برخی آفات همانند کنه های گیاهی، نماتد و حشرات جونده شود. از بین بیماری ها نیز می توان به کپک خاکستری و یا سفیدک پودری و همچنین پژمردگی گیاه به دلیل وجود بیماری های قارچی خاکزی اشاره کرد که این بیماری ها نیز در شرایط آبیاری زیاد، عدم زهکش مناسب خاک و سنگین بودن بیش از اندازه خاک و یا کمبود نور درمکان کاشت گیاه شیوع می یابند .

تصاویر زیر مربوط به گونه Equisetiformis Russelia   است.

 

تصاویر زیر مربوط به گونه Russelia sarmentosa   است که نسبت به گونه قبلی به طور کل بوته ای بلند قامت تر، با برگهایی درشت تر است و فقط گلهایی قرمز رنگ دارد.

منابع:

http://en.wikipedia.org/wiki/Russelia

http://www.smgrowers.com/products/plants/plantdisplay.asp?plant_id=1403

 

http://nassau.ifas.ufl.edu/horticulture/demogarden/Printables/Firecracker%20Plant.pdf

http://voices.yahoo.com/how-grow-russelia-equisetiformis-11648198.html

http://www.public.asu.edu/~camartin/plants/Plant%20html%20files/russeliaequisetiformis.html

http://voices.yahoo.com/how-propagate-russelia-equisetiformis-cutings-11643382.html?cat=32

http://homeguides.sfgate.com/propagate-firecracker-plant-38361.html

http://www.south-florida-plant-guide.com/firecracker-plant.html

http://homeguides.sfgate.com/reseed-firecracker-plant-64230.html

http://www.gardenguides.com/104661-care-firecracker-plants.html

[ ۱۳٩٢/۱۱/۳٠ ] [ ۱٠:٢٠ ‎ق.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ