باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

هلو  Prunus persica  به جنس prunus و خانواده تعلق دارد و بومی ناحیه شمال- غرب (مناطق معتدل گرم) کشور چین است. اکثر ارقام و انواع هلو که امروزه مورد کشت و کار قرار میگیرند ، حاصل برنامه های مختلف اصلاح نژاد هستند بنابراین تنوع نسبتا زیادی بین انواع مختلف هلو وجود دارد. درختان هلو به شکل معمول 10-4 متر ارتفاع می‌یابند  البته انواع پاکوتاه و طبیعی از این درختان نیز وجود دارند که حدود 2 متر ارتفاع دارند.  

 


دوستان عزیز. لطفا مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی برداری و انتشار نفرمایید. سپاسگزارم.

در اوایل بهار گلهای درختان هلو قبل از برگها به شکل منفرد و یا دو تایی در کنار هم ظاهر می‌شوند. گلها صورتی رنگ به قطر 3-2.5 سانتیمتر با 5 عدد گلبرگ و در اکثر انواع درخت هلو، خود بارور هستند. یعنی دانه های گرده یک گل می تواند مادگی همان گل را بارور کند و میوه تشکیل شود. در واقع گرده افشانی قبل از باز شدن غنچه گل انجام می شود که از نظر علمی به این عمل -گرده افشانی در حالت غنچه Cleistogamy - گفته می‌شود. میوه های هلو دارای پوستی کرکدار هستند . همانطور که اشاره کردم در رابطه با پرورش این گیاه عمل اصلاح نژاد بسیار انجام شده است و به همین دلیل انواع و ارقام مختلفی از این گیاه وجود داردکه می توان آنان را بر اساس خصوصیاتی که دارند از جمله ارتفاع درخت، رنگ گوشت و...گروه‌بندی کرد . برخی از پرورش دهندگان بر اساس خصوصیت شکاف خورد هسته هلو آنان را در دو گروه عمده قرار میدهند: در گروه اول هسته به راحتی شکاف می خورد و دانه آن قابل مشاهده است (هلوی هسته جدا Free stone) که این نوع از انواع هلو گوشتهای نرمی نیز دارند و گروه دوم  انواعی هستند که هسته محکمی دارند و این هسته شکاف نمی خورد (Cling stone) که این نوع از هلوها گوشت محکمی نیز دارند. رنگ گوشت نیز در انواع مختلف متفاوت و به رنگ قرمز، زرد و سفید می‌باشد. درختان هلو بعد از 3-2 سال بعد از زمان کاشت به میوه‌دهی می رسند البته از نظر تجاری و میزان میوه دهی ، عمر کوتاهی دارند و اگرچه تا حدود 20 سال به زندگی خود به راحتی ادامه می دهند اما بعد از 12-10سال میوه دهی ، درختانی پیر محسوب شده و با درختان جوان جایگزین می شوند. در کشور ایران از جمله استانهایی که نسبت به پرورش تجاری این میوه اقدام کرده اند می توان به چهارمحال و بختیاری و استان البرز اشاره کرد.

توجه : میوه شلیل در واقع نوعی هلو است که میوه های بدون کرک تولید می کند.

توجه : شاید نام شفتالو نیز برای شما آشنا باشد. شفتالو در واقع همان هلو است که البته در زبان دری به هلو اتلاق می شود.

نیازهای محیطی

آبیاری: در مقایسه با سایر درختان هسته دار (همانند آلو، زردآلو و ...) نیاز آبی درختان هلو بیشتر است و اواخر دوران رشد میوه نیاز آن به آبیاری نیز بیشتر می شود. درختان جوان نسبت به درختان مسن نیاز به آب بیشتری دارند و در طی تابستان با توجه به شرایط آب و هوایی منطقه شاید به هفته ای دو بار آبیاری نیاز داشته باشند البته دفعات آبیاری با توجه به شرایط دمایی منطقه بسیار قابل تغییر است.  در صورت خشکی کشیدن در این مقطع زمانی ، میوه ها به خوبی رشد نکرده و آبدار نمی شوند. اما نیاز آبی این درختان به معنی همیشه خیس بودن خاک آنان نیست. چنین شرایطی موجب زرد شدن برگهای گیاه ریزش آنها و پوسیدگی تدریجی ریشه ها و در نهایت از بین رفتن گیاه خواهد شد. بنابراین زمانی نسبت به آبیاری درخت اقدام کنید که سطح خاک رطوبت خود را از دست داده باشد.

نور: درختان هلو به نور مستقیم آفتاب نیاز دارند و وجود حداقل 6 ساعت نور مستقیم برای آنها ضروری است. به همین دلیل می توان آنها را بخصوص در مناطقی که تابستانهای بسیار گرم دارند در جایی کاشت که در صبح و ظهر به مدت حداقل 6 ساعت  نور مستقیم آفتاب داشته باشد اما در عصر هنگام از سایه ملایمی برخوردار باشد. وجود سایه مداوم در محل کاشت مانع از رشد و بخصوص میوه دهی این درختان خواهد شد.

دما : به طور درختان هلو در مناطقی که تابستانهای نسبتا گرم و زمستانهایی فاقد یخبندان دارند بهترین رشد را دارند. البته این درختان سرمای زمستان را تا 20- به خوبی تحمل می کند اما شکوفه های آن به سرمای ابتدای بهار بسیار حساس است و در دمای 3- درجه سانتیگراد به طور کل از بین می روند. به همین دلیل باید در مناطقی کاشته شود که ابتدای بهار سرد نباشد و سرمای دیررس بهاره نیز وجود نداشته باشد. در طی فصول رشد و تولید میوه نیز ، بهترین دما بین 18 الی 30 درجه سانتیگراد برای این گیاه  است  و تا 35 درجه را نیز به خوبی تحمل می کند.در ابتدا اشاره کردم که این درختان سرما را تا 20- درجه سانتیگراد در طی زمستان و زمانی که در رکود هستند به خوبی تحمل می کنند. البته حداقل دمای قابل تحمل برای درختان هلو 29- اعلام شده است با این وجود و برای اینکه جلوی هر گونه خطر احتمالی در رابطه با سرمازدگی این گیاه را بگیریم بهتر است در مناطقی که دمای به زیر 17-درجه نزول می کند از کاشت این درختان صرفه نظر کنیم. مسئله دیگری که در رابطه با نیازهای دمایی این درخت باید در نظر داشت این است که درختان هلو  برای اینکه بتوانند در فصل رویش ، میوه خوبی تولید کنند باید در زمستان سال قبل ، به مدت 1000-400   ساعت (به گفته برخی محققین 900-600 ساعت) دمای زیر 7 درجه را دریافت کرده باشند. 

خاک: درختان هلو به خاکهایی با زهکش خوب نیاز دارند. خاکهای سنگین که زهکش نامناسبی دارند و آب را در خود نگه می دارند مناسب کاشت هلو نیستند. بنابراین خاک مناطقی که دارای شن است (لومی شنی و یا شنی لومی) مناسب می باشد. همچنین این درخت با خاکهای آهکی میانه ای ندارد به همین دلیل اگر در زمان تهیه خاک برای درخت هلو ، خاک را با موادی همانند خاک برگ، پیت موس و شن مخلوط کنید و تا عمق حدود 1.5 متری محل کاشت چنین مخلوط خاکی استفاه کنید، درختتان بسیار خوشحال خواهد شد! برای کوددهی درختان در اولین سال کاشت و حدود 10-7 روز بعد از زمان کاشت می توان از حدود 250 گرم کود 10-10-10 استفاده کرد و سپس 40 روز بعد از کاشت نیز از این مقدار کود استفاده کرد. . برخی پرورش دهندگان معتقد هستند که اگر در زمان آماده سازی خاک ، به خوبی از خاک برگ در تهیه بستر کاشت استفاده شده باشد ، در سال اول بعد از کاشت نیاز چندانی به کوددهی نیست. برای درختان 2 و 3 ساله نیز می توان از همین فرمول یعنی 10-10-10 البته به میزان بیشتر و در حدود 350 گرم و در دو نوبت از سال یعنی اوایل بهار و دیگری اواخربهار/اوایل تابستان استفاده کرد. برای درختان بزرگتر (10-4 ساله) از 900-450 گرم کود 10-10-10 دو بار در سال یعنی اوایل بهار و دیگری اواخر بهار/اوایل تابستان استفاده می شود. اگر درخت بالغ شما میوه کمی تولید می کند (البته به شرط اینکه هرس مناسب را برای آن هر ساله انجام می دهید و برای آشنایی با هرس به قسمت هرس مراجعه کنید) و فقط رشد رویشی دارد بهتر است که از کوددهی نوبت دوم یعنی در فصل تابستان صرفه نظر کنید. همچنین در زمان کوددهی محلول کود را با رعایت فاصله حدود 30-20 سانتیمتر از تنه درخت به خاک بدهید. فاصله کاشت درختان هلو در باغ معمولا حدود 6-5 متر است که البته این فاصله در درختان پیوندی کمی کمتر است. مثلا درختان پیوندی از نوع پاکوتاه را می توان در فاصله حدود 3 متری از یکدیگر کاشت.

انواع پاکوتاه هلو را می توان در گلدان و البته گلدانهایی با سایز و اندازه بزرگ پرورش داد.اما توجه کنید که اولا نوع هلو باید از بین درختان پاکوتاه این گیاه باشد. حال به شکل طبیعی و ژنتیکی پاکوتاه است و یا به طریقه پیوندی به شکل پاکوتاه پرورش داده شده است فرقی نمی کند. و دما گلدانی که انتخاب می شود باید حداقل 45 سانتیمتر و به شکل مناسب تر حدود 90 سانتیمتر و حتی بیشتر قطر داشته باشد. در مورد درختان هلو که به شکل گلدانی پرورش می یابند باید زمانی عمل آبیاری را انجام داد که سطح خاک تا حدود عمق 5 سانتیمتری نسبتا خشک شده باشد.

 تکثیر: یکی از روشهای تکثیر درختان هلو عمل پیوند است. یعنی پیوندک از درخت هلویی که خصوصیات مورد نظر از نظر کیفیت و کمیت میوه دهی دارد انتخاب می شود و بر روی یک پایه ، پیوند زده می شود. از پایه های مختلفی برای پیوندکهای هلو می توان استفاده کرد که پایه هلو معمولی ترین آنها است اما گاهی و بخصوص به دلیل شرایط خاک می توان از درختان دیگر به عنوان پایه این گیاه استفاده کرد. مثلا در زمینهایی که سنگلاخی و یا آهکی (اسیدیته بالا) دارند می توان از پایه بادام برای هلو استفاه کرد. همچنین در زمینهایی که سابقه فعالیت آفتی به نام نماتد وجود دارد از درختان شلیل به عنوان پایه استفاده می شود. در زمینهایی که خاکهایی سنگین با زهکش نامناسب دارند نیز می توان از درختان گوجه و آلو به عنوان پایه استفاه کرد. عمل پیوند برای تولید درختان پاکوتاه هلو نیز مورد استفاده قرار میگیرد که البته پایه های خاصی نیز مورد استفاده قرار میگیرد. بنابراین بسته به شرایط از پایه های مختلفی برای آن می توان استفاده کرد. پیوندکها از درختانی که از نظر میوه دهی کیفیت و کمیت مناسبی دارند انتخاب می شود و عمل پیوند انجام می شود عمل پیوند شیوه های مختلفی دارد که یکی از متداولترین آنها در مورد درختان جوان هلو، انواع پیوند نیمانیم است . 

 

 

تصویر فوق: نحوه انجام پیوند نیمانیم. پایه و پیوندک باید دارای یک قطر و ضخامت باشند. برشی مورب و ساده با یک زاویه یکسان روی هر یک ایجاد می شود . یعنی شیب برش بر روی سطح برش خورده پایه و پیوندک باید همانند هم باشد. نواحی برش خورده روی هم قرار میگرند و میزان پوشش آنها نسبت به هم نباید کمتر و یا بیشتر باشد.  توجه کنید که پیوند نیمانیم انواع مختلفی دارد که نوع ساده آن در اینجا نمایش داده شده است.

درختان هلو را از طریق کاشت بذر نیز می توان تکثیر کرد .بذر هلو را بخصوص برای تهیه پایه های بذری می توان کاشت. یعنی زمانی که بذر جوانه زده و گیاهی از آن تولید می شود، می توان از این گیاه نیز البته اگر شرایط محیطی اجازه دهد (مثلا شرایط خاک از نظر املاح و یا رطوبت مشکلی نداشته باشد) به عنوان پایه استفاده کرد و هلویی از نوع و رقم مورد نظرمان را روی آن پیوند زد.برای آماده کردن بذر جهت کاشت، ابتدا باید تمامی گوشت هلو را از هسته جدا کرد. البته جدا کردن هسته از پوشش پر پیچ و خم هسته شاید کاری دشوار باشد اما هر مقدار که بتوانید هسته را تمیزتر کنید، جوانه زنی بذر راحت تر انجام می شود. هسته هلو را می توان در فضای آزاد و در فصل پاییز و در عمق حدود 10 سانتیمتری کاشت کرد. رطوبت و همچنین باکتریهای موجود در خاک در طی پاییز و زمستان منجر به نرم شدن قسمت چوبی بیرون هسته و نرم شدن آن می شود که این برای بیرون آمدن جوانه مهم است. اجازه ندهید که این خاک خشک شود به خصوص در فصل بهار که هوا گرمتر نیز می شود. جوانه ها با شروع فصل بهار از خاک شروع به بیرون آمدن می کنند.  به شکل مصنوعی نیز می توان این سرما و رطوبت را برای هسته هلو برطرف کرد. بدین صورت که هسته ها را در کیسه پلاستیکی که چند منفذ دارد قرار داده و در داخل یخچال (دمای 5-3 درجه) قرار می دهیم البته نباید در طی مدت نگهداری هسته ها در یخچال میوه هایی همانند سیب و یا موز در یخچال نگهداری کنید زیرا این میوه ها ماده ای به نام اتیلن از خود آزاد می کنند که به ضرر جوانه زنی بعدی هسته های هلو است. اگر در ابتدای پاییز هسته ها را در داخل یخچال گذاشته اید تا حدود اواسط زمستان آنها را باید در همان جا نگهداری کنید. سپس هسته ها را در آورید و برای چند ساعت در آب بخیسانید و سپس در داخل یک کیسه پلاستیکی مخلوطی از پرلایت یا پیت موس و یا خاک برگ مرطوب بریزید و هسته ها را نیز به محتوی کیسه اضافه کنید و مجددا آنرا در یخچال قرار دهید . دمایی که اکنون مورد نیاز است 5-1 درجه می باشد. در این شرایط و بعد از حدود 1.5 ماه شاهد ظهور ریشه  از میان پوشش سخت هسته هلو خواهیم بود که در این زمان می بایست نسبت به کاشت هسته ها در داخل گلدان اقدام کرد که در این زمان مخلوط خاک برگ+شن از جمله مخلوطهای مناسب است. به یاد داشته باشید که از هر روش که استفاده می کنید اگر قبل از کاشت و یا تیمار هسته هلو بتوانیم با وسیله ای کنار پوشش چوبی هسته را کمی بشکنیم به جوانه زنی بذر کمک می کنیم البته این کار باید با احتیاط فراوان انجام شود تا به بذر درون هسته آسیب نرسد. اگر بتوان بذر را از درون هسته درآرورد باز هم باید نسبت به تیمار آن و رفع نیاز سرمایی آن در یک دوره سرد و مرطوب اقدام کرد. درآوردن بذر از درون هسته، احتمال جوانه زنی را بیشتر می کند اما نیاز بذر به دروان سرمادهی مرطوب را از نمی برد.

تصویر فوق: هسته هلو بعد از جدا کردن تمامی گوشت میوه از آن . لابه لای این شیارها باید به خوبی تمیز شوند.

تصویر فوق: شکستن پوسته سخت هسته. البته این کار در انواع هلوهای هسته جدا Free stone بسیار آسان تر است.

 هرس: درخت هلو در مقایسه با سایر درختان هسته دار با شدت بیشتری در طول زندگی خود هرس می شوند. زیرا میوه هلو بر روی ساقه های یکساله شکل می گیرد و ساقه های مسن تر میوه تولید نمی کنند به همین دلیل می بایست به شکل منظم و سالانه نسبت به هرس و کوتاه کردن ساقه  اقدام کرد تا این گیاه ، محصول دهی مناسب و خوبی داشته باشد. زمان مناسب هر گونه هرس نیز اواخر زمستان است. هرس این گیاه از همان سال اول آغاز می شود و هرس در سالهای اولیه (سال اول تا سال سوم) بیشتر به منظور ایجاد ساختار مناسب در این درخت است. نهال یکساله هلو زمانی که خریداری می شود معمولا دارای یک محور اصلی و چند ساقه فرعی کوچک و یا بزرگ (بسته به سن نهال) در اطراف محور اصلی است. بعد از کاشت نهال از محور اصلی (تنه اصلی) حدود 75-50 سانتیمتر نگهداری میشود و مابقی کوتاه می شود. اگر ادامه تنه اصلی نگه داشته شود، در آینده درختی خواهیم داشت که مرکزی شلوغ و متراکم دارد و این مناسب درختان هلو نیست. به بیان دیگر با حذف انتهای تنه اصلی ، سعی می کنیم روش هرس جامی را روی درخت هلو پیاده کنیم. یعنی همانند یک جام ،مرکز درخت خلوت است و شاخه های اصلی در اطراف قرار میگیرند. همچنین ساقه هایی که روی تنه اصلی و تا ارتفاع 37 سانتیمتری از سطح زمین قرار دارند نیز حذف می شوند. بعد از کوتاه کردن تنه اصلی ، نوبت به ساقه های فرعی می رسد که بر روی تنه باقی مانده اند. این ساقه ها نیز کوتاه و سربرداری می شوند به نحوی که 5-3 جوانه روی آنها باقی بماند. اگرچه این نوع هرس به نظر شاید کمی شدید برسد اما برای تربیت درخت هلو لازم است. در زمستان سال دوم ، 4-2 شاخه را که از نظر قرار گیری در اطراف درخت و از نظر قدرت و سلامتی در وضعیت بهتری از دیگران هستند را انتخاب می کنیم و نگه می داریم و بقیه شاخه ها را کوتاه می کنیم. نیازی به نگهداری آنان نیست زیرا نگهداری تمامی این ساقه ها در نهایت منجر به داشتن گیاهی با تاجی شلوغ و نامناسب خواهد بود. حال نوبت به کوتاه کردن همان 4-2 شاخه ای می رسد که آنها را نگه داشته ایم بدین صورت که حدود دو سوم از ارتفاع آنان باقی می ماند و یک سوم از ارتفاع آنان از قسمت بالا کوتاه می‌شود. همچنین امکان دارد که روی این 4-2 شاخه اصلی، شاخه ای کوچکی نیز شکل گرفته باشند. این شاخه ها نیز کوتاه می شوند بدین صورت که دو جوانه روی آنها نگهداشته و بعد آنها را سرزنی می کنیم. این عمل موجب تحریک درخت به تولید شاخه های بیشتر خواهد شد و هر قدر شاخه های جدید بیشتر شوند میوه‌دهی نیز در آینده بیشتر خواهد بود. در زمستان سال سوم هرس به شکل ساده‌تری انجام می شود زیرا این درخت سه ساله اکنون فرم و شکل اصلی خود را پیدا کرده است. در مورد این درختان، شاخه های اصلی را بررسی می کنیم . شاخه های فرعی که روی آنها شکل گرفته است نیاز به کوتاه سازی دارند به نحوی که یک دوم یا یک سوم از طول آنها نگهداشته می شوند و بقیه حذف می شوند. 

تصویر فوق:بعد از کاشت نهال ، از محور اصلی (تنه اصلی) حدود 75-50 سانتیمتر نگهداری میشود و مابقی کوتاه می شود.همچنین ساقه هایی که روی تنه اصلی و تا ارتفاع 37 سانتیمتری از سطح زمین قرار دارند نیز حذف می شوند.

تصویر فوق: هرس نهال جوان شماره یک قبل از هرس و شماره دو بعد از هرس است. به کوتاه شدن تنه اصلی و همچنین کم کردن تعداد شاخه های اطراف تنه دقت کنید.

روشی که تا کنون مطالعه کردید از زمان کاشت نهال یک ساله تا زمانی که درخت سه ساله می شود انجام می شود. از سال چهارم به بعد هرس باروری برای این درخت انجام می شود. یعنی هرسی که به شکل گیری ساقه های جدید و یکساله و در نتیجه میوه دهی گیاه کمک کند.  هرس باروری این درختان از سال چهارم و نهایتا پنجم به بعد و هر ساله روی درخت انجام می شود. برای هرس درخت بالغ هلو بدین صورت عمل می‌شود که ابتدا شاخه ای فرعی مسن‌ و بخصوص آنهایی که بیش از 2 متر ارتفاع دارند کوتاه می شوند. این شاخه ها معمولا به رنگ خاکستری – قهوه ای درآمده اند در حالیکه شاخه هایی که هنوز توانایی میوه دهی و یا تولید ساقه های مناسب میوه دهی را دارند به رنگ تقریبا قرمز-قهوه ای هستند و حدود 60-30 سانتیمتر طول و حدود 0.5 سانتیمتر نیز قطر و ضخامت دارند. این ساقه ها بعدا می توانند ساقه های بارده خوبی تولید کنند. در واقع با قطع ساقه های مسن یک درخت هلو تقریبا نیمی از ساقه های این درختان حذف می شوند.

تصویر فوق: هرس یک درخت بالغ هلو. تعداد نسبتا زیادی از ساقه ها و شاخه ها بعد از هرس حذف شده اند.

نوع دیگری از هرس نیز برای درختان هلو اجرا می شود که در واقع تنک کردن میوه های کوچک  این درخت است(میوه هایی که در اول رشد هستند). زیرا  درخت هلو در یک سال که محصول خوبی دارد ، در سال بعد از محصول کمی برخوردار است و این مسئله در علم باغبانی، سال آوری خوانده می شود که برخی درختان از جمله هلو دچار آن هستند. همچنین وجود تعداد زیادی میوه در فاصله کم مانع از این میشود که این میوه ها به خوبی رشد کنند و بزرگ شوند و از شکل مناسبی نیز برخوردار باشند زیر به شکل به هم فشرده رشد می کنند. به همین دلیل می بایست نسبت به کم کردن میوه های درختان هلو اقدام کرد. بدین صورت که 6-4 هفته بعد از اتمام گلدهی نسبت به کم کردن میوه های کوچک اقدام می کنیم و بین هر دو میوه 15-10 سانتیمتر فاصله در نظر می گیریم و بقیه میوه ها را حذف می کنیم.

آفات و بیماری : از جمله آفات درختان هلو می توان به شته ، شپشک، انواع کنه های گیاهی و لارو حشره بید زرد رنگ هلو اشاره کرد که می بایست در زمان مناسب و قبل از آسیب رسی به برگهای جوان و سرشاخه های درختان با استفاده از سموم مناسب با این آفات مبارزه و فعالیت آنها را محدود و کنترل کرد. پیچیدگی برگهای هلو از بیماری های شایع این درخت است که نوعی بیماری قارچی می باشد که بخصوص آب و هوای سرد و مرطوب بهاره به ظهور آن کمک می کند. برگها دچار پیچ و خم می شوند و بر روی برگها نیز لکه هایی قرمز رنگ ظاهر می شود. لکه های در نهایت زرد و سفید می شوند. یکی از بهترین راه های درمان بکارگیری قارچکشها بخصوص در فصل پاییز و بعد از ریزش برگها و یا در طی دوران رکود درخت و قبل از بیدرا شدن جوانه های آن است. از جمله قارچشکها نیز می توان به قارچکش‌های حاوی عنصر مس اشاره کرد. همچنین درطی فصل رشد نیز می توان از قارچکشی با نام کلروتالونیل Chlorothalonil اشاره کرد که اثر خوبی روی کنترل این بیماری دارد. هنگام استفاده از قاچکش علیه این بیماری تمامی قسمتهای گیاه باید به قارچکش آغشته شود.همچنین برگها را باید از پای درخت جمع آوری و نابود کرد

تصویر فوق: بیماری پیچش برگ هلو که از بیماری های شایع این درخت است.

بیماری قارچی دیگر درختان هلو لکه سیاه است که شرایط آب و هوای مرطوب این بیماری را تشدید می کند. زمان مناسب برای سمپاشی گیاه مبتلا به این بیماری  بعد از ریزش  گلبرگها است. پوسیدگی قهوه ای بیماری قارچی دیگری است که میوه ها ی در حال رسیدن را مورد حمله قرار میدهد. شرایط آب هوایی بارانی و مرطوب مورد علاقه این قارچ است. در ابتدا لکه های شکل گرفته روی میوه ها کوچک هستند اما به تدریج بزرگتر می شوند و نواحی بزرگی را شکل می دهند. لکه برگی باکتریایی بیماری دیگری است که بر روی برگها میوه ها و ساقه های جوان و نازک لکه هایی قرمز-ارغوانی رنگ را با مرکزی سفید رنگ ایجاد می کند. در مراحل پیشرفته پوست میوه ها را لکه های نسبتا بزرگ قهوه ای –سیاه رنگ می‌پوشاند.گال طوقه بیماری قارچی دیگری است که موجب ورم کردن قسمت طوقه،  ضعیف شدن و زرد شدن برگها و ریزش آنها می شود.

تصویر فوق: مراحل تولید و شکوفه دهی شلیل . شلیل در واقع نوعی هلو است که پوستی صاف دارد و الگوی رشد این دو درخت همانند یکدیگر است.


تصاویر فوق: شکوفه های هلو

 

تصویر فوق: برگهای هلو

تصویر فوق: درخت و میوه هلو

تصویر فوق: میوه های هلو

تصویر فوق: میوه هلو

منابع:

http://en.wikipedia.org/wiki/Peach

http://www.wikihow.com/Plant-a-Peach-Tree

https://www.garden.org/foodguide/browse/fruit/peach/1387

http://homeguides.sfgate.com/favorable-peach-tree-conditions-31504.html

http://www.acnursery.com/acn_peach.php

http://homeguides.sfgate.com/dwarf-peach-tree-varieties-52978.html

http://homeguides.sfgate.com/peach-tree-curl-leaf-cures-48731.html

http://www.garden.org/plantguide/?q=show&id=2074

http://www.garden.org/foodguide/browse/fruit/peach/1388

https://extension.unh.edu/resources/files/Resource000586_Rep608.pdf

http://www.starkbros.com/products/fruit-trees/peach-trees

http://www.bhg.com/gardening/yard/garden-care/how-to-grow-peaches/

http://ohioline.osu.edu/hyg-fact/1000/1406.html

http://www.almanac.com/plant/peaches

http://aggie-horticulture.tamu.edu/fruit-nut/files/2010/10/peaches.pdf

http://aggie-horticulture.tamu.edu/newsletters/hortupdate/hortupdate_archives/2002/mar02/art8mar.html

http://pubs.ext.vt.edu/422/422-020/422-020_pdf.pdf

http://wilkes.ces.ncsu.edu/files/library/97/How%20to%20Prune%20Peach%20Trees-4.pdf

http://www.wikihow.com/Prune-a-Peach-Tree

http://www.ehow.com/how_4506699_germinate-peach-pits.html

http://www.ipm.iastate.edu/ipm/hortnews/2000/8-11-2000/germtreeseed.html 

http://www.michiganpeach.org/facts/pit.html

 

[ ۱۳٩۳/۱/۱٩ ] [ ۳:٥۳ ‎ب.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ