باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

گیلاس Prunus avium به خانواده Rosaceae تعلق دارد و بومی جنوب شرقی اروپا و نواحی غرب آسیا می‌باشد. درختان گیلاس درختانی خزانپذیر هستند که در موطن خود می تواند 32-15 متر ارتفاع بیابند و قطر تنه آنها به 1.5 متر نیز برسد. البته نمونه هایی که در باغات میوه پرورش می‌یابند ارتفاع و قطر تنه کمتر از این حد دارند. برگها 14-7 سانتیمتر طول و 7-4 سانتیمتر عرض دارند و حاشیه برگها دندانه دار است.  

 


دوستان عزیز. لطفا مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی برداری و انتشار نفرمایید. سپاسگزارم.

در قسمت بالای دمبرگ برگها و نزدیک به پهنه برگ 5-2 عدد غده ترشحی قرمز رنگ وجود دارد . گلها در ابتدای بهار و همزمان با برگها شکوفا می شوند و مکان قرار گیری آنها بر روی شاخه های دو ساله و یا در قسمت پایین شاخه های یکساله است. گلها سفید رنگ گاهی با ته مایه ای از رنگ صورتی هستند و 3.5-2.5 سانتیمتر قطر دارند و در دسته های 5-2 تایی در کنار هم قرار می‌گیرند. میوه گیلاس در انواع و ارقام مختلف آن به رنگ زرد کم رنگ  تا ارغوانی تیره است ، 2-1 سانتیمتر قطر دارد و دارای یک هسته است اما گاهی بخصوص به دلیل وجود تابستانهای گرم، امکان وجود دو هسته چسبیده به هم در یک میوه وجود دارد.  مسئله ای که در مورد درختان گیلاس باید توجه کرد این است که درختان گیلاس از نظر پذیرش گرده توسط مادگی گلها دارای حالت های خودناسازگاری (گرده یک درخت گلهای همان درخت را نمی تواند بارور کند) و دگرناسازگاری (گرده یک درخت ، گلهای سایر درختان را نمی تواند بارور کند) هستند. به همین دلیل علاوه بر کاشتن انواع مختلف گیلاس در یک باغ بهتر است که از یک درخت گرده دهنده همانند آلبالو در باغات میوه استفاده شود. گرده های درختان آلبالو به خوبی گلهای درختان گیلاس را گرده افشانی و بارور می کنند. بدین منظور می بایست حداقل به ازا هر 9 درخت گیلاس ، یک درخت آلبالو در باغ کاشته شود و یا اینکه از انواع مختلف گیلاس در یک باغ و در کنار هم استفاده کرد. در مقایسه با سایر درختان میوه هسته دار (همانند آلبالو آلو زردآلو ) محصول درختان گیلاس زودتر به مرحله برداشت می رسد و در 5-3 سالگی محصول خوبی تولید می کنند. عمر اقتصادی یک درخت گیلاس در نمونه های مختلف این درخت متغیر و مختلف است اما به شکل میانگین 30-20 سال ذکر شده است. درخت گیلاس در انگلیسی با نامهایی همچون Wild cherry گیلاس وحشی Sweet cherry گیلاس شیرین Bird cherry گیلاس پرنده و Gean خوانده می شود.

توجه : Prunus serotina این نوع از درختان میوه هایی شبیه گیلاس اما به شکل خوشه ای تولید می کنند زیرا گلهای آنها به شکل خوشه ای شکل می‌گیرد و در هر خوشه بیش از 10 گل تشکیل می شود. این درختان  نیز با نام Wild cherry  گیلاس وحشی Wild black cherry گیلاس وحشی سیاه Black cherry گیلاس سیاه و یا Mountain black cherry گیلاس سیاه کوهی شناخته می شوند. دلیل اینکه چرا به آن گیلاس سیاه می گویند رنگ میوه هایش نیست بلکه پوست تنه این گیاه رنگی تیره دارد که انرا می تواند از درختان اطرافش متمایز کند.عمر این درختان از گیلاسهای معمولی بیشتر است و حتی تا 250 سال نیز گزارش شده است.

توجه : عمر درختان آلبالو از گیلاس کوتاه تر است و این درختان در حدود 15-20 سال عمر مفید دارند.

توجه: درخت گیلاس ترش چینی که با نام آلبالو چینی نیز شناخته می شود درختی  با نام علمی Cerasus pseudocerasus است که در مقایسه با گیلاس معمولی گلهایش پرچمهای بلندی دارند و معمولا در شرق دور و در کشورهایی همانند چین و ژاپن کشت می شوند.

توجه : درختانی وجود دارند که با نام "گیلاس گل" شناخته می شوند که به دلیل تولید گلهایی فراوان بیشتر جنبه زینتی دارند. گلهای برخی از انواع درختان "گیلاس گل"تعداد گلبرگهای بیشتری از گیلاس معمولی دارند و در بین آنان علاوه بر نمونه هایی با شکوفه های سفید رنگ ، انواعی با طیفهای مختلف رنگ صورتی نیز مشاهده می‌شوند. این درختان یا میوه تولید نمی کند یا میوه آنان کیفیت پایینی دارد. از جمله گونه های درختان گیلاس که بدین منظور کاشته می شوند می توان به Prunus subhirtella(معروف به گیلاس بهاره و گیلاس هیگان) و Prunus serrulata (معروف به گیلاس ژاپنی) اشاره کرد که امروزه انواع بیشماری از این گونه ها به عنوان گیلاس زینتی کاشته می شود. کشور ژاپن یکی از پیشتازان کاشت و استفاده از گیلاسهای زینتی است . "ساکورا" واژه ای است که مردم ژاپن برای درخت گیلاس و همچنین شکوفه های گیلاس استفاده می کنند.

نیازهای محیطی

آبیاری :مناطقی که دارای بارندگی در طی زمستان هستند برای این گیاه بسیار مناسب می‌باشند. اما وجود باران در تابستان و بخصوص در زمان برداشت محصول به ضرر این گیاه است زیرا میوه برخی از ارقام گیلاس بخصوص آنهایی که گوشتی نرم دارند در برابر مشکل ترکیدگی ناشی از باران Rain ceacking بسیار حساس هستند . از طرفی خشکی خاک در تابستان منجر به عدم محصول دهی مناسب این درختان می شود بنابراین درختان جوان را می بایست زمانی که سطح خاک خشک شد آبیاری کرد که در طی فصل تابستان می تواند حدود 3-2 مرتبه آبیاری در طی هفته لازم باشد اما درختان بالغ بزرگ را می تواند یک بار در هفته آبیاری کرد البته عمق آبیاری باید در حدی باشد که حداقل یک متر از خاک را به شکل عمودی به خوبی مرطوب کند. همچنین محدوده آبیاری بهتر است که حتما در سایه انداز درخت باشد و اگر تنه درخت را مرکز یک دایره در نظر بگیریم ، دایره ای به قطر 60 سانتیمتر (شعاع 30 سانتیمتر) حتما باید به خوبی آبیاری شود.

نور: وجود نور مستقیم آفتاب حداقل به مدت 8-6 ساعت برای درختان گیلاس ضروری است. مکانهایی که از نور کمی برخوردار هستند یا میوه تولید نمی کنند و یا میوه های کمی که تولید میکنند ترش مزه است. در واقع وجود نور مستقیم آفتاب در شیرین شدن میوه های درختان گیلاس نقش دارد.

دما: گیلاس در مناطقی که تابستانهای خشک و خنک دارند خوب به عمل می آید. تابستانهای داغ و گرم نیز برای این گیاه مناسب نیست زیرا چنین شرایطی موجب می شود که میوه هایی با دو هسته به هم چسبیده و یا میوه های دو قلو شکل گیرد که اگرچه از نظر شکل جالب هستند اما از نظر اقتصادی موجب کاهش کیفیت محصول می شوند. تحمل سرمای درختان گیلاس در برابر سرمای زمستان حدود 25-درجه سانتیگراد است و برای اینکه نیاز سرمایی این گیاه برطرف شود و بتواند به فعالیت گلدهی خود ادامه دهد می بایست در حدود 1200-500 ساعت را در طی زمستان حتما در دمای زیر 7 درجه بگذارند. به همین دلیل کاشت این گیاه در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری یا امکان پذیر نیست و یا نتیجه خوبی در میوه دهی نخواهد داشت. زیرا در چنین مکانهایی نیاز سرمایی این درختان برطرف نمی شود.

خاک: گیلاس ریشه هایی کم عمق و سطحی دارد و حتما خاک تا عمق حداقل 1.5 متری می‌بایست از بافت و زهکش خوبی برخوردار باشد. بهترین نوع خاک برای گیلاس، خاکهای لومی شنی است و می توان گفت این خاک تقریبا نوعی خاک معمولی  است که حاوی شن می‌باشد و به همین دلیل زهکش خوبی نیز دارد. زهکش خوب خاک برای درختان گیلاس مهم است زیرا این درختان خاکهای مرطوب را تحمل نکرده و ریشه هایشان خواهد پوسید. همچنین خاکهای اسیدی برای این درختان مناسب نیستند و بهتر است خاک محل کاشت کمی قلیایی باشد . البته زیاده روی در افزایش اسیدیته خاک و قلیایی کردن بیش از اندازه آن نیز اثر منفی در رشد این گیاهان دارد. در باغات گیلاس اگر درختان گیلاس بر روی پایه های بذری قرار داشته باشند(یعنی با عمل پیوند تکثیر شده باشند اما پایه با کاشت بذر و رشد گیاه از بذر حاصل شده باشد) فاصله درختان را به دلیل قوی بودن پایه حدود 8-7 متر باید در نظر گرفت. اما بر روی سایر پایه ها بخصوص انواع کوتاه قامت می توان این فاصله را کمتر و در حدود 5-4 متر در نظر گرفت.

برای تشخیص این که آیا یک درخت گیلاس نیاز به کوددهی دارد یا خیر برخی از پرورش دهندگان به میزان  رشد سالانه شاخه های گیلاس توجه می‌کنند. بدینصورت که گفته می شود شاخه های گیلاس در طی سال می‌بایست به اندازه 37-25 سانت رشد کنند و بلند شوند و درختی که شاخه هایش تا این حد رشد نمی کند و رشد سالانه شاخه های آن کمتر از 20 سانت است حتما باید از کود استفاده شود تا رشد آن تحریک گردد. از طرفی تغییرات موجود در وضیعت سلامتی برگها نیز نشانه خوبی برای تشخیص مصرف کود است یعنی اگر برگها در طی تابستان رنگ پریده و سبز کم رنگ به زرد بودند و یا از سالی به سال دیگر اندازه آنها کوچکتر می شود و یا قبل از رسیدن پاییز می ریزند و خزان زودرس دارند می بایست حتما از کود استفاده و درخت را تقویت کرد اما اگر این علائم وجود ندارد و در ضمن درخت رشدی مناسب و گلدهی و میوه دهی خوبی دارد ، استفاده از کود موجب رشد رویشی بیش از اندازه و کاهش گلدهی می شود.

برخی از پرورش دهندگان کود با فرمول 10-10-10 را برای این درختان مناسب می دانند و برخی نیز اظهار می کنند که درختان گیلاس نسبت به پتاسیم و فسفر حساس نیستند و استفاده از کودهایی که حاوی این عناصر می‌باشد بهتر است زمانی انجام شود که آزمایشات تست خاک کمبود این دو عنصر در خاک را نشان دهد و یا اینکه نشانه های کمبود را بر روی درخت ببینیم . مثلا درخت گیلاسی که از نظر رویشی مشکلی ندارد اما گل کم تولید میکند و یا میزان تبدیل شدن گلها به میوه کم است ، نیاز به فسفر و پتاسیم در خاک دارند . چنین پرورش دهندگانی که این اعتقاد را دارند (وجود نیتروژن را در مقایسه با فسفر و پتاسیم مهمتر می دانند) به طور کل از فرمولهایی همانند 8-4-16 استفاده می کنند که میزان نیتروژن آن بیش از فسفر و پتاسیم است

بجز مسئله نوع فرمول کود، مورد دیگری که مطرح می شود این است که چه مقدار از کود را باید برای هر درخت مصرف کرد. به طور کل اعتقاد بر این است که درختان جوان احتیاجی به کود ندارند و بعد از اینکه درخت به سن باروری و تولید میوه رسید (درخت گیلاس در سن 5-3 سالگی به بلوغ و تولید میوه میرسد) می‌بایست کود مصرف کرد. همچنین  بسیاری از پرورش دهندگان با توجه به میزان قطر تنه یک درخت گیلاس نسبت به میزان مصرف کود تصمیم می گیرند بدین صورت که از فاصله 30 سانتیمتری از سطح خاک ، ابتدا محیط (دور) تنه را اندازه گیری و با کمک ان قطر تنه را به دست می آورند. اگر قطر تنه کمتر از 15 سانتیمتر است حدود 650-600 گرم و اگر بیش از این مقدار قطر دارد حدود 2/1 کیلوگرم از کود استفاده می شود(البته این مقادیر یکجا داده نمی شود بلکه به دو یا سه قسمت تقسیم و از اوایل بهار تا میانه تابستان در دو یا سه نوبت به درخت داده می شود).

از طرفی برخی از پرورش دهندگان اعتقاد دارند که در مورد درختان بالغ که به میوه دهی رسیده اند (5-3 سال بعد از کاشت) باید میزان کود را با توجه به رشد و افزایش قطر تنه ، بیشتر کرد.به نحوی که به ازاء اضافه شدن هر 2.5 سانتیمتر به قطر تنه حدود 56 گرم کود نیتروژنه به مقدار کود قبلی اضافه می کنند . بنابراین طبق گفته و عملکرد این پرورش دهندگان اگر درخت حدود 12.5 سانتیمتر قطر داشته باشد می بایست حدود 2.8 کیلوگرم از کود 10-10-10 مصرف کنیم تا 280 گرم نیتروژن عاید گیاه شود . زیرا اگر قرار باشد به ازا هر 2.5 سانتیمتر از قطر درخت 56 گرم کود نیتروژنه صرف این گیاه شود یعنی به درختی که 12.5 سانتیمتر قطر تنه دارد مجموعا می بایست 280 گرم از کود نیتروژنه بدهیم. کود 10-10-10 دارای 10درصد نیتروژن است و کافی است میزان نیازمان به نیتروژن یعنی 280 گرم را تقسیم بر 0.1 (میزان نیتروژن در کود با فرمول 10-10-10) کنیم تا بدست آوریم چه مقدار از کود 10-10-10 باید استفاده کرد که 280 گرم نیتروژن عاید درخت شود که عدد 2800 گرم و یا 2.8 کیلو گرم بدست می آید. یعنی این پرورش دهندگان با این محاسبات حدود 2.8 کیلوگرم از کود 10-10-10 را برای درختی گیلاس که قطر تنه آن 12.5 سانیتمتر است استفاده می کنند.البته توجه کنید که این کود را یک جا به درخت نمی دهند بلکه آنرا به دو یا سه قسمت تقسیم می کنند و از اوایل بهار و حتی چند هفته قبل از شروع فعالیت درخت گیلاس به آن می دهند . همچنین آخرین مرتبه کوددهی نباید دیرتر از اواسط تابستان باشد. توجه کنید که هنگام کوددهی اگر تنه گیاه را مرکز یک دایره در نظر بگیریم طوری می‌بایست کود داد که دایره ای به قطر 60 سانتیمتر از محلول کودی بهره مند شود.

تکثیر: از کاشت بذر گیلاس ، گیاهی بدست می آید که ممکن است با گیاه مادری خود متفاوت باشد. به همین دلیل اگر بذر این گیاه کاشته شود به منظور تولید پایه هایی است که بعدا در برنامه های پیوند زنی استفاده می شود . همچنین در مورد پایه های مورد استفاده برای درختان گیلاس باید بدانیم که با توجه به شرایط آب و هوایی و همچنین شرایط خاک از پایه های مختلف گیلاس می توان استفاده کرد مثلا در خاکهایی که شنی و سبک هستند بهتر است که از پایه های بذری گیلاس استفاده کرد یعنی پیوندکها بر روی پایه ای که از قبل و از کاشت و رویش بذر گیلاس معمولی رویش کرده است قرار گرفته و پیوند می خوردند. اما در خاکهایی که آهکی و خشک و همچنین شنی هستند پایه درخت آلبالو تلخه (یا آلبالوی محلب ) که ارتفاع کوتاه تری نسبت به پایه های بذری گیلاس دارد استفاده می شود. در خاکهایی که مرطوب هستند و بافت سنگین و زهکش بدی دارند نیز می توان از درختان آلبالوی معمولی جهت پایه در باغات گیلاس استفاده کرد. از شیو های مختلفی برای پیوند زنی میتوان استفاده کرد که برخی از آنان را در زیر مشاهده می‌کنید. توجه کنید که در زمان کاشت درخت گیلاس پیوندی بهتر اس که مکان پیوند در حدود حداقل 5 سانتیمتر بالاتر از سطح خاک قرار گیرد.

تصویر فوق: نحوه انجام پیوند نیمانیم. پایه و پیوندک باید دارای یک قطر و ضخامت باشند. برشی مورب و ساده با یک زاویه یکسان روی هر یک ایجاد می شود . یعنی شیب برش بر روی سطح برش خورده پایه و پیوندک باید همانند هم باشد. نواحی برش خورده روی هم قرار میگرند و میزان پوشش آنها نسبت به هم نباید کمتر و یا بیشتر باشد.  توجه کنید که پیوند نیمانیم انواع مختلفی دارد که نوع ساده آن در اینجا نمایش داده شده است.

تصویر فوق: پیوند نیمانیم شکاف دار از دیگر انواع پیوندی است که می‌توان استفاده کرد. ابتدا پایه و پیوندک به شکل ساده همانند پینوند نیمانیم ساده تهیه می شوند و سپس شکافی نسبتا عمودی بر روی سطح برش خورده پایه و پیوندک ایجاد می کنیم. عمق شکافهای ایجاد شده باید یکسان باشد . پیوندک بر روی پایه قرار میگیرد و زبانه شکافها در هم فرو رفته و قرار میگیرند.

تصویر فوق: پیوند زینی نوع دیگری از پیوندهایی است که می توان از آن استفاده کرد. برشی به شکل عدد هشت در انتهای پیوندک ایجاد می شود. برش دیگری که برعکس برش موجود در قسمت پایین پیوندک است در پایه ایجاد می شود. ارتفاع این برشها تقریبا یکی است و سپس پیوندک در پایه جاسازی می شود. در پیوند زینی پایه و پیوندک می بایست هم قطر باشند . ضخامت کمتر و یا بیشتر هر کدام منجر به کاهش موفقیت در عمل پیوند می شود.

برای کاشت بذر گیلاس می توان در پاییز اقدام کرد و گلدان حاوی بذر این گیاهان را در فضای باز نگهداری کرد تا سرمای زمستانی به جوانه زنی آن در بهار کمک کند . به طول کل وجود سرمای برای 8-6 هفته نیاز سرمایی دانه این گیاه را برطرف می کند. همچنین این نیاز سرمایی را به شکل مصنوعی در یخچال نیز می توان برطرف کرد. به نحوی که بذرها را در میان شن یا پیت موس با کمی رطوبت داخل کیسه پلاستیک که چند منفذ ریز دارد قرار می دهیم در یخچال با دمای 5-1 درجه می گذاریم در طی این مدت شن یا پیت موس کمی رطوبت باید داشته باشد اما این به معنی خیس بودن آن نیست. بعد از طی شدن این مدت نوبت کاشت بذرها است که از مخلوط خاک برگ +شن می توان برای کاشت بذها استفاده کرد و عمق کاشت نیز حدود 1.5 سانتیمتر است. گلدان حاوی بذرها را در مکانی آفتابی قرار دهید و مراقب عدم خشک شدن سطح خاک باشید . در طی چند هفته می توان شاهد رشد و جوانه زنی بذرها بود.

گرفتن قلمه راه دیگر تکثیر این گیاه است.  از قلمه نیمه چوبی و چوبی گیاه می توان استفاده کرد. قلمه نیمه چوبی از ساقه هایی تهیه می شوند که سبز نیستند و کمی بالغ شده اند اما اگر انها را بیش از اندازه خم کنیم می شکنند از اواسط تابستان به بعد این قلمه ها را می توان تهیه کرد. قلمه های چوبی انتعطاف ندارند و با کمی خم کردند می شکنند و فصل زمستان یکی از مناسب ترین زمانها برای تهیه این قلمه ها است. مهم این است که قلمه ها را از ساقه های یکساله گیاه تهیه کنیم . ساقه های مسن تر ریشه دهی خوبی ندارند. قلمه ها را می توان به طول 20-15 و حداکثر 25 سانتیمتر تهیه کرد و در مورد قلمه های نیمه چوبی برگها را از قسمت موجود در پایین قلمه باید حذف کرذد. همچنین ایجاد زخم در قسمت پایین قلمه نیز می تواند به ریشه زایی کمک کند بدین صورت که پوست قلمه را در قسمت پایین قلمه کمی از آن و با کمک یک چاقوی تیز جدا می کنیم. استفاده از پودرهای ریشه زایی منجر به افزایش احتمال ریشه زایی قلمه ها می شود. قلمه ها را می توان در مخلوطی از پرلایت +پیت موس یا خاک برگ+شن یا پیت موس+شن کاشت و حداقل نیمی از ارتفاع قلمه ها در محیط کاشت قرار میگیرد. گلدان را در مکانی روشن اما به دور از نور آفتاب قرار دهید. برای قلمه های نیمه چوبی دمای 18-15 درجه و برای قلمه های چوبی دمای 25-21 درجه مناسب است .نباید اجازه داد که سطح خاک خشک شود و افزایش رطوبت نسبی هوا با انجام عمل غبارپاشی و یا کشیدن پلاستیک بر روی قلمه ها بخصوص قلمه های نیمه چوبی  به ریشه زایی کمک می کند.

هرس: در زمان کاشت یک نهال جوان گیلاس می توان حدود 120-75 سانتیمتر از ارتفاع آنرا (از محور اصلی درخت) باقی گذاشت و بقیه را قطع کرد. این عمل موجب می شود که در آینده درختی داشته باشیم که محور مرکزی نداشته باشد و شاخه های اصلی در اطراف مرکز گیاه قرار گیرند که موجب نفوذ نور بیشتر به داخل تاج گیاه می شود. البته برخی پرورش دهندگان این عمل را مناسب مناطقی می دانند که به طور آفتاب در آنجا از شدت زیادی برخوردار نیست و مطرح می کنند که اگر شدت نور آفتاب در یک منطقه خوب باشد نیازی به انجام این کار نیست . به هر حال با قطع کردن محور اصلی ، تعدادی از شاخه هایی که در اطراف قرار دارند و چهار چوب اصلی درخت را شکل می دهند حدود 5-3 عدد است که در اطراف درخت و در جهات مختلف قرار دارند. این عملیات را که شرح دادم در ابتدای کاشت نهال گیلاس انجام می شود و در سالهای بعدی نیاز چندانی به انجام هرس نیست مگر قطع شاخه های شکسته و آسیب دیده و یا شاخه هایی که رشد آنها مزاحم یکدیگر است. گیلاس های بالغ نسبت به سایر درختان میوه هسته دار نیاز به هرس کمی دارد زیرا میوه آن بر روی شاخه های کوچک (اسپور) تشکیل می شود . به بیان دیگر انجام عمل هرس منجر به تولید شاخه هایی که میوه بر روی آنها شکل می‌گیرد نمی شوند. در درختی که رشد مناسب دارد، شاخه ها سالانه حدود 7-25 سانتیمتر رشد می‌کنند بنابراین بعد از چند سال که از کاشت درختان گذشت و رشد سالانه شاخه های آن و در نتیجه میوه دهی آن کم شد و به منظور تحریک رشد و تولید شاخه های جدید می توان شاخه هایی را  که در طی یک فصل رشد بسیار بلند شده اند سرزنی کرد زیرا این شاخه ها که در درختان گیلاس شکل می گیرند مثمر نیستند و با انجام عمل سرزنی شکل گیری شاخه های کوچک (اسپور) که مثمر هستند بر روی آنها تحریک می شود. عمل سرزنی این شاخه ها و به طور کل عملیات هرس درختان گیلاس  در اواخر زمستان/ ابتدای بهار انجام می شود. همچنین در طی فصل رشد به شکل مرتب و منظم می بایست پاجوشهایی که از نزدیک تنه اصلی می روید را قطع کرد.

تصویر فوق: هرس یک درخت بالغ گیلاس. شاخه هایی را که بسیار بلند شده اند و یا آنهایی را که مرکز گیاه را شلوغ  و متراکم کرده اند جدا می شوند. هنگام جداسازی برش را در بالای محل قرارگیری یک جوانه بزنید.

آفات و بیماری: از جمله آفتهای درخت گیلاس  میتوان به شپشک های گیاهی ، انواع لارو حشرات  بخصوص لارو چوبخوار، مگس گیلاس(که در داخل میوه تخم گذاری می کند) و کنه تار عنکبوتی اشاره کرد.شانکر باکتریایی Bacterial cankerیکی از بیماری های گیلاس است که موجب تورم نواحی از چوب ساقه های گیلاس و رنگ ارغوانی تیره انها می شود و چوب داخل قهوه ای رنگ خواهد شد . گاهی شیره ای از نواحی حاشیه قسمتهای متورم نیز به بیرون ترشح می شود. گال طوقه Crown gall  بیماری دیگری است که بر روی ریشه ها و طوقه گیاه فعالیت دارد و موجب متورم شدن ناحیه طوقه گیاه می شود . در ابتدا ناحیه متورم نرم و کرم رنگ هستند اما به تدریج سخت و چوبی و تیره تر می شوند. بیماری مجهول X-disease بیماری است که موجب می شود برخی از میوه های درخت گیلاس نسبت به سایرین کوچکتر بمانند. و به رنگ صورتی درآیند.برگها نیز به تدریج به رنگ سبز تیره و یا برنز در می آید. به تدریج گیاه دچار زوال می شود و از بین می رود. پوسیدگی قهوه ای Brown rot بیماری دیگری است که شکوفه ها به شکل ناگهانی قهوه ای می شوند و اگر هوا مرطوب نیز باشد پوششی گرد مانند روی نواحی خشکیده را می پوشاند. در فصل تولید میوه نیز لکه های تیره رنگی روی میوه های شکل می گیرد و میوهها ریزش می کنند. سرشاخه های گیاه نیز می توانند دچار سرخشکیدگی شوند و از بین بروند.پیچش برگ گیلاس (بیماری جاروی جادوگر ) Cherry leaf curl موجب شکل گیری ساقه هایی با برگهای متراکم اما غیر مثمر می شود برگهیا شکل گیرفته کلفت، کم رنگ و بدشکل هستند و ممکن است پوششی از قارچهای سفید رنگ نیز گاهی بر روی سطح برگها دیده شود. لکه برگی گیلاس Cherry leaf spot موجب بروز لکه های کوچک ارغوانی رنگ بر روی سطح برگ می شود مرکز این نقاط بعد از مدتی خشکیده و از بین می روند. در شرایط آب و هوایی مرطوب نیز در پشت سطح برگ نواحی سفید رنگی که ناشی از رشد قارچ است مشاهده می شود. بیماری بلایت Coryneum blight موجب بروز نواحی آسیب دیده بر روی برگها و میوه ها می شود که کرم الی ارغوانی رنگ هستند و به نظر فرورفته می آیند. پوسیدگی طوقه و ریشه فیتوفترا Phytophtora crown and root rot بیماری قارچی دیگری است که موجب عدم رشد گیاه ، کوچکی و زرد شدن برگها و گلدهی بیش از اندازه درخت در ابتدای امر می شود. نواحی آلوده متورم و تیره رنگ می شوند .مرگ درخت می تواند یک سال بعد از ابتلا به این بیماری باشد یا چند سال طول بکشد تا گیاه از پای درآید. به دلیل وجود ترشح شیره از نواحی زخمی ، تشخیص این بیماری با بیماری شانکر باکتریایی کمی مشکل است . بیماری برگ نقره ای Silver leaf موجب می شود که در ابتدا برگهای موجود روی یک یا دو شاخه سطحی نقره ای پیدا کنند و سپس این بیمرای به سایر نواحی درخت نیز منتشر می شود. شاخه ها قدرت رشد خود را از دست می دهند و میوه ها پوست کلفت و کوچک می شوند. پژمردگی ورتیسلیوم Verticillium wilt بیماری است که موجب زرد شدن و خزان برگها در میانه فصل رشد می شود و معمولا فقط برگهای موجود در بالای درخت باقی می مانند. درختان جوان بیش از درختان بالغ گرفتار این بیماری می شوند و به تردیج درخت از پای در می آید. بیماری زوال گیلاس Cherry decline نوعی بیماری ویروسی است که موجب گلدهی دیرهنگام و همچنین ریزش برگها 3-2 هفته قبل از برداشت محصول می شود در مراحل اولیه این بیماری درخت آلوده مقدار کافی میوه تولید می کند اما میوه ها کوچک و دیررسی هستند. با توسعه بیماری تولید میوه کاهش می یابد و درخت دچار زوال رشد می شود. برای آشنایی بیشتر با بیماری های این گیاه و همچنین مشاهده تصاویر بیماری های گیلاس لطفا فایل زیر را دانلود کنید.

http://s5.picofile.com/file/8120612734/eb1323e.pdf.html

http://s5.picofile.com/file/8120612926/joe_grant_pests_and_diseases.pdf.html 

تصویر فوق: سرشاخه درخت گیلاس

تصویر فوق: برگهای گیلاس

تصویر فوق: غدد ترشحی قرمز رنگی که بر روی دمبرگ و در نزدیکی پهنه برگهای گیلاس قرار دارند.

تصویر فوق: شکوفه های گیلاس در گونه Prunus avium (گیلاس معمولی)

تصویر فوق: شکوفه گیلاس در گونه Prunus avium (گیلاس معمولی)

تصویر فوق: میوه گیلاس

تصویر فوق: شکوفه ها و میوه های گیلاس در Prunus serotina گیلاس سیاه. به خوشه ای بودن گل ها توجه کنید.

منابع:

http://en.wikipedia.org/wiki/Prunus_avium

http://en.wikipedia.org/wiki/Wild_cherry

http://www.ehow.com/list_7327200_types-cherry-trees.html

http://www.ehow.com/how_6713025_grow-sweet-cherry-trees.html

http://www.ehow.com/how_6713025_grow-sweet-cherry-trees.html

http://urbanext.illinois.edu/hortanswers/plantdetail.cfm?PlantID=626&PlantTypeID=11

http://www.gardengirltv.com/sweet-cherry-trees.html

http://www.gardenguides.com/79509-fertilizing-sweet-cherry-trees.html

http://www.ext.colostate.edu/pubs/garden/07612.html

http://www.ehow.com/how_5584305_fertilize-cherry-trees.html

http://homeguides.sfgate.com/special-formulated-fertilizers-sweet-cherry-trees-47811.html

http://voices.yahoo.com/everything-know-fertilizing-cherry-6715184.html?cat=32

http://www.garden.org/foodguide/browse/fruit/cherry/1617

http://homeguides.sfgate.com/fertilize-cherry-trees-39488.html

http://www.wikihow.com/Prune-a-Cherry-Tree

http://cru.cahe.wsu.edu/CEPublications/eb1323e/eb1323e.pdf

http://homeguides.sfgate.com/propagate-cherry-trees-60408.html

http://www.wikihow.com/Plant-Cherry-Seeds

http://www.ehow.com/how_6465028_start-cherry-trees-cuttings.html 

http://www.ehow.com/how_8126743_make-cherry-cuttings.html

http://www.botanicalgarden.ubc.ca/forums/showthread.php?t=27618

http://www.vegetablegardener.com/item/2385/how-to-grow-sweet-cherries 

http://extension.oregonstate.edu/wasco/sites/default/files/sweet_cherry_rootstocks_pnw619.pdf

[ ۱۳٩۳/۱/۳٠ ] [ ۱٠:۱٢ ‎ب.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ