باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

زردآلو Prunus armenica به خانواده Rosaceae تعلق دارد و بومی کشور چین است و همانند درخت هلو در مناطق معتدل گرم کاشته می شود. درخت زردآلود 12-8 متر ارتفاع دارد و قطر تنه آن حداکثر به حدود 40 سانتیمتر می رسد. برگهای بیضی شکل آن 9-5 سانتیمتر طول و 8-4 سانتیمتر عرض دارند. شکوفه های زردآلو 4.5-2 سانتیمتر قطر دارند و اکثرا سفید رنگ و یا با ته مایه ای از رنگ صورتی هستند .

 


دوستان عزیز لطفا مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی‌بردای و منتشر نفرمایید. سپاسگزارم.

شکوفه های زرد آلو در فصل بهار زودتر از شکوفه های سایر درختان مثمر (البته بجز بادام) ظاهر می‌شوند و به همین دلیل به سرمای دیرس بهاره حساس هستند و برای جلوگیری از ریزش و سرمازدگی گلها و جوانه های این درخت  باید آنها را در مناطقی کاشت که احتمال بروز چنین سرماهایی در فصل بهار حداقل باشد. میوه زردآلود 2.5-1.5 سانتیمتر قطر دارد و زرد الی نارنجی رنگ است.شکوفه های درختان زردآلود خودبارور هستند یعنی دانه های گرده یک گل توانایی بارور کردن مادگی همان گل را دارد بنابراین  با کاشتن یک درخت زردآلود نیز می توان میوه خوبی بدست آورد و نیازی به کاشت چند درخت در کنار هم به منظور استفاده درختان از دانه گرده یکدیگر وجود ندارد. درختان زردآلو از سال 5-4 زندگی خود شروع به گلدهی و میوه دهی می کنند و تا حدود 30 سال بعدی زندگی خود میوه دهی اقتصادی و خوبی دارند.

نیازهای محیطی

آبیاری: ریشه های درخت زردآلود نسبتا سطحی است یعنی این درختان توانایی یافتن و جذب آب را از اعماق خاک را ندارند و به همین دلیل آبیاری مناسب و وجود رطوبت مناسب در خاک برای رشد و میوه دهی این درختان اهمیت دارد. خشکی کشیدن و عدم وجود رطوبت مناسب بخصوص هنگام تشکیل جوانه های گل و یا رشد میوه ها  موجب عدم شکل گیری غنچه های گل ، ریزش غنچه های گل ، کوچک ماندن و ریزش میوه ها، چروکیده شدن برگها و ریزش آنها می شود. اگر در منطقه ای که زندگی می کنید میزان ریزش باران کم است می بایست حداکثر هر 10 روز یک بار نسبت به آبیاری گیاهان اقدام کرد. بعد از آبیاری نیز بهتر است که رطوبت تا عمق حدود 180 سانتیمتری خاک نفوذ کند زیرا بیشترین حجم ریشه های درخت در این عمق از خاک قرار دارند. اینکه چه مقدار از آب را باید استفاده کنیم تا این عمق از خاک خیس شود بستگی به بافت خاک دارد. برای خاکهای سبک به آب کمتر و برای خاکهای سنگین به آب بیشتر نیاز است . به شکل میانگین معمولا هر گالن آب ، خاک را در یک فوت مربع تا عمق حدود 30 سانتیمتری خیس می کند . بنابراین برای رمطبو شدن خاک تا عمق 180 سانتیمتری در مساحت یک فوت مربع به حدود 100-65 گالن آب نیاز است . توجه کنید که خیس بودن همیشگی خاک و آبیاری بیش از اندازه موجب پوسیدگی و خفگی ریشه ها ، زرد شدن و ریزش برگها و عدم گلدهی مناسب این گیاهان خواهد شد. برای خنک ماندن ریشه های این گیاه در طی روزهای گرم و داغ تابستان می توان لایه از خاک برگ به ضخامت حدود 5 سانتیمتر روی خاک پخش کرد البته برای جلوگیری از نگهداشته شدن رطوبت در اطراف طوقه گیاه ، بهتر است که لایه خاک برگ تا تنه اصلی گیاه حدود 20-15 سانتیمتر فاصله داشته باشد تا موجب ماندگاری و جمع شدن رطوبت در اطراف تنه درخت نشود. زیرا این مسئله می تواند به پوسیدگی طوقه گیاه کمک کند.

نور: درختان زردآلو برای رشد مناسب به مکانی با نور کامل و مستقیم آفتاب حداقل به میزان 8 ساعت در طی فصل رشد نیاز دارند. نور کم مکان کاشت موجب رشد ضعیف درختان، ریز شدن برگها، افزایش فاصله برگها نسبت به یکدیگر، پریدگی رنگ برگها، عدم شکل گیری جوانه گل و میوه و یا ریزش میوه ها در مراحل اولیه رشد و شکل گیری میوه های ریز و بدون کیفیت می شود. اگر رطوبت مورد نیاز این گیاه به خوبی تامین شود این گیاه نسبت به نور فصول پر نوری همانند تابستان هیچگونه مشکلی نخواهد داشت.

دما: درختان زرد آلود جهت استراحت و برطرف شدن نیاز سرمایی به 900-300 ساعت دمای زیر 7 درجه نیاز دارد. همچنین در مناطقی که زمستانهای گرم دارند، شکوفه های این درختان در بهار ریزش می کند به همین دلیل در مناطق نیمه گرمسیری و یا گرمسیری نمی توان این درخت را پرورش داد. از نظر تحمل سرمای زمستان نیز اکثر انواع درختان زردآلود سرمای هوا را در زمستان حداکثر تا 25- درجه سانتگیراد تحمل می کنند البته انواعی از زرد آلو همانند زردآلوی سیبریه Prunus sibirica نیز وجود دارند که سرمای زمستان را تا 50- درجه سانتیگراد تحمل می کند اما میوه های خوارکی با کیفیت پایینی و به تعداد کم تولید می کنند. نوسانات دما در طی فصل رشد می تواند موجب از بین رفتن قسمتی از تاج درخت زردالود شود که این مشکل  با نام آپوپلکسی یا مرگ پیش رس معروف است . زیرا این نوسانات دمایی می توانند موجب ترک خوردن پوست درخت و باز شدن راهی برای ورود سایر آفات و موادر بیماری باز شود و فعالیت این عوامل موجب از بین رفتن برخی قسمتهای تاج و پوست تنه درختان زردآلود می شود.

خاک: ریشه های درختان زردآلود به سنگین بودن خاک و ماندگاری رطوبت حساس هستند. برای کاشت نهال زردآلو بهتر است که گودالی به ابعاد (طول عرض و ارتفاع) یک متر حفر کرد و زمان کاشت نیز از مخلوط خاک معمولی +کود بسیار پوسیده دامی استفاده کرد. اضافه کردن شن به میزان 10٪ حجم کل مخلوط به زهکش بهتر مخلوط خاک نیز کمک می کند.فاصله بین هر دو درخت نیز حدود 6-5 متر در نظر گرفته می شود. برای کوددهی گفته می شود که اگر درخت نشانه هایی از کمبود عناصر غذایی (همانند کاهش رشد، عدم گلدهی مناسب ، ریزش بیش از اندازه میوه ها، رنگ پریدگی برگها ، ریز بودن برگها و ...) نشان می دهد بهتر است از کود استفاده کرد اما اگر درختتان مشکلی برای رشد و یا کوددهی ندارد لزومی به مصرف کود نیست. برای کاربران خانگی و افرادی که به شکل تفننی و در باغچه منازل نسبت به کاشت و نگهداری تعداد محدودی از این گیاهان اقدام می کنند استفاده  از کودهایی کامل با فرمولهایی همانند 10-15-10 دو بار در سال یعنی اوایل بهار و دیگری اوایل / اواسط تابستان استفاده کرد. مقدار استفاده از این کود حدود 650 گرم به ازا هر 2.5 سانتیمتر از قطر تنه است(توجه کنید که محیط تنه با قطر تنه تفاوت دارد) یعنی فرض کنید که درختی با قطر تنه حدود 5 سانتیمتر داریم بنابراین حداکثر باید 1300 گرم از این کود استفاده کنیم و این مقدار را به دو بخش تقسیم می کنیم یک بخش آنرا اوایل بهار و بخش دیگر را اوایل/اواسط تابستان به خاک می دهیم.

تکثیر: برای تکثیر درختان زردآلو می توان هسته آنرا استفاده کرد. البته برای اینکه هسته زردآلود توانایی جوانه زنی پیدا کند می بایست حدود 90 روز را در سرمای حدود 5 درجه طی کند. گوشت میوه را باید از اطراف هسته جدا کرد و هسته را با آب شستشو داد. سپس هسته ها را در میان موادی همانند شن یا خاک اره یا پیت موس یا موادی از این دست که توانایی نگهداری مقداری رطوبت دارند قرار می دهیم . توجه کنید که این مواد نباید خیس باشند بلکه فقط باید مقداری رطوبت داشته باشند و هر چند وقت یکبار نیز  آنها را بررسی کرد و اگر سطح آنان خشک شده باشند می بایست با عمل غبارافشانی نسبت به افزایش رطوبت این مواد اقدام کرد. بعد از قرار دادن هسته ها در میان این مواد، ظرف آنان را در مکانی با دمای حدود 5 درجه باید قرار داد و حدود 90 روز در این دما باشند. همچنین می توان بذر را از میان هسته چوبی درآورد اما در مورد آنان نیز می بایست دوره سرمادهی مورد استفاده قرار گیرد تا توانایی جوانه زدن بیابند . حذف قسمت چوبی هسته موجب می شود که پس از کاشت جوانه زنی بذر آسان تر انجام شود. عمق کاشت هسته ها 3-2 برابر قطر آنان است و از مخلوط خاک برگ+شن می توان برای کاشت استفاده کرد. گلدان محتوی بذرها را در مکانی روشن با دمای حدود 20 درجه قرار میدهیم و حدود 4-3 هفته بعد شاهد رویش جوانه خواهیم بود.

 

تصویر فوق: هسته و بذر 

تصویر فوق: گیاهان جوان حاصل از رویش بذر

پیوند زنی یکی از روشهای اصلی تکثیر این درختان است. در این روش پیوندکها از درختان زردآلو که صفات مناسبی در میوه دهی و کیفیت میوه دارند تهیه می شود. از انجایی که ریشه های درختان زردآلو به خاکهای سنگین حساس هستند و در مکانهایی که تعویض خاک مشکل است می توان از پایه هایی استفاده کرد که نسبت به چنین شرایطی حساسیت کمتری دارند. پایه های بذری زردآلود و یا به بیان دیگر پایه هایی که از کاشت هسته زردآلود بدست می آیند مناسب خاکهایی عمیق با زهکش مناسب هستند همچنین به طور کل با استفاده از پایه های بذری زردآلو محصولی بهتر و رشدی بیشتر به دست می آید. اما اگر خاک سبک تر و شنی و با محدودیت آبیاری باشد می توان از پایه بادام برای درختان زردآلود استفاده کرد.  درختان هلو نیز یکی از پایه های متداول برای درختان زردآلود هستند که بخصوص در زمنیهای شنی که زهکش خوبی دارند و  آبیاری می شوند مناسب است. نتیجه استفاده از پایه هلو  پاکوتاه شدن درخت زردآلود است. البته در این این پیوند یعنی زردآلود بر روی پایه هلو احتمال عدم گرفتن پیوند و ناسازگاری در محل پیوند وجود دارد و از طرفی کاشتن پایه های هلو در باغی که قبلا درختان هلو در آن رشد می کردند نتیجه خوبی نخواهد داشت . در زمنیهای سنگین و مرطوب می‌توان از پایه آلو بخصوص آلوی میروبالان P.cerasifera استفاده کرد البته یکی از مشکلات این پایه حساس بودن آن به پژمردگی ریشه و طوقه با عامل قارچی ورتیسلیوم است.

نوع پیوندی که برای عملیات پیوند زردآلود استفاده می شود پیوند T و یا پیوند شکمی است و زمان انجام این پیوند نیز خرداد ماه است. در این زمان از پایه هایی استفاه می شود که ضخامتی برابر با قطر یک مداد (حدود 6 میلیمتر) داشته باشند و انجام عمل پیوند بر روی پایه هایی که کمتر از این حد ضخامت دارند را تا شهریور به تعویق می اندازند .محل پیوند بر روی پایه نیز حدود 25-10 سانتیمتر از سطح خاک بالاتر است. بعد از گرفتن پیوندک می توان مابقی ساقه مربوط به پایه را از بالاتر از مکان پیوند است قطع کرد و برید. البته این کار را می توان به تدریج نیز انجام داد به شکلی که یک هفته بعد از انجام عمل پیوند ادامه ساقه پایه را از حدود 10 سانتیمتری بالای پیوندک برید و بعد از گذشت دو هفته دیگر و مشاهده رشد پیوندک، باقیمانده پایه از بالای پیوندک حذف کرد.

تصویر فوق: شماره 1 تهیه پیوندک از گیاه دیگر نارنجکه خصوصیات مناسبی در میوه دهی دارد -شماره دو آماده سازی پایه به شیوه ایجاد شکاف شبیه حرف T -شماره سه قرار دهی پیوندک درون شکاف پایه -شماره چهار بستن نواحی اطراف پیوند- شماره 5 رشد پیوندک

تصویر فوق: هنگام کاشت گیاه پیوندی باید توجه کرد که قسمت پیوندی حتما باید بالای سطح خاک قرار گیرد.

هرس: در هنگام کاشت نهال جوان، شاخه اصلی از ارتفاع حدود 70 سانتیمتری بالای سطح خاک بریده می شود و 5-3 شاخه اصلی که البته فواصل مناسبی از یکدیگر دارند و در اطراف تاج درخت پراکنده هستند نگهداری می شوند. این شاخه ها در اصل چهارچوب اصلی درخت را در آینده تشکیل می دهند. این شاخه ها نیز تا حدود یک سوم ارتفاعی که دارند سرزنی می شوند و حدود دو سوم آنها باقی می ماند البته در صورت لزوم می توان این مقادیر را کاهش و یا افزایش داد . در سال دوم، سوم و چهارم هرس این درختان شامل کم کردن شاخه هایی که موجب شلوغ  شدن تاج درخت و همچنین قطع کردن و کوتاه کردن شاخه هایی است که با هم اصطکاک دارند . میوه های درختان زردآلود اکثرا بر روی شاخه های کوچک دو ساله (سیخک های دوساله) شکل می گیرند و هر سیخک بعد از 4-3 سال عمر خشکیده می شود و از بین می رود و یا در هنگام برداشت میوه ها همراه با میوه ها از درخت جدا می شوند هرس سالانه این درختان به منظور تحریک گیاه به تولید سیخک انجام می شود. بنابراین ساقه های این درختان در زمان هرس سرزنی می شوند به نحوی که یک سوم از طول آنها کوتاه شود و دو سوم از طول باقی بمانند. این سرزنی رشد و نمو سیخکها را تحریک می کند. در درختان بالغ زردآلود شاخه های یکساله در درختان جوان و بالغ که به میوه دهی رسیده اند  60-50 سانتیمتر و در درختان نسبتا مسن که هنوز توانایی مناسبی در تولید میوه دارند حدود 35-25 سانتیمتر باید در طی سال رشد کنند . اما اگر رشد بیش از این مقدار است می بایست که از رشد بی رویه آنان با کمک عمل هرس جلوگیری کرد. البته با کوتاه کردن و سرزنی شاخه ها امکان رشد شاخه های جانبی بیشمار نیز هست که تعداد آنها را نیز می بایست کنترل کرد و قطع کرد تا تاج درخت دچار ازدحام و شلوغی نشود.

تصویر فوق: درخت زردآلوی جوان  

عمل دیگری که می بایست در زمان شکل گیری میوه ها انجام داد تنک میوه است زیرا تعداد میوه شکل گرفته در این درختان می تواند  زیاد باشد که در نتیجه تمامی میوه ها از فضای کافی جهت بزرگ شدن برخوردار نیستند و در نتیجه میوه هایی کوچک و ریز شکل می گیرد اما با کم کردن تعداد میوه های نارس در ابتدای رشد می توان کاری کرد که میوه ها از فضای کافی برخوردار باشند . حدود 40 روز بعد از عمل گرده افشانی و یا به بیان دیگر زمانی که قطر میوه های جوان 1.5 سانتیمتر  شده بودند عمل تنک انجام می شود. بین هر دو میوه حدود 8-5 سانت فاصله در نظر گرفته می شود و بقیه میوه ها حذف می شوند.

آفات و بیماری: از آفات درختان زردآلود می توان به شته ، شپشک ، کنه تار عنکبوتی ، مگس میوه ،پیچاننده برگ،  سوسک چوبخوار و زنبور مغز خوار زردآلود اشاره کرد. از یمان میوه ها نیز می توان به میوه هایی هنمانند بیماری پوسیدگی قهو ه ای ، شانکر باکتریایی ، سفیدک پودری ، پژمردگی به دلیل قارچ ورتیسلیوم اشاره کرد. برای مبارزه با پوسیدگی قهوه ای که گلها و سرشاخه ها را گرفتار می کند  در فصل بهار زمانی که غنچه ها شروع به شکوفایی کردند درختان را با سم قارچکش همانند کلروتالونیل (غلظت بر اساس دستورالعمل کارخانه سازنده سم) سمپاشی کنید.

منابع:

http://en.wikipedia.org/wiki/Apricot

http://urbanext.illinois.edu/hortanswers/plantdetail.cfm?PlantID=627&PlantTypeID=11

http://homeguides.sfgate.com/water-apricot-tree-50046.html

http://homeorchard.ucdavis.edu/7259.pdf

http://www.garden.org/foodguide/browse/fruit/apricot/1603

http://homeguides.sfgate.com/way-mulch-fertilize-old-apricot-trees-53411.html

http://www.soilzone.com/Library/Crops/Deciduous%20Fruit/Nutrition/Fertillizing%20stone%20fruit.pdf

http://www.ehow.com/about_6575137_apricot-tree-fertilizer.html

http://www.gardenguides.com/117268-fertilize-apricot-trees.html

 

[ ۱۳٩۳/٢/۱٦ ] [ ٦:٢٢ ‎ب.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ