باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

تمر هندی Tamarindus indica به خانواده Fabaceae تعلق دارد و درختی گرمسیری و بومی مناطق استوایی قاره آفریقا است اما از انجایی که سالهای سال در کشور هند کشت و کار می شده است و اکثرا از این کشور به سایر کشورها راه یافته است با نام تمر هندی شناخته می شود.درخت تمر هندی حدود 18-12 متر ارتفاع دارد و درختی همیشه سبز است . 


دوستان عزیز. لطفا مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی برداری و انتشار نفرمایید. سپاسگزارم.

جوانه های گل صورتی رنگ هسنند و گلهای آن حدود 2.5 سانتیمتر طول دارند و زرد رنگ با خطهای نارنجی – قرمز رنگ است و میوه هایی لوبیا شکل می دهد که  قسمت قابل استفاده این درخت است البته در برخی کشورها همانند هند از گل و برگهای درختان تمر هندی نیز در پخت غذا استفاده می شود . هر میوه می تواند تا حدود 15-12 سانتیمتر طول داشته باشد و هر میوه نیز  بین 1 الی 12 هسته دارد و ترش مزه است  سرعت رشد این درختان آهسته است و عمری طولانی دارد نام انگلیسی این گیاه Tamarind است.

شرایط محیطی

آب: درختان بالغ و استقرار یافته می توانند خشکی خاک را تا حد قابل قبولی تحمل کنند درحخالیکه درختان جوان را بهتر است زمانی که سطح خاک تا عمق حدود 10 سانتیمتر خشک شد آبیاری کرد تا به رشد و توسعه سیستم ریشه ای گیاه کمک شود . از نظر رطوبت هوا باید به یاد داشت که اگرچه این درخت به مناطق گرمسیری تعلق دارد اما برای توسعه میوه ها نیاز به هوایی با رطوبت پایین دارد یعنی اگر در زمان رسیدن میوه ها هوای منطقه رطوبت بالایی داشته باشد کیفیت میوه ها کاهش می یابد البته این مسئله مانع از میوه دهی نیست.

دما: این درخت در مناطق گرمسیری میروید و دمای پایین تر از 2- سانتیگراد درخت را از بین می برد. بنابراین اگر در منطقه ای زندگی می کنید که اصولا سرد است و زمستانهایی با دمای زیر صفر دارد کاشت این درخت را می بایست فراموش کرد.

نور: درخت تمر هندی باید در جایی کاشته شود که حداقل 8-6 ساعت نور مستقیم آفتاب داشته باشد . کمبود نور از دلایل ریزش میوه های جوان و گلها و یا عدم گلدهی این درختان است.

خاک: تمر هندی را حتما باید در فضای باز و خاک کشت کرد . نگهداری از آن در گلدان اگرچه برای چند سال اول ممکن است اما چنین گیاهی در نهایت رشد خوبی نخواهد داشت و به گلدهی و میوه دهی نمی رسد زیرا به طور کل سیستم ریشه ای بزرگ و گسترده ای دارد و چنین سیستم ریشه ای نیاز به فضای کافی جهت رشد و توسعه دارد که در فضای محدود گلدان برایش میسر نیست. فاصله  مناسب درختان از هم نیز بسته به اندازه درختان و حاصلخیز بودن خاک بین 10 متر تا 20 متر است. برای تغذیه این درختان می توان اوایل فصل رشد یعنی بهار  لایه ای از کود پوسیده حیوانی به ضخامت حدود 15-12 سانتیمتر در اطراف تنه درخت پخش کرد . البته بهتر است که فاصله حدود 30 را با تنه اصلی رعایت کرد زیرا وجود مواد ارگانیک در این قسمت می تواند موجب ماندگاری رطوبت و کمک به پوسیدگی طوقه گیاه شود. درختان تمر هندی بدون استفاده از کودهای شیمیایی نیز میوه می دهند البته استفاده از کود مناسب می تواند این درختان را سرحال تر نگه دارد . به عنوان مثال برخی از پرورش دهندگان برای درختان جوانی که به تازگی به محصول دهی رسیده اند میزان 500 گرم از کود 14-14-14 را دو بار در سال توصیه کرده اند . یک درخت بالغ ممکن است به 3 کیلوگرم از این کود در طی سال نیاز داشته باشد.

تکثیر: از بذر این گیاهان می توان برای تکثیر استفاده کرد. بذرها را زمانی باید برداشت کرد که میوه ها رسیده باشند . میوه ها زمانی رسیده هستند و می توانند برداشت شوند  که اگر با کنار ناخن اگر روی میوه ها را خراش دهیم قسمت زیرین نیز قهوه ای رنگ باشد. برخی از پرورش دهندگان مطرح می کنند که نیاز به تیمار برای کاشت بذر نیست . همچنین بذرها برای چند ماه می توانند خاصیت جوانه زنی خود را حفظ کنند اما بیش از یک سال توانایی جوانه زنی انان بسیار کم می شود. گیاه حاصل از رشد بذر می تواند شبیه گیاه مادری باشد یا نباشد . به هر حال بذر را می بایست از میوه هایی رسیده و بالغ بیرون آورد و اطراف آنرا به خوبی تمیز کرد . خیساندن به مدت 24 ساعت به جوانه زنی بذرها کمک می کند. همچنین پرورش دهندگانی که تجربه دارند سطح سخت بیرونی بذر را کمی می خراشند و زخمی می کنند تا نازکتر شود اما توجه کنید که این کار مهارت می خواهد تا به قسمتهای درونی بذر اسیب وارد نیاد. برای کاشت می توان از مخلوط خاک برگ +شن استفاده کرد و بذرها را در عمق حدود 2-1 سانتیمتری کاشت کرد. گیاه جوان در سال اول حدود 60 سانتیمتر رشد می کند و در سال دوم به حدود 120 سانیتمتر می رسد. روش دیگر تکثیر این گیاه پیوند زنی است که پایه را با استفاده از کاشت بذر بدست می آورند و زمانی که گیاه جوان که قرار است به عنوان پایه استفاده شود به قطر 8 میلیمتر تا یک سانتیمتر رسید با استفاده از روش پیوند، پیوندکهایی را که از درختانی با کیفیت خوب میوه دهی و خصوصیات رشد تهیه کرده اند بر روی پایه پیوند می زنند.پیوندکها نیز به شکل شاخه هایی به طول 15-8 سانیتمتر هستند که جوانه در طول خود دارند. پیوند اسکنه ای یکی از روشهای متداول پیوند زدن این گیاه است. از قلمه این گیاهان نیز می توان استفاده کرد  و معمولا از قلمه چوب نرم (قمله سبز ) این گیاه استفاده می شود که به طول حدود 15 سانیمتر از انتهای یک شاخه سالم از درخت مادری تهیه می شود قلمه چوب نیمه سخت نیز به طول 20 سانتیمتر که حداقل سه گره (محل اتصال برگ به ساقه) را دارد نیز قابل استفاده است در هر دو نوع قلمه ابتدا برگهای موجود در پایین قلمه جدا می شوند و سپس در مخلوط خاک برگ +شن کاشته می شوند . توجه کنید که در مورد قلمه های این گیاه کاربرد هورمونهای ریشه زایی و مکانی با رطوبت هوای بالا (کاربرد دستگاه های تولید کننده رطوبت) لازم است در غیر اینصورت ریشه زایی ضعیفی خواهند داشت. دمای مناسب ریشه زایی 22-20 درجه سانتگراد است و ریشه زایی در صورت مناسب بودن تمامی شرایط 6-4 هفته طول میکشد.

تصاویر فوق: گیاهچه حاصل از کاشت بذر

هرس: گاهی لازم است برای جلوگیری از ازدحام بیش از اندازه ساقه ها و شاخسار ، نسبت به قطع و حذف برخی از آنان اقدام کرد. باید توجه کرد که در هر مرتبه هرس در طی سال نمی بایست بیش از 30 درصد از حجم کل شاخسار این گیاه جدا کرد.

آفات و بیماری: حشرات سپردار ، شپشک آردآلود ، شته ، مگس  سفید ، لکه برگی باکتریایی ، سفیدک ، پوسیدگی ریشه از جمله آفات و بیماری های این گیاه محسوب می شوند.

تصویر فوق: گیاهچه سه روزه حاصل از بذر

 

تصویر فوق: گلهای تمر هندی

تصویر فوق: برگها و گلهای درخت تمر هندی

تصویر فوق: میوه های رسیده روی درخت

تصویر فوق: درخت جوان تمر هندی 

تصاویر فوق: میوه ، بذر و قسمت خوراکی تمر هندی

منبع

http://en.wikipedia.org/wiki/Tamarind

http://www.ehow.com/how_12209651_care-tamarind-tree.html

http://www.pinoybisnes.com/agri-business/sweet-tamarind-propagation-and-management/

http://www.hort.purdue.edu/newcrop/morton/tamarind.html

http://www.tamarindfruit.com/how.php?MENU=3 

 

 

 

[ ۱۳٩۳/۸/۱٥ ] [ ٩:٠٠ ‎ب.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ