باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

علف پامپاس ( کورتادریا) Cortaderia selloana به خانواده Poaceae تعلق دارد و بومی نواحی جنوبی امریکای جنوبی است . علف پامپاس گیاه علفی، گلدهنده، بلند قامت با برگساری بلند، باریک و انبوه است که می تواند به ارتفاع سه متر نیز برسد . طول هر برگ در حدود 2-1 متر است و 1 سانتیمتر عرض و لبه هایی تیز دارد. برگها معمولا سبز-خاکستری هستند اما گاهی نقره ای خاکستری نیز می شوند به همین دلیل گاهی به آن پامپاس نقره ای نیز گفته می شود. 


دوستان عزیز. لطفا مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی برداری و منتشر نفرمایید. سپاسگزارم.

ساقه گل در حدود 3-2 متر طول دارد و گلهای ریز آن به شکل انبوه در مجموعه ای که گل آذین خوانده می شود در انتهای ساقه قرار دارند و طول گل آذین نیز در حدود 40-20 سانتیمتر است. مجموعه گلها معمولا کرم رنگ هستند و به دلیل وجود همین گلها است که کاشت و استفاده از این گیاه در طراحی فضای سبز مورد استفاده و استقبال قرار گرفته است بخصوص اینکه در طیف نسبتا گسترده ای از آب و هوا نیز می تواند رشد کند. نام انگلیسی این گیاه Pampas grass است .

توجه : به دلیل تیزی و برندگی کنار برگها بهتر است که گیاه را در مکان مخصوص بازی کودکان نکارید.

توجه : گلهای این گونه کرم رنگ هستند . گونه Cortaderia jubata گلهایی به رنگ صورتی دارد.

شرایط  محیطی

آبیاری: گیاهان جوان و تازه کاشت شده را می بایست برای توسعه بهتر ریشه ها گاهی بخصوص در زمان خشکی و عدم وجود نزولات آسمانی آبیاری شوند اما گیاهان بزرگ و بالغ معمولا نیازی به آبیاری ندارند مگر اینکه دوره های خشکی بسیار طولانی شود . البته هر مقدار که نیاز رطوبتی این گیاه به شکل مرتب تامین شود میزان رشد آن و گلدهی آن بیشتر و خوشه های گل بزرگتر و متراکم تری نیز تولید می کند. خشکی کشیدن باعث کاهش میزان گلدهی و کوچک و کم حجم شدن خوشه های گل می شود.

نور: آفتاب کامل (8-6 ساعت نور مستقیم آفتاب) یکی از لازمه های رشد مناسب این گیاه است. کمبود نور یکی از دلایل رشد ضعیف و عدم گلدهی آن محسوب می شود. نسبت به نور شدید آفتاب نیز مشکل خاصی ندارد البته در چنین شرایطی بهتر است که خیلی خشکی نکشد و گهگاهی آبیاری شود . گاهی در شرایط نور شدید و گرمای زیاد امکان سوختگی نوک و حاشیه برگها وجود دارد.

دما: این گیاه به خوبی دمای زمستان را تا 12- درجه سانتیگراد تحمل می کند  و البته اگر در جایی کاشته شود که در برابر وزش بادهای سرد و یخبندان نباشد می توان آن را مناطقی با دمای 16- الی 20- درجه سانتیگراد نیز کاشت کرد. در تابستان تا دمای 35 درجه سانتیگراد مشکلی ندارد البته هر مقدار که هوا گرمتر شود اگر سعی شود که برای مدت زمان طولانی خشکی نکشد از رشد و گلدهی بهتری برخوردار خواهد بود 

خاک: از نظر خاک سختگیر نیست اما خاک نباید خیلی سنگین باشد و آب را در خود نگه دارد زیرا در چنین شرایطی احتمال رشد ضعیف گیاه و پوسیدگی آن وجود دارد. در زمان آماده سازی خاک محل کاشت می توان خاک را با مقداری خاک برگ و شن مخلوط کرد. به عنوان مثال اگر حجم خاک محل کاشت را 100٪ در نظر بگیریم می توان تا حدود 30-20٪ آنرا خاک برگ و تا حدود 20٪ شن در نظر گرفت. و سپس نسبت به کاشت گیاه اقدام کرد. این گیاه نیاز چندانی به کوددهی ندارد البته در صورت تقویت آن ، زودتر بزرگ و بالغ می شود و گلهای درشت تر و بادوام‌تری تولید می کند می توان هر ساله در فصل بهار مقداری کود پوسیده دامی یا خاک برگ تازه به  ضخامت 7 سانتیمتر روی سطح خاک پخش کرد . در صورت علاقه به مصرف کودهای شمیایی می توان هر سال در ابتدای بهار و در ابتدای تابستان از کودهایی با فرمول 20-20-20 استفاده کرد.

تکثیر: یکی از خصوصیات این گیاه تولید بذر زیاد است یک گیاه می تواند در طول عمر خود حتی در حدود بیش از یک میلیون بذر تولید کند و همین مسئله نیز باعث شده است که در برخی کشورها همانند نیوزلند و آفریقای جنوبی به دلیل مزاحم بودن این گیاه به دلیل رشد و توسعه بیش از اندازه و ممانعت از رشد سایر گیاهان خرید و تکثیر این گیاه ممنوع شود. توجه کنید که لهای نر و ماده در این گیاه جدا از هم هستد و آنچه که موجب زیبایی خوشه های گل می شود گلهای ماده آن است. برای تولید بذر لازم است که گیاهان حاوی گلهای نر و ماده در کنار هم باشند . به همین دلیل یکی از راه های عملی تکثیر این گیاه از طریق تقسیم بوته است که می توان هر 6-4 سال و برای گیاهان متراکم این کار را انجام داد و در اواخر زمستان/اوایل بهار نسبت به بیرون آوردن گیاه متراکم  و تقسیم آن به چند قسمت اقدام کرد .

آفات و بیماری: مورد خاصی این گیاه را تهدید نمی کند فقط در مواردی که خاک سنگین و میزان آبیاری زیاد است به تدریج این گیاه می پوسد و زرد می شود و از بین می رود. از بین آفات نیز گاهی انواع شپشکها و کنه های گیاه ممکن است گیاه را مورد حمله قرار دهند .

هرس: علف پامپاس را می توان در اواخر زمستان و یا اوایل بهار هرس کرد . البته در مناطقی که احتمال بارش برف سنگین وجود دارد می توان این کار را قبل از فصل ریزش برف انجام داد تا به گیاه آسیب نرسد. ساقه های خشکیده گل قطع می شوند و برگها نیز تا حدودی کوتاه می شوند و در صورت لزوم می توان به بستن طنابی به دور کل گیاه آنرا از آسیب در برابر وزن سنگین برف تا حدودی محافظت کرد.

تصویر فوق: برگسار گیاه 

 

 

 

تصاویر فوق: گلهای گونه  Cortaderia selloana . نمونه های ماده گلهایی پرپشت تر و زیباتر از نمونه های نر دارند.

تصویر فوق: با فرارسیدن فصل سرد و انجام هرس معمولا برگسار گیاه به هم بسته می شود تا آسیب کمتری در برابر ریزش برف ببیند.

 

تصاویر فوق: گونه Cortaderia jubata البته نمونه ای که بیشتر متداول است گونه Cortaderia selloana  است.

منابع

http://en.wikipedia.org/wiki/Cortaderia_selloana

http://www.ehow.com/about_6520658_pampas-grass.html

http://www.wikihow.com/Grow-Pampas-Grass

http://www.allaboutlawns.com/grass-types/beware-of-pampas-grass.php

http://www.gardeningknowhow.com/ornamental/foliage/pampas-grass/growing-pampas-grass.htm

http://www.dpi.nsw.gov.au/agriculture/pests-weeds/weeds/profiles/pampas-grass

http://www.gardenguides.com/pampas-grass/

 

[ ۱۳٩۳/۱۱/٥ ] [ ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ