باغبانی سبز
 
قالب وبلاگ
نويسندگان

پلومریا Plumeria به خانواده Apocynaceae تعلق دارد و  درختچه ای همیشه سبز و یا خزانپذیر به ارتفاع 10-5 متر و بومی مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری است . دلیل محبوبیت این گیاه گلهای زیبا و معطری است که در برخی از گونه‌های آن در سراسر سال زینت بخش شاخسار این درختچه می باشد.  گلها  10-6 سانتیمتر قطر دارند و به رنگهای سفید، صورتی، قرمز و کرم رنگ هستند.  در صورت شکستن و یا جدا کردن قسمتهای مختلف این گیاه شیره ای سفید خارج می شود که سمی است و می تواند موجب آزار پوست و یا چشم شود . نام متداول این گیاه Frangipangi است.


دوستان عزیز. لطفا مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی برداری و منتشر نفرمایید. سپاسگزارم.

شرایط محیطی

آبیاری: پلومریا خاک خیس را تحمل نمی کند و ریشه های آن خواهد پوسید بنابراین علاوه بر انتخاب خاکی با زهکش مناسب می بایست گیاه را به گونه ای آبیاری کرد که مانع از خیس بودن پی در پی محیط اطراف ریشه ها شویم. برای تشخیص زمان آبیاری بهتر است که به وضعیت رطوبت سطح خاک توجه کرد. یعنی اگر سطح خاک مرطوب باشد باید از آبیاری گیاه صرفه نظر کرد اما اگر تا حدودی خشک شده است بهتر است نسبت به آبیاری گیاه اقدام کرد . در رابطه با قلمه های جدید کاشت شده برخی پرورش دهندگان اعتقاد دارند که در ابتدای کاشت بهتر است که خاک را به خوبی ابیاری کرد و سپس تا زمانی که گیاه جوان 5-4 برگ در نیاورده است از ابیاری ان خودداری می کنند . در این زمان فقط با استفاده از اسپری آب محیط را به خوبی مرطوب نگه می دارند. بعد از ظهور 5-4 برگ ، هفته ای یک مرتبه به مدت یک ماه گیاه را ابیاری می کنند و بعد از طی این مدت زمان است که برای ابیاری مجدد گیاه به وضعیت سطح خاک توجه می کنند.

نور: این گیاهان به نور مستقیم آفتاب حداقل 6 ساعت در روز نیاز دارند. نور کم محیط از جمله دلایل ریزش گلها و یا عدم شکل گیری غنچه های گل و همچنین شیوع برخی بیماری های قارچی است که برای رشد و نمو مکانهای سایه و مرطوب را دوست دارند. نور شدید بخصوص در صورت کم بودن رطوبت محیط و خشک بودن هوا و یا گرمای بالای 35 درجه می تواند موجب سوختگی نوک و حاشیه برگها و سوختگی نواحی جوان گیاه و خشک شدن غنچه های گل شود. بنابراین بهتر است اگر در اواسط تابستان چنین شرایطی در محیط وجود دارد گیاهان گلدانی را به مکانی منتقل کرد که گیاه از صبح الی ظهر از نور و در بعد از ظهر از سایه برخوردار باشد در مورد گیاهان کاشته شده در فضای سبز نیز باید مکان گیاه را به گونه ای انتخاب کرد که همین شرایط (نور مستقیم تا حدود ظهر و وجود سایه در بعد از ظهر ) برای آن وجود داشته باشد.

دما : حداقل دمای قابل تحمل برای این گاهان حدود 10 درجه سانتیگراد است. البته گیاهان کاملا بالغ و استقرار یافته گاهی دماهای پایین تر و نزدیک به صفر درجه را نیز تحمل می کنند. در مورد دماهای بالا و گرم نیز تا زمانی که مکان نگهداری انان از تهویه خوبی برخوردار باشد تحمل نسبتا خوبی در برابر دمای گرم تا حدود 40-35 درجه سانتیگراد دارند . دمای بهینه برای نگهداری انان نیز روزانه دمای 32-27 درجه و شبانه 21-15 درجه است.

خاک : پلومریا به خاکی با زهکش خوب نیاز دارد مثلا می توان از یک قسمت شن یک قسمت پرلایت و یک قسمت خاک برگ و یا پیت استفاده کرد و یا اینکه می توان از یک قسمت شن و یک قسمت خاک با کیفیت خوب و تازه استفاده کرد . از کودهایی با میزان فسفر و پتاسیم بالا می توان برای این گیاه استفاده کرد تا علاوه بر شاخه زایی مناسب ، گلدهی نیز به خوبی تحریک شود . برخی پرورش دهندگان وجود فسفر بالا را در کودهای مورد استفاده این گیاه همانند فرمول 10-30-10 کافی می دانند و از چنین کودهایی هفته در میان استفاده می کنند و معتقد هستند با این کار شاخه هایی به خوبی تحریک می شود و در این گیاه شاخه زایی مساوی با دادن گلهای زیاد است. گلها در نوک ساقه ها تشکیل می شود. همچنین این گیاهان به کودهای مخصوص محلول پاشی برگ نیز به خوبی پاسخ می دهند که در اینصورت می توان از فرمولهایی ملایم تر همانند 10-10-10 نیز استفاده کرد  کودهی را بهتر است که در اوایل پاییز متوقف کرد تا مشکلی برای دوران استراحت این گیاهان ایجاد نشود. اگر این گیاهان در گلدان نگهداری می شوند بعد از سال اول و یا دوم گلدان گیاه اگر قطر دهانه ای برابر با 25 سانتیمتر داشته باشد امکان دارد که برای گیاه کوچک شود و می توان انرا به گلدانی با قطر دهانه 35 منتقل کرد که جدود دو سال دیگر نیز به خوبی می تواند در چنین گلدانی رشد کند . برای گیاهان بزرگتر که تعویض گلدان انان سخت است می توان به تعویض خاک سطح گلدان اکتفا کرد. به طور کل تنها زمانی به تعویض گلدان اکتفا کنید که ریشه ها کل گلدان را پر کرده باشند و از منافذ زیرین گلدان در حال بیرون امدن باشند. دوران استراحت یعنی طی زمستان  الی اوایل بهار  زمان مناسبی برای تعویض گلدان می باشد.

دوران استراحت: با کوتاه شدن طول روز گیاه پلومریا آماده استراحت می شود که در این زمان ممکن است برخی برگهای گیاه زرد شود و بریزند. برخی از پرورش دهندگان نیز ترجیح می دهند در این زمان نسبت به قطع برگهای گیاه از ساقه اقدام کنند و حدود 2 سانتیمتر از دمبرگها را باقی می گذارند.  در این زمان بهتر است که از میزان ابیاری این گیاه کم کرد. اگر دمای هوا به زیر صفر نزول می کند با وجودیکه گیاه در حال استراحت است بهتر است که انرا به مکانی محافظت شده با دمایی بیشتر از صفر درجه انتقال دهیم چون امکان یخزدگی این گیاه وجود دارد. زمانی که دما افزایش یافت و به حداقل 10 درجه در شب و 21 درجه در روز رسید می توان گیاه را به فضای باز منتقل کرد و برنامهابیاری را از سر گرفت تا مجدد گلدهی شروع شود در زمان استراحت به گیاه کود ندهید و برنامه کوددهی را از زمانی که گیاه به دلیل افزایش دما رشد مجدد خود را شروع کرد و 5-4 برگ جدید در اورد شروع کنید. توجه کنید که برخی گونه های محبوب این گیاه بخصوص در مناطقی که اب و هوای مناسب و مساعد دارند دوران استراحت ندارند و در سراسر سال قادر به تولید گل هستند 

تکثیر : پلومریا به اسانی از طریق قلمه بدون برگ که از ساقه در بهار تهیه شده است تکثیر می شوند ابتدا باید قلمه ها بعد از گرفتن از گیاه مادری به کناری گذاشته شوند تا شیره انان خشک شود که این مدت زمان می تواند حدود یک هفته و یا حتی بیشتر (بسته به شرایط اب و هوایی) باشد. طول مناسب قلمه ها نیز حدود 30 سانتیمتر است که می توان در زمان کاشت از گلدانهایی به عمق حدود 25 سانتیمتر استفاده کرد. خاک نیز باید زهکش بسیار خوبی داشته باشد. قلمه ها به خیسی خاک حساسیت دارند و خواهند پوسید.ریشه زایی قلمه ها حدود یک ماه طول می کشد و گفته می شود زمانی که قلمه حدود 4-3 برگ تولید کرد ریشه ها نیز به خوبی شکل گرفته اند . در طی این مدت سعی می شود که اکثرا با اسپری آب و افزایش رطوبت محیط مانع از خشک شدن قلمه ها شد تا اینکه به خاک گلدان اب بدهند.  دمای مناسب مکان نگهداری قلمه ها نیز 24- 18 درجه سانتیگراد است. بذرهای پلومریا نیز قابل کشت هستند . البته گیاه حاصله از بذر می تواند با گیاه مادری تا حدودی در خصوصیات متفاوت باشد . هر میوه این گیاه دارای حدود 100 بذر است که البته در صورت شکافتن میوه ها امکان پراکنده شدن بذرها به اطراف وجود دارد. برای کاشت می توان از خاکی سبک استفاده کرد و عمق کاشت بذرها حدود 0.5 سانتیمتر است.  برای ابیاری بذرها می توان سطح خاک را اسپذی کرد زمانی که گیاهان جوان حداقل دو برگچه حقیقی داشتند می توان نسبت به جابجایی انان اقدام کرد . از زمان کاشت بذر تا زمان گیاهی که بتواند گل بدهد 3-2 سال طول می کشد.

هرس : تقریبا در سراسر سال می توان نسبت به هرس این گیاه اقدام کرد اما در طی زمان و یا اواخر زمان استراحت از بهترین  مواقع انجام این عمل است . قطع ساقه ها موجب تحریک رشد ساقه های جوان و در نتیجه افزایش گلدهی می شود اما در این کار نیز نباید زیاده روی کرد هرس سالی یک مرتبه و اینکه در هر مرتبه بیش از 30 ٪ از حجم کل شاخسار کوتاه نشود باید رعایت شود

آفات و بیماری: بیماری های شایع این گیاه اکثر بیماری های قارچی هستند که یا به دلیل زهکش نامناسب خاک و خیس بودن همیشگی و یا به دلیل رطوبت بیش از حد هوا شیوع می یابد که از جمله انان می توان به بیماری های پوسیدگی ریشه ها و همچنین زنگ و سفیدک پودری اشاره کرد . در میان افات نیز شته ، شپشک اردالود و مگس سفید گاهی مشکلاتی را برای این گیاه ایجاد می کنند.

جوانه های برگ جدید یک قلمه بعد از 4 هفته

جوانه های برگ بعد از 8 هفته

غلافهای میوه 

 

درون میوه به همراه بذر

بذرها

گیاهان حاصل از کاشت بذر

 

 

 

منابع

http://www.hawaii-top-ten.com/plumeria_care.htm

http://www.hawaii-top-ten.com/plumeria_care_lighting.htm

http://www.tropicalplumeria.com/Grow_Plumeria_Anywhere.html

http://floridaplumeria.com/plumeria-care/

http://www.garden.org/plantguide/?q=show&id=2132

http://www.tropicamango.com/plumeria.html

[ ۱۳٩٤/٧/٧ ] [ ٤:٠٢ ‎ق.ظ ] [ آزاده رشیدی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
موضوعات وب
RSS Feed

Google

در اين وبلاگ