فلفل دلمه‌ایbell pepper

فلفل دلمه ای با نام علمی Capsicum annuum بومی آمریکای مرکزی و گیاهی یکساله می باشد. ارتفاع این گیاه 180-50 سانتیمتر است و گلهایی سفید رنگ دارد . ارقام مختلف این گیاه میوه هایی با رنگهای متفاوت سبز، نارنجی، زرد، سفید، بنفش و قرمز وجود دارد . انواع شیرین آن که امروزه مصرف می شود فاقد ماده شیمیایی کاپسایسین capsaicin است . این میوه یکی از منابع غنی ویتامین ث محسوب می شود و به شکل تازه خوری در سالاد و یا انواع غذاها مورد استفاده قرار میگیرد. 

 


 

فلفل دلمه ای در انگلیسی با نام Bell pepper شناخته می شود. انواعی از فلفل نیز وجود دارند که به دلیل شکلهایشان نامهای انگلیسی دیگری دارند همانند jalapeno pepper یا banana pepper . با این وجود راه و روش کاشت و نگهداری از تمامی آنان یکسان است.

شرایط محیطی

آبیاری: فلفل دلمه ای سیستم ریشه ای ضعیفی دارد و بنابراین رسیدن رطوبت و ابیاری مناسب برای رشد مناسب آن ضروری است. بهتر است که ابتدا سطح خاک نیمه خشک-نیمه مرطوب گردد و سپس نسبت به آبیاری اقدام نمود. خشکی کشیدن این گیاه منجر به عدم گلدهی، ریزش غنچه های گل و کوچک ماندن میوه ها می گردد. رطوبت بیش از اندازه و خیس بودن همیشگی خاک نیز منجر به پوسیدگی ساقه گیاه در نزدیکی خاک، زرد شدن برگها و ریزش غنچه های گل می شود. خیس شدن برگسار در زمان آبیاری نیز خطر بیماری های قارچی را افزایش می‌دهد.

نور: فلفل دلمه ای به نور کامل و مستقیم آفتاب (حداقل 6 ساعت نور مستقیم در روز) نیاز دارد. کاشت گیاه در مکانهای سایه منجر به ریزش غنچه های گل، عدم رشد میوه های جوان، رشد بیش از اندازه ساقه و بلند شدن و خم شدن آن می گردد. برگها کوچک نازک و تا حدودی پریده رنگ می شود. در مکانهایی که بسیار پر نور است در صورت مساعد بودن دما مشکلی پیش نمی آید اما در صورت گرم بودن هوا امکان افتاب سوختگی پوست میوه ها وجود دارد.

دما: این گیاه نیاز به هوایی نسبتا گرم دارد . زمان مناسب کاشت مستقیم بذرها در خاک هنگامی است که دمای خاک به حدود 20-15 درجه سانتیگراد و هوا حداقل به 11 درجه سانتیگراد رسیده باشد. دمای هوای مناسب برای رشد این گیاه 32-21 درجه سانتیگراد است و حداکثر تا حدود 32 درجه را تحمل می کند. دمای بیش از 35 درجه  به همراه تابش شدید اشعه افتاب می تواند منجر به سوختگی و ریزش غنچه های گل ، سوختن نوک و حاشیه برگها و ایجاد لکه های افتاب سوخته بر روی میوه ها شود. اگر در منطقه ای با تابستان گرم زندگی می کنید می توانید مکان کاشت را در جایی انتخاب کنید که از حدود ساعت 2 بعد از ظهر به بعد از سایه نسبی برخوردار باشد.

تکثیر: متداولترین راه تکثیر آین گیاه کاشت بذرهای آن است.بذرهای این گیاه را می توان تا دو سال در مکانی خشک و خنک در کیسه ای کاغذی نگهداری کرد و در صورت لزوم برای تکثیر و کاشت از آنان استفاده نمود. اگر قصد کاشت گلدانی این گیاه را دارید و البته اگر فضای کافی در اختیار دارید می توانید حدود 6 هفته قبل از نیمه فروردین و در فضای داخلی اتاق بذرها را در گلدان بکارید و زمانی که دمای محیط بیرون مناسب شد گلدانها را به بیرون منتقل کنید. در صورت تمایل به نشا کاری و انتقال نشا از محل کاشت اولیه می توان از سینی های کاشت استفاده کرد و بذرها را در این سینی ها کشت کرد. 3-1 هفته جوانه زنی بذرها طول می کشد. زمانی که نشا ها دو جفت برگ داشتند زمان مناسبی برای عمل انتقال است. کاشت عمیق تر نشاء فلفل دلمه ای فایده ای برای ریشه دهی بهتر آن ندارد (برخلاف گوجه فرنگی که با کاشت عمیق تر نشاء می توان آنرا به ریشه زایی بیشتر تشویق کرد) از زمان انتقال نشاء تا هنگام میوه دهی 90-60 روز طول می کشد.

خاک: فلفل دلمه ای خاکی با بافت متوسط و نیمه سنگین نیاز دارد. خاک سبک که در نگهداشتن رطوبت کافی نامناسب است یا خاک سنگین که رطوبت بیش از اندازه را در اطراف ریشه ها نگه می دارد برای کاشت این گیاه مناسب نیست . همچنین خاکهای گچی و قلیایی برای آن مناسب نیستند. در صورت کاشت در زمین فاصله بوته ها را از یکدیگر می توان حدود 40 سانتیمتر روی یک ردیف و فاصله ردیفها را 60 سانتیمتر در نظر گرفت. برای میوه دهی بهتر این گیاه می توان هر 15 روز یکبار نسبت به کوددهی آن اقدام کرد اما بهتر است از کودهایی استفاده کرد که میزان نیتروژن آنان کمتر از فسفر و پتاسیم باشد همانند فرمولهای کودی 10-10-5 و یا 16-16-8.  در کشتهای مربوط به پرورش جهت فروش معمولا هنگام اماده سازی زمین کودهای مورد نیاز را هنگام اماده سازی خاک به آن اضافه می کنند و 45 روز پس از شروع فصل رویش، در صورت لزوم کود مورد نیاز را به شکل سرک به خاک می دهند. در صورت زیاده روی در میزان نیتروژن ، گیاه بیشتر رشد رویشی خواهد کرد و برگهای آن بیشتر خواهد شد اما میوه چندانی نخواهد داد. زمانی که کود می دهید و اگر کود از انواع مخصوص محلول پاشی برگی نیست حتما کود را به خاک دهید و  فاصله حدود 15-10 سانتیمتر را با ساقه گیاه رعایت کنید تا بافتهای گیاه دچار سوختگی در اثر تماس با محلول کودی نشوند.   فلفل دلمه ای را می توان در گلدان نیز کشت کرد. در گلدانی که حداقل 40-30 سانتیمتر عمق دارد

آفات و بیماری ها: شته یکی از افاتی است که می تواند بوته های فلفل دلمه ای را گرفتار سازد. انتراکنوز یکی از بیماری هایی است که بر روی میوه ها لکه هایی تیره رنگ ایجاد می کند و هوای گرم و مرطوب توسعه لکه ها را سرعت می بخشد. بهترین راه مبارزه حذف و معدوم ساختن سریع میوه های آلوده است .سفیدک دروغین دیگر بیماری است که منجر به بروز نواحی و لکه های زرد و یا سبز کم رنگ در سراسر برگ می شود.  آفتاب سوختگی میوه ها مشکلی است که به دلیل تابش شدید آفتاب بخصوص در روزهای گرم ایجاد می شود. این مشکل با کشیدن سایه انداز در بعد از ظهرهای گرم که نور شدید است تا حدودی رفع می شود.

هرس: می توان اولین گل فلفل دلمه ای را حذف کرد این کار به گیاه اجازه می دهد تا انرژی خود را صرف رشد و توسعه بیشتر کند . همچنین می توان 3-2 شاخه نگهداشت و بقیه را هرس کرد تا مانع از رشد رویشی بیشتر گیاه شویم و رشد زایشی و میوه دهی آن تحریک شود. برخی از انواع فلفلها بلند قامت هستند و برای جلوگیری از خم شدن ساقه آنان می بایست از قیم مناسب استفاده کرد و ساقه را به آنان بست.

 

 

 

منابع

http://www.omafra.gov.on.ca/IPM/english/peppers/diseases-and-disorders/anthracnose.html

http://www.bucolicbushwick.com/2008/09/ahhh-it-burns.html

http://balconygardenweb.com/growing-bell-peppers-in-pots-how-to-grow-peppers-in-containers/

http://www.gardenguides.com/99683-fertilize-bell-pepper-plants.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Bell_pepper

http://www.gardenguides.com/96960-fertilize-pepper-plants.html

http://www.vegetablegardener.com/item/2655/how-to-grow-bell-peppers/page/all

 

  
نویسنده : آزاده رشیدی ; ساعت ۸:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٦/٤/٢٠